Τι μπορεί να κάνει η διεθνής κοινότητα μετά τη τελευταία επίθεση με χημικά στη Συρία, που κόστισε τη ζωή σε τουλάχιστον 72 άτομα, μεταξύ των οποίων και 20 παιδιά; Σύμφωνα με τον Τζόναθαν Μάρκους, τον διπλωματικό συντάκτη του βρετανικού BBC, η κατάσταση στη Συρία αντανακλά μία σκληρή πραγματικότητα: η σύγκρουση στη χώρα περνάει διάφορα στάδια αλλά «δεν δείχνει σημάδια ότι πρόκειται να τελειώσει».
Η τελευταία επίθεση με χημικά, απλά προσθέτει στο χάος. Η Δύση κατηγορεί το καθεστώς Άσαντ. Η Ρωσία, από τους ελάχιστους συμμάχους του Άσαντ, υποστηρίζει ότι τα χημικά διέρρευσαν από αποθήκη χημικών όπλων των ανταρτών η οποία επλήγη στη διάρκεια αεροπορικής επίθεσης. «Η κυβέρνηση Ομπάμα είχε τραβήξει την “κόκκινη γραμμή” στην χρήση των χημικών όπλων στη Συρία, η οποία αν παραβιαζόταν θα οδηγούσε σε σοβαρές συνέπειες για το καθεστώς Άσαντ.
Τότε, ο πρόεδρος Ομπάμα αποφάσισε να αποφύγει την στρατιωτική δράση. Οι ΗΠΑ και η Ρωσία συνεργάστηκαν για την επίτευξη μίας συμφωνίας σύμφωνα με την οποία το καθεστώς Άσαντ θα εγκατέλειπε τα χημικά και θα ελεγχόταν από τη διεθνή κοινότητα. Το πρόβλημα των χημικών στη Συρία έδειχνε να έχει επιλυθεί. Αλλά δεν συνέβη έτσι» γράφει ο Μάρκους.
Έκτοτε έχουν υπάρξει σποραδικές αναφορές για χρήση χημικών ενάντια σε πολίτες τόσο από το καθεστώς Άσαντ όσο και από το Ισλαμικό Κράτος. Επρόκειτο για επιθέσεις με χρήση εμπορικών χημικών όπως η χλωρίνη. Η τελευταία επίθεση δείχνει να έγινε με νευροτοξικό παράγοντα, όπως είναι το αέριο σαρίν. Οι εικόνες από τη Συρία, «αποδεικνύουν πόσο μικρή πρόοδος έχει σημειωθεί» αναφέρει το άρθρο του Μάρκους.
Και εξηγεί: «Μεταξύ της επίθεσης στην Γκούτα το 2013 και στο Ιντλίμπ αυτή την εβδομάδα, η κατάσταση στο έδαφος στη Συρία έχει αλλάξει δραματικά. Τότε το καθεστώς Άσαντ ήταν πιο αδύναμο. Η πολιτική της Δύσης και των συμμάχων της ήταν να οδηγήσουν τον πρόεδρο Άσαντ – ο οποίος είχε ήδη χαρακτηριστεί από κάποιους ως εγκληματίας πολέμου – εκτός εξουσίας.
Γίνονταν συζητήσεις για μία “αξιόπιστη” δημοκρατική αντιπολίτευση, στην οποία αν δίνονταν αρκετά μέσα θα μπορούσε να αναλάβει τον έλεγχο του μεγαλύτερου τμήματος της χώρας από τον Άσαντ και το Ισλαμικό Κράτος. Πάμε στο σήμερα. Αυτές οι ελπίδες αποδείχθηκαν φρούδες. Η “δημοκρατική” αντιπολίτευση αποδείχθηκε ότι είχε πολύ περιορισμένες στρατιωτικές δυνατότητες. Πολλά από τα ικανά στοιχεία της έχουν στενές σχέσεις με την αλ Κάιντα: το επόμενο μεγάλο πρόβλημα που θα αντιμετωπίσει στο μέλλον η Δύση».
Η αντίδραση της αμερικανικής κυβέρνησης στην πρόσφατη επίθεση με χημικά, ήταν να κατηγορήσει την κυβέρνηση Ομπάμα για «αδυναμία» και η πολιτική των ΗΠΑ προς τη Συρία παραμένει αδιαμόρφωτη. Η Ρωσία ήδη προσέφερε «άλλοθι» στο καθεστώς Άσαντ. Θα μπορέσει αυτή η τελευταία τραγωδία να κάνει τις ΗΠΑ και τη Ρωσία να συνεργαστούν ουσιαστικά στο θέμα της Συρίας; «Η συριακή κρίση έχει αναμφισβήτητα εισέλθει σε μία νέα φάση και παρουσιάζονται νέες προκλήσεις. Η ειρήνη παραμένει “άπιαστη” όπως πάντα» καταλήγει ο Μάρκους.
