Από τη Δευτέρα «ο νέος μαυροπίνακας στη Χέυδεν και Αχαρνών» –όπως τιτλοφορούνταν το ρεπορτάζ του «Βήματος της Κυριακής» στις 13 Αυγούστου –θα… πιάσει δουλειά. Το ιστορικό Β’ Γυμνάσιο που στεγαζόταν στο κτίριο αυτό θα αναβιώσει κατά κάποιον τρόπο, καθώς θα ακουστεί πάλι κουδούνι ύστερα από 42 χρόνια και μαθητές θα πλημμυρίσουν τους χώρους του –πλέον –2ου Γενικού Λυκείου Αθηνών «Θόδωρος Αγγελόπουλος».
«Το Β’ Γυμνάσιο Αρρένων το κρατάνε ζωντανό οι μνήμες μας, οι επαφές των συμμαθητών, ο σύλλογος» είχε τονίσει ο πρόεδρος των αποφοίτων του, κάνοντας παράλληλα αναφορά σε ορισμένους από τους διάσημους αποφοίτους του (Αλέκος Φασιανός, Λευτέρης Παπαδόπουλος, Χρήστος Γιανναράς, Θόδωρος Αγγελόπουλος). Υπάρχουν ωστόσο και άλλοι, όπως ο κ. Κ. Ζαφειράτος, ανθρωπολόγος, ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών και επίτιμος πρόεδρος της Ελληνικής Ανθρωπολογικής Εταιρείας, ο οποίος θέλησε να μοιραστεί τις αναμνήσεις του από το σχολείο του και να παρουσιάσει μια άλλη πτυχή του «success story» του Β’ Γυμνασίου Αρρένων, τους εκπαιδευτικούς του.
Στην επιστολή του προς «Το Βήμα» για «το ιστορικό Β’ Γυμνάσιο της οδού Χέυδεν», ο κ. Ζαφειράτος αναφέρει:
«Με την ευκαιρία ενός πρόσφατου δημοσιεύματος της εφημερίδας σας “Το Βήμα” 14.8.2016 “Ενας μαθητής από τα παλιά” ένιωσα την ανάγκη κι εγώ ως παλιός μαθητής του Β’ Γυμνασίου, απόφοιτος του 1951, να πω κάποια πράγματα που δεν έχουν ακουστεί ακόμη.
Επρόκειτο πράγματι για ένα διώροφο κτίριο. Ανεβαίνοντας λίγα σκαλοπάτια από τον δρόμο έφτανε κανείς στην είσοδο του κτιρίου κι από εκεί σε μια μεγάλη αίθουσα στην οποία περιμετρικά υπήρχαν τα γραφεία των καθηγητών και κάποιες αίθουσες διδασκαλίας. Στο κέντρο αυτής της μεγάλης αίθουσας υπήρχε μια μεγάλη μαρμάρινη σκάλα που οδηγούσε στον πρώτο όροφο, όπου βρίσκονταν και άλλες αίθουσες διδασκαλίας. Αυτό που έλειπε παντελώς από το σχολείο ήταν το προαύλιο, με αποτέλεσμα την ώρα του διαλείμματος να στριμώχνονταν οι μαθητές ο ένας δίπλα στον άλλον. Ευτυχώς που το σχολείο ήταν αρρένων!
Στις αναφορές που έχουν γίνει για το Β’ Γυμνάσιο έχουν γραφτεί πολλά για τους αποφοιτήσαντες μαθητές, που έγιναν διακεκριμένοι επιστήμονες, καλλιτέχνες, ποιητές και άλλα, δεν έχει λεχθεί ωστόσο τίποτε για το προσωπικό του Γυμνασίου, δηλαδή τους καθηγητές. Ως εκ τούτου θα ήθελα να σας εκθέσω την εμπειρία μου καθώς εφοίτησα εκεί στην έκτη, στην εβδόμη και στην ογδόη τάξη του οκταταξίου πρακτικού Γυμνασίου.
Το 1948 ήταν μια έντονα πολιτικοποιημένη περίοδος. Εκείνη την εποχή ήμουν μαθητής στο 9ο Γυμνάσιο της πλατείας Κουμουνδούρου. Εκεί ο γυμνασιάρχης Κίντζιος υποχρέωνε τους μαθητές να αγοράζουν την εφημερίδα των “Χιτών”, που εκδιδόταν τότε. Το γεγονός ότι εγώ δεν αγόραζα τη συγκεκριμένη εφημερίδα οδήγησε στην αποβολή μου από το Γυμνάσιο αυτό, και μάλιστα με διαγωγή “Καλή”. Μετά από έναν χρόνο έγινε η μεταγραφή μου στο Β’ Γυμνάσιο, γυμνασιάρχης ήταν ο θεολόγος Πάτρας. Εξαιτίας του χαρακτηρισμού της διαγωγής μου ως “Καλής” ο γυμνασιάρχης με υποχρέωσε να είμαι μόνιμα κουρεμένος γουλί, και μάλιστα να πηγαίνω κάθε δεκαπέντε μέρες να με ελέγχει και να διαπιστώνει πως συμμορφώνομαι με την ποινή αυτή. Αν και ήμουν ο μοναδικός κουρεμένος γουλί ανάμεσα σε τόσους μαθητές, δεν ένιωθα άσχημα γιατί είχα την πεποίθηση ότι οι συγκεκριμένοι καθηγητές μού μάθαιναν γράμματα. Ηταν καθηγητές που στο μπλοκάκι τους δεν σημείωναν τους άριστους μαθητές, αλλά αντιθέτως εκείνους τους πιο αδύναμους μαθητές τους οποίους ήθελαν να βοηθήσουν ώστε να γίνουν κι εκείνοι άριστοι.
Αυτό το γεγονός δεν το ξέχασα ποτέ και όντας πλέον και ο ίδιος συνταξιούχος εκπαιδευτικός είμαι πράγματι σε θέση να εκτιμήσω την προσφορά τους στην εκπαίδευση των μαθητών, που όπως είναι σαφές το γνώριζαν καλά πως ήταν και η αποκλειστική τους υποχρέωση. Οι καθηγητές ήταν πολλοί, όμως εγώ, εξαιτίας των πολλών χρόνων που έχουν μεσολαβήσει, λίγους ενθυμούμαι. Καθηγητής Μαθηματικών Σπηλιώτης, καθηγητής Φυσικής Τσαγκάνης και καθηγητής Χημείας Στρογγύλης. Δεν γνωρίζω εάν υπάρχει αρχείο στο οποίο να αναφέρονται οι άριστοι καθηγητές, η αξία όμως των συγκεκριμένων καθηγητών αποδεικνύεται περίτρανα από την εξέλιξη και την τόσο επιτυχημένη πορεία των μαθητών τους, όπως προείπα».
HeliosPlus
