Τα λάθη των ευρωπαίων πολιτικών οδήγησαν σε απροθυμία των πολιτών

Το να διέλθει η Ευρωπαική Ένωση όπως-όπως από την οικονομκή κρίση είναι , σύμφωνα με τη γνώμη του Βόλφγκαγκ Μινχάου, οικονομικού αναλυτή των Financial Times, το θεμελιώδες λάθος της εποχής μας. Το λάθος αυτό οδήγησε στην αποτυχία να υπάρξει στήριξη από πλευράς της κοινής γνώμης.

Σύμφωνα με την άποψη του Μινχάου, η πολιτική συνέβαλε στη σημερινή ευρύτερη αποσταθεροποίηση μέσω τεσσάρων διαδρομών ή καναλιών.

-Το πρώτο είναι ότι η ΕΕ έχει την ικανότητα να αντιμετωπίζει μόνο μια μεγάλη κρίση τη φορά. Η ΕΕ δεν είναι κυβέρνηση. Η Κομισιόν είναι εν μέρει εκτελεστική, εν μέρει διοίκηση και εν μέρει φύλακας των ευρωπαϊκών συνθηκών.

-Το δεύτερο κανάλι εμφανίζεται μέσα από τη σύγχυση, πραγματική ή πλασματική, από δύο παράλληλες κρίσεις. Η ελληνική οικονομία συνεχίζει να συρρικνώνεται και πρόσφυγες παγιδεύτηκαν στη χώρα σε ακόμα μεγαλύτερα νούμερα αφότου η ΠΓΔΜ έκλεισε τα σύνορα. Αυτό είναι ένα παράδειγμα από δύο ταυτόχρονες κρίσεις.

-Το τρίτο κανάλι είναι οικονομικό. Η παραγωγή αρκετών κρατών της ευρωζώνης δεν έχει επιστρέψει ακόμα σε προ κρίσης επίπεδα. Η ασφάλεια, τόσο εσωτερική όσο και εξωτερική, ήταν ανάμεσα στους τομείς που χτυπήθηκαν από τη λιτότητα. Πολλές κυβερνήσεις βρήκαν ευκολότερο το να κάνουν περικοπές στην αστυνομία και στο στρατό απ’ ό,τι σε κοινωνικά προγράμματα.

– Το τέταρτο και ίσως σημαντικότερο κανάλι είναι η γενικευμένη απώλεια εμπιστοσύνης και πολιτικού κεφαλαίου. Με κάθε κρίση που δεν λύνεται, ο βαθμός ευρωσκεπτικισμού στον πληθυσμό αυξάνει. Αν η ΕΕ αντιμετωπιστεί ως αδυνατούσα να λύσει προβλήματα, ο κόσμος φυσικά γίνεται περισσότερο διστακτικός στο να παραχωρήσει περισσότερες εξουσίες στο μπλοκ. Τα δημαγωγικά κόμματα στα αριστερά και τα δεξιά αξιοποιούν τις αποτυχίες της Ενωσης.

Για την ΕΕ η προσπάθεια να περάσει όπως – όπως την οικονομική κρίση ήταν ένα καταστροφικό λάθος πολιτικής, επισημαίνει ο Μινχάου. Δεν οδήγησε μόνο σε μια οικονομική δυσπραγία από την οποία πολλές χώρες δεν έχουν ακόμα συνέλθει. Κατέστρεψε επίσης την εμπιστοσύνη του κοινού στην Ευρωπαϊκή Ενωση και στην ίδια την ιδέα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.