Την Τετάρτη 18 Μαρτίου ο υπουργός αναπληρωτής Προστασίας του Πολίτη, Γιάννης Πανούσης μίλησε στους Μπάμπη Παπαπαναγιώτου και Άρη Ραβανό για την κατάληψη στη Νομική, τον Σ. Ξηρό, το bullying και τις διαπραγματεύσεις με τους εταίρους.{{{ audio1 }}}
Για την κατάληψη στη Νομική Σχολή
«Στη Νομική Σχολή γνωρίζω ότι αυτή τη στιγμή είναι μέσα με τον πρύτανη η Νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ και πολύ σύντομα θα βγουν αυτοί οι 8-10 που έχουν απομείνει. Αυτό είναι ένα θέμα της ακαδημαϊκής κοινότητας να το λύσει. Η Αστυνομία παρεμβαίνει μετά από στάθμιση κατάστασης, για να δει τι γίνεται. Να διαφυλάξει τα δικαιώματά της η ακαδημαϊκή κοινότητα. Να πάει η Αστυνομία να χτυπηθεί σώμα με σώμα με τους αντιεξουσιαστές, όπως έγινε χθες στα Εξάρχεια; Αυτό το πράγμα δεν μπορεί να γίνει και δεν είναι δουλειά της Αστυνομίας. Υπήρξαν φθορές, κάηκαν δύο αυτοκίνητα, πραγματικά. Αλλά να δούμε τι γινόταν; Δεν λέω να μην παρεμβαίνει η Αστυνομία, αλλά πρέπει να σταθμίζουμε.
Υπάρχει ένα πολιτικό και κοινωνικό συμβόλαιο, αλλά το κράτος Δικαίου δεν υποχωρεί. Η Αστυνομία είναι θεσμός, υπάρχει ένα όριο. Θέλουμε αστυνόμευση με πλήρη σεβασμό στα δικαιώματα του οποιουδήποτε, ακόμη και του κακού. Άρα, αστυνόμευση. Δεν αποσύρεται το κράτος. Προφανώς (και υπεράσπιση της περιουσίας). Το σέβομαι, αλλά εφόσον γίνεται η στάθμιση ανάμεσα σ’ αυτό, στα δύο ανοιχτά κεφάλια ή σε έναν νεκρό, με συγχωρείτε, αλλά εγώ είμαι να προστατεύσω να μην σκοτωθεί κανείς. Δίνουμε το χρόνο σε όλες τις πλευρές να σκεφτούν, αλλά να ξέρουν ότι το κράτος δεν έφυγε. Υπάρχει…»
Για το νομοσχέδιο του υπουργείου Δικαιοσύνης και το ενδεχόμενο αποφυλάκισης του Σάββα Ξηρού
«Έχω πλήρη εμπιστοσύνη στον άνθρωπο, επιστήμονα και υπουργό Νίκο Παρασκευόπουλο. Αφήστε τον Ξηρό. Έχουμε μέσα έναν άνθρωπο με 92-95% αναπηρία. Τι τον κάνεις; Το σωφρονιστικό σύστημα, αν έχει ένα σκοπό, είτε είναι η επανένταξη είτε η φύλαξη των επικίνδυνων, τι λειτουργεί με 95%; Τίποτα από τα δύο. Δεν τον αφήνεις ελεύθερο, αλλά υπάρχει ο κατ’ οίκον περιορισμός ή άλλη μορφή κράτησης.»
Για τη διαπραγμάτευση με τους εταίρους
«Έχω ξαναπεί ότι όταν δύο τρένα πάνε να συγκρουστούν, είτε το ένα φρενάρει είτε το άλλο αλλάζει ράγες. Κανείς από τους δύο δεν μπορεί να θέλει τη σύγκρουση. Περισσότερο φοβάμαι ότι θα μας πηγαίνουν τρενάκι και θα μας έχουν υπό μία συνεχή νουθεσία, έλεγχο και εποπτεία παρά θα πάμε σε ρήξη.»
Για το bullying και τις διατάξεις στο νομοσχέδιο του υπουργείου Δικαιοσύνης
«Το bullying έχει μια δική του λογική. Όχι με τις προσωπικές σχέσεις δύο παιδιών που παίζουν, αλλά πρώτα πρέπει να το ορίσουμε. Τι εννοούμε μ’ αυτό. Γι’ αυτό έχω επιφυλάξεις για τη νομοθετική ρύθμιση, γιατί μιλάμε για παιδιά 11-16 ετών. Θα βάλεις φυλακή το μαθητή – όχι αυτόν βέβαια που άσκησε θανατηφόρα πίεση; Εδώ έχουμε να κάνουμε με τους θεσμούς και φεύγουμε από το τραγικό γεγονός του Γιακουμάκη. Δέκα τους έβλεπαν και δεν παρέμβαιναν και οι θεσμοί κοιμόντουσαν. Δάσκαλοι, Σύλλογος Γονέων και Καθηγητών, υπουργός Παιδείας. Τι έκαναν; Και ξαφνικά, ανακαλύψαμε στην Ελλάδα το bullying;»
