Με την ίδια μαξιμαλιστική τακτική που ακολούθησε στο θέμα του πρωτογενούς πλεονάσματος και της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών προσέρχεται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για το χρέος το ΔΝΤ. Πηγές που είναι σε θέση να γνωρίζουν αναφέρουν ότι το ΔΝΤ υποστηρίζει ότι το χρέος δεν είναι βιώσιμο και ότι το 2020 θα είναι της τάξεως του 150%-170% του ΑΕΠ και όχι 124% που προβλέπεται στο πρόγραμμα προσαρμογής, χωρίς ωστόσο να δίνονται εξηγήσεις από το Ταμείο για το πώς καταλήγει στο συμπέρασμα αυτό.
Το ΔΝΤ εφάρμοσε την ίδια τακτική στο θέμα του προϋπολογισμού, υποστηρίζοντας ότι τα νούμερα του υπουργού Οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα ήταν αισιόδοξα και ζητούσε περισσότερους φόρους και περικοπές. Το αποτέλεσμα ήταν πρωτογενές πλεόνασμα πάνω από κάθε πρόβλεψη και μεγαλύτερο πλήγμα στην οικονομία από την υπερφορολόγηση.
Ανάλογη ήταν η στάση του και στο ζήτημα της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, όταν ζητούσε υπερτριπλάσια ποσά από αυτά που υπολόγιζε η Τράπεζα της Ελλάδος. Και στην περίπτωση αυτή ο εκπρόσωπος του ΔΝΤ Πόουλ Τόμσεν αμφισβητούσε τα στοιχεία του διοικητή Γιώργου Προβόπουλου, στα οποία είχε καταλήξει με βάση την αξιολόγηση των τραπεζικών δανείων από την BlackRock σε συνεργασία με τις διεθνείς εταιρείες Ernst & Young και Rothschild, χωρίς ο ίδιος να παρουσιάζει στοιχεία για το πώς κατέληγε στα ποσά που ζητούσε.
Η έκθεση της Κομισιόν
Αντιθέτως η Κομισιόν θεωρεί το χρέος βιώσιμο. Στην έκθεσή της που δόθηκε στη δημοσιότητα την περασμένη Παρασκευή κάνει λόγο για ελαφρά επιδείνωση του λόγου χρέους προς ΑΕΠ σε σχέση με τις εκτιμήσεις του Ιουλίου του 2013. Σύμφωνα με τις προβλέψεις της, ο λόγος χρέους προς ΑΕΠ θα διαμορφωθεί στο 125% του ΑΕΠ το 2020 και στο 112% το 2022. Βάσει του δυσμενέστερου σεναρίου που εξετάζει, ο λόγος θα μειωθεί αρχικά αλλά στη συνέχεια θα σταθεροποιηθεί σε υψηλά επίπεδα. Αντιθέτως, βάσει του πιο ευνοϊκού σεναρίου, το χρέος θα μπορούσε να φθάσει ακόμη και στο 110% του ΑΕΠ το 2020.
Για την ελληνική πλευρά το χρέος θεωρείται ήδη βιώσιμο. Και τούτο διότι η εξυπηρέτηση του χρέους γίνεται κατά κύριο λόγο με κυμαινόμενο επιτόκιο και τα επιτόκια που έχουν προβλεφθεί στο πρόγραμμα είναι πολύ υψηλότερα από αυτά που ισχύουν σήμερα και εκτιμάται ότι θα ισχύσουν στο κοντινό μέλλον. Για παράδειγμα, το 2014 προβλέπεται ότι θα πληρώσουμε για τόκους 9,4 δισ. ευρώ. Ομως εξαιτίας της πολιτικής των χαμηλών επιτοκίων που εφαρμόζει η ΕΚΤ, το υπουργείο Οικονομικών υπολογίζει ότι θα πληρώσουμε 5,8 δισ. ευρώ.
Μηδενικά επιτόκια
Με δεδομένο λοιπόν ότι το 80% του ελληνικού χρέους είναι σε κυμαινόμενο επιτόκιο, 1% χαμηλότερο επιτόκιο τον χρόνο σημαίνει ετήσιο όφελος περί τα 2,5 δισ. ευρώ σε τόκους ή 25-50 δισ. ευρώ σε βάθος 10ετίας ή 20ετίας. Πρόκειται για ποσά που παίζουν σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση του χρέους σε βιώσιμα επίπεδα.
Για τον λόγο αυτόν βασικός στόχος της ελληνικής πλευράς είναι η μετατροπή των κυμαινόμενων επιτοκίων σε σταθερά.
Με δεδομένα τα σημερινά χαμηλά επίπεδα των επιτοκίων, κοινοτικές πηγές αναφέρουν ότι η τελική συμφωνία για το χρέος θα προβλέπει μηδενικά επιτόκια, δηλαδή επιτόκια κοντά στο 0,5%. Η μείωση αυτή, σε συνδυασμό με την επιμήκυνση των λήξεων έως και 50 χρόνια, θα ελαφρύνει σημαντικά την εξυπηρέτηση του χρέους και θα καταστήσει τη χώρα χρηματοδοτήσιμη.
Προς το παρόν, πάντως, οι εμπλεκόμενες στη διαπραγμάτευση πλευρές δεν ανοίγουν τα χαρτιά τους. Και ούτε αναμένεται, για προφανείς πολιτικούς λόγους, να γίνουν «σοβαρές», όπως αναφέρεται, συζητήσεις πριν από τις ευρωεκλογές.
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
