«Το πραγματικό στοίχημα για την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας είναι να καλυφθεί το επενδυτικό κενό που προκύπτει από το έλλειμμα εμπιστοσύνης» αναφέρει ο κ. Κ. Μητρόπουλος, εντεταλμένος σύμβουλος της PricewaterhouseCoopers (PwC). Οπως εξηγεί, «υπάρχει έλλειμμα εμπιστοσύνης στην ελληνική οικονομία της τάξεως του 5% και αυτό έχει δύο επιπτώσεις: πρώτον, το ακριβότερο χρήμα που πληρώνουν για να δανειστούν τόσο το Δημόσιο όσο και οι επιχειρήσεις με έδρα την Ελλάδα και, δεύτερον, την έλλειψη επενδύσεων, κυρίως σε υποδομές, επειδή οι επενδυτές αναζητούν υψηλότερες αποδόσεις για να επενδύσουν στην Ελλάδα. Αν, π.χ., στην Ευρώπη είναι ικανοποιημένοι με απόδοση 10%, στην Ελλάδα για την ίδια επένδυση επιθυμούν 15%». Είναι προφανές ότι το υψηλότερο κόστος χρήματος και οι υψηλότερες αποδόσεις καθιστούν τις επενδύσεις κυρίως σε έργα υποδομής ασύμφορες.
Ο ίδιος επισημαίνει ότι η ανάκτηση της εμπιστοσύνης των επενδυτών μπορεί να επιτευχθεί μέσα από σημαντικές δομικές αλλαγές, όπως η κωδικοποίηση και η απλοποίηση της νομοθεσίας με την εξάλειψη των γραφειοκρατικών εμποδίων στην επιχειρηματικότητα και η διασφάλιση της σταθερότητας του φορολογικού συστήματος.
Ως παράδειγμα αναφέρει τον φόρο συγκέντρωσης κεφαλαίου 1% με τον οποίο επιβαρύνεται ο επενδυτής προτού καν ξεκινήσει την επένδυσή του ή την έλλειψη διακρατικών συμφωνιών με χώρες προέλευσης επενδυτικών κεφαλαίων, όπως η Κίνα, το Κατάρ κτλ. «Ερχεται ο Κινέζος, βλέπει ότι στην Ελλάδα φορολογείται ως Ελληνας και όχι ως Κινέζος και φεύγει» αναφέρει. Ως πρόσθετο παράδειγμα σημειώνει τον φόρο μεταβίβασης ακινήτων που αποτρέπει επενδυτές να επενδύσουν π.χ. στο Ελληνικό όταν αντίστοιχη επένδυση στην Ευρώπη επιβαρύνεται μόλις με 2%-3%.
«Αν μειώσεις τους φόρους και τους κάνεις συμβατούς με την επένδυση, η φορολογική ύλη πολλαπλασιάζεται» αναφέρει ο εντεταλμένος σύμβουλος της PwC και εξηγεί ότι «αν γίνονται π.χ. επενδύσεις 5 δισ. ευρώ τον χρόνο, σημαίνει ότι το ΑΕΠ αυξάνεται κατά 8 δισ. ευρώ ετησίως και ισόποσα η φορολογητέα ύψη. Με συντελεστή 40% θα υπάρχουν ετήσια έσοδα 3,2 δισ. ευρώ ή με συντελεστή 20% 1,6 δισ. ευρώ».
Κινητοποίηση κεφαλαίων
Ο κ. Μητρόπουλος σημειώνει επίσης ότι οι προσπάθειες για την ανάκαμψη της οικονομίας θα πρέπει να επικεντρωθούν στην κινητοποίηση κεφαλαίων σε κλάδους όπου η Ελλάδα έχει συγκριτικά πλεονεκτήματα, αλλά και με σημαντικό εξαγωγικό προσανατολισμό και μεγάλη επίπτωση στο ΑΕΠ. Τέτοιοι είναι ο τουρισμός και κλάδοι που σχετίζονται με τις διασυνδέσεις και την εκμετάλλευση της γεωγραφικής θέσης της χώρας ως διεθνούς κόμβου (ενέργεια, μεταφορές, λιμάνια, εμπόριο). Σύμφωνα με τον ίδιο, τα κεφάλαια αυτά θα πρέπει να κατευθυνθούν σε μεγάλα έργα υποδομών, δικτύων και τουριστικής ανάπτυξης (ξενοδοχεία, τουριστική κατοικία) που μπορούν να κάνουν τη διαφορά και μεσοπρόθεσμα να κινητοποιήσουν τους υπόλοιπους κλάδους της οικονομίας.
Με τον ίδιο τρόπο εκτιμά ότι θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν και οι κοινοτικοί πόροι. «Τα κονδύλια από το ΕΣΠΑ και άλλες κοινοτικές χρηματοδοτήσεις θα πρέπει να κατευθύνονται σε συγκεκριμένα μεγάλα έργα υποδομής και όχι κατακερματισμένα σε μικρά». Οπως εξηγεί, «αν βάλεις τα λεφτά σε μικρά έργα, αυτά δεν “ταξιδεύουν” στα μεγάλα. Αν όμως τα βάλεις στα μεγάλα, τότε “ταξιδεύουν” και στις μικρές επιχειρήσεις. Διότι οι εργαζόμενοι, π.χ., σε έναν αυτοκινητόδρομο και καφέ θα πιουν και θα φάνε το μεσημέρι για να στηρίξουν μια μικρή επιχείρηση. Το αντίθετο δεν δουλεύει. Αν δεν έχεις την ατμομηχανή να σε πάει μπροστά, πώς θα πας και θα πιεις καφέ;» σημειώνει.
Σύμφωνα με τον ίδιο, αντί για επιδότηση, η κοινοτική χρηματοδότηση θα πρέπει να δίνεται με τη μορφή δανείου, άτοκου ή με ευνοϊκούς όρους, ούτως ώστε να αποπληρώνεται το δάνειο και τα κεφάλαια να ξαναχρησιμοποιούνται για επενδύσεις.
Επιπλέον φορολογικά κίνητρα στις τράπεζες
Προς την κατεύθυνση της ανάκαμψης της οικονομίας ο κ. Κ. Μητρόπουλος θεωρεί ότι μπορεί να λειτουργήσει η απελευθέρωση περι-ουσιακών στοιχείων από τις τράπεζες, τα οποία είναι δεσμευμένα λόγω των μη εξυπηρετούμενων εταιρικών δανείων. «Η απελευθέρωσή τους θα προσελκύσει πρόσθετη ρευστότητα καθώς τα περιουσιακά στοιχεία θα επανενεργοποιηθούν μέσα στον παραγωγικό κύκλο» αναφέρει και τονίζει ότι «για τον σκοπό αυτόν θα μπορούσαν να δοθούν στις τράπεζες επιπλέον φορολογικά κίνητρα». Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο τουριστικός κλάδος, στον οποίο πολλές ξενοδοχειακές μονάδες παραμένουν ανενεργές, δεσμευμένες από τις τράπεζες. Ενδεχόμενη απελευθέρωση των μονάδων αυτών και συνένωσή τους θα μπορούσε να προσελκύσει έντονο επενδυτικό ενδια-φέρον και να έχει θετική συνέπεια στον τουρισμό.
Προς την κατεύθυνση της ανάκαμψης της οικονομίας ο κ. Κ. Μητρόπουλος θεωρεί ότι μπορεί να λειτουργήσει η απελευθέρωση περι-ουσιακών στοιχείων από τις τράπεζες, τα οποία είναι δεσμευμένα λόγω των μη εξυπηρετούμενων εταιρικών δανείων. «Η απελευθέρωσή τους θα προσελκύσει πρόσθετη ρευστότητα καθώς τα περιουσιακά στοιχεία θα επανενεργοποιηθούν μέσα στον παραγωγικό κύκλο» αναφέρει και τονίζει ότι «για τον σκοπό αυτόν θα μπορούσαν να δοθούν στις τράπεζες επιπλέον φορολογικά κίνητρα». Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο τουριστικός κλάδος, στον οποίο πολλές ξενοδοχειακές μονάδες παραμένουν ανενεργές, δεσμευμένες από τις τράπεζες. Ενδεχόμενη απελευθέρωση των μονάδων αυτών και συνένωσή τους θα μπορούσε να προσελκύσει έντονο επενδυτικό ενδια-φέρον και να έχει θετική συνέπεια στον τουρισμό.
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
