Οι Ελληνες υποψήφιοι βουλευτές έμειναν τελικά εκτός Μπούντενσταγκ. Σε σχετικό ρεπορτάζ της ελληνόφωνης υπηρεσίας της Deutsche Welle, απαντούν στα ερωτήματα της επόμενης ημέρας: για συμμετοχή σε μια κυβέρνηση Μέρκελ ή όχι; Και τι θα σήμαινε αυτό για την ευρωπαϊκή πολιτική και ειδικά για την Ελλάδα;
Απογοητευμένη για το αποτέλεσμα του κόμματός της είναι η σοσιαλδημοκράτης πολιτικός
Στέλλα Κυργιανέ-Εφραιμίδη. Όχι μόνο για το ποσοστό που έλαβε σε εθνικό επίπεδο αλλά και για αυτό που συγκέντρωσε στην περιοχή της Βάδης – Βυρτεμβέργης όπου πολιτεύεται η ίδια. Μόλις το 20% κατάφερε να αποσπάσει το SPD σε αυτό το κρατίδιο. Εάν έπαιρνε, όπως αναμένονταν, τουλάχιστον 22 %, τότε η κυρία Κυργιανέ- Εφραιμίδη θα ήταν μέλος της νέας γερμανικής Βουλής. Όπως και να έχουν τα πράγματα, ένα είναι βέβαιο: το θέμα που θα απασχολήσει το επόμενο διάστημα όλα τα μέλη του SPD είναι η συμμετοχή ή όχι σε έναν κυβερνητικό συνασπισμό με τους Χριστιανοδημοκράτες; Οι εμπειρίες των εκλογών του 2009, μετά από τέσσερα χρόνια συνεργασίας, ήταν οδυνηρές. Το κόμμα της είχε πέσει τότε κατά 12% μονάδες, υποχωρώντας στο αρνητικό ρεκόρ του 23%.
Τα διλήμματα μιας συνεργασίας με την κυρία Μέρκελ
Η απάντηση της Στέλλας Κυργιανέ-Εφραιμίδη στην ερώτηση, κατά πόσο θα ήταν σκόπιμη μια συνεργασία του SPD με τους Χριστιανοδημοκράτες, δείχνει το δίλημμα στο οποίο βρίσκονται οι Σοσιαλδημοκράτες:
«Κατά κάποιο τρόπο θα την ήθελα για να αλλάξουμε τουλάχιστον την ευρωπαϊκή πολιτική και να μπορέσουμε να βάλουμε ένα δικό μας στίγμα στα κοινωνικά θέματα. Από την άλλη πλευρά γνωρίζω όμως ότι σε τέσσερα χρόνια και πάλι δεν θα έχουμε καταφέρει να αναγνωρίσουν οι πολίτες το στίγμα του SPD. Είναι δύσκολο να το απαντήσω. Αλλά εάν φτάσουμε ως εκεί, ας αποφασίσουν τα μέλη με τον καλύτερο δυνατό τρόπο». Απογοήτευση για το αποτέλεσμα των εκλογών και για τον
Σπυρίδωνα Ασλανίδη. Ο υποψήφιος των Πρασίνων στην εκλογική περιφέρεια της πόλης του Λύμπεκ στη βόρεια Γερμανία εκτιμά ότι η πτώση του κόμματος του κατά 2,6% στο 8,3% σχετίζεται με επικοινωνιακές αδυναμίες. Το κόμμα του κατέβηκε με ένα σύνθετο και αναλυτικό πρόγραμμα, το οποίο δύσκολα μπορούσε να κατανοήσει ο μέσος γερμανός πολίτης. Ειδικά σε ό,τι αφορά τις φορολογικές αυξήσεις που ζητούν οι Πράσινοι.
«Mεταξύ δημοκρατών πρέπει να υπάρχει η δυνατότητα συνεργασίας»
Πώς βλέπει το θέμα μιας κυβερνητικής συνεργασίας με τους Χριστιανοδημοκράτες; «Η πολιτική δεν είναι ζήτημα προσωπικής ευαισθησίας αλλά σημαίνει να επιδιώκεις να λύνεις προβλήματα», τονίζει ο κ. Ασλανίδης. «Βασικά ισχύει ο κανόνας ότι μεταξύ δημοκρατών θα πρέπει να υπάρχει η δυνατότητα συνεργασίας».
Με βάση τα σημερινά δεδομένα όμως, δύσκολα θα μπορέσει το κόμμα του να συνεργαστεί με τους Χριστιανοδημοκράτες.
«Έχουμε διαφορετικές πολιτικές θέσεις σε πολλά θέματα. Αυτό που βλέπω εγώ ως σημαντικότερο πρόβλημα είναι η προσπάθεια που καταβάλει η Άνγκελα Μέρκελ να θέλει τη Γερμανία να παίζει το παιχνίδι της δυνατής χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και η ίδια αυτό της Μάργκαρετ Θάτσερ. Εμείς κινούμαστε στην αντίθετη κατεύθυνση. Εμείς δεν θέλουμε μόνο μια Ευρώπη που θα είναι οικονομικά ενοποιημένη, αλλά και πολιτικά και κοινωνικά και με αλληλεγγύη», εξηγεί
. «Δεν βλέπω ευνοϊκό το μέλλον για την Ελλάδα και για τους λαούς της νότιας Ευρώπης»
Ποιο έντονα διατυπώνει την ένστασή του όσον αφορά την κυρία Μέρκελ ο
Λάμπρος Σαββίδης. Ο υποψήφιος βουλευτής του Κόμματος της Αριστεράς στο Βερολίνο χαιρετίζει μεν το γεγονός ότι οι Ελεύθεροι Δημοκράτες δεν θα επιστρέψουν στη βουλή. Χαρακτηρίζει ιδιαίτερα αρνητική την πολιτική αυτού του κόμματος έναντι των ευρωπαϊκών χωρών που πλήττονται από κρίση. Αλλά και οι προοπτικές κυβερνητικής συνεργασίας που διαγράφονται στον ορίζοντα δεν του εμπνέουν αισιοδοξία.
«Για όσο καιρό είναι η κυρία Μέρκελ καγκελάριος, δεν βλέπω ευνοϊκό το μέλλον για την Ελλάδα και για τους λαούς της νότιας Ευρώπης. Οπωσδήποτε όμως, με μια άλλη συνεργασία μαζί της, είτε αυτή είναι με τους Πράσινους είτε με το SPD, θα είναι καλύτερη από αυτή με τους Φιλελεύθερους – εφόσον καταφέρουν να πιέσουν την κυρία. Μέρκελ, κάτι όμως που δεν μπορώ να φανταστώ. Ψίχουλα θα βγουν τελικά για το καλό των Ελλήνων και της νότιας Ευρώπης από αυτές τις συνεργασίες», λέει ο κ.Σαββίδης στη Deutsche Welle.
Επίσης χαρακτηρίζει «λάθος» την άρνηση των Σοσιαλδημοκρατών και των Πρασίνων να διαπραγματευτούν με το Κόμμα της Αριστεράς μια αριστερή κυβέρνηση, παρότι υπάρχουν αρκετά σημεία σύγκλισης, κυρίως στα κοινωνικά θέματα. Είναι σίγουρος ότι «οι εμπειρίες μιας συνεργασίας με την κυρία Μέρκελ θα αναγκάσουν αυτά τα κόμματα να αλλάξουν άποψη και ενδεχομένως να επαναπροσδιορίσουν τη στάση τους».
Εντεκα βουλευτές τουρκικής καταγωγής εκλέγονται στη νέα Βουλή
Οι γερμανικές εκλογές θεωρούνται σημαντικές και για την Τουρκία καθώς στην Ομοσπονδιακή Γερμανία ζουν περίπου τρία εκατομμύρια τουρκικής ( ή κουρδικής ) καταγωγής μετανάστες και απόγονοι μεταναστών. Εξ αυτών περίπου οι 800.000 έχουν δικαίωμα ψήφου.
Τις πύλες της Μπούντεσταγκ πέρασαν 11 βουλευτές τουρκικής καταγωγής. Μάλιστα για πρώτη φορά το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα (CDU) της καγκελαρίου Ανγκελα Μέρκελ θα έχει στην κοινοβουλευτική του ομάδα μια βουλευτή μουσουλμανικού θρησκεύματος και τουρκικής καταγωγής: την 35χρονη Τζεμιλέ Γιουσούφ απ’ τη πόλη Χάγκεν του ομοσπονδιακού κρατιδίου της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας.
Από τους άλλους 10 νεοεκλεγέντες βουλευτές τουρκικής καταγωγής οι περισσότεροι, οι πέντε, εξελέγησαν με το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (SPD), οι τρεις με το Κόμμα των Πρασίνων και οι δυο από το Κόμμα της Αριστεράς (Die Linke). Το 2009 είχαν εισέλθει στη Μπούντεσταγκ τέσσερις τουρκογερμανοί βουλευτές.
Στον προεκλογικό της αγώνα η Μέρκελ είχε επισκεφθεί αρκετά τουρκικά εστιατόρια και είχε δοκιμάσει σπεσιαλιτέ στην προσπάθεια της να αποσπάσει τη στήριξη των τουρκικής καταγωγής ψηφοφόρων.Παραδοσιακά οι περισσότεροι από αυτούς τάσσονται υπέρ του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος, αν και τον τελευταίο καιρό παρατηρείται μια τάση αύξησης της δύναμης των Χριστιανοδημοκρατών στις τάξεις τους.
Στις γερμανικές εκλογές της Κυριακής συμμετείχαν 66 τουρκικής καταγωγής υποψήφιοι.
