«Η Ελλάδα επιστρέφει στην παγκόσμια ποδοσφαιρική σκηνή» έγραψε το σάιτ της FΙFΑ. Το έλεγε ο κ. Οτο Ρεχάγκελ ότι η ελπίδα πεθαίνει τελευταία, ότι η Εθνική θα αποκλείσει τους Ουκρανούς μέσα στην έδρα τους, αλλά οι τελευταίες εμφανίσεις της ελληνικής ομάδας δεν έπειθαν. Χθες, όμως, ο γερμανός προπονητής στην 100ή παρουσία του στον πάγκο της Εθνικής ευτύχησε να δει τους έλληνες διεθνείς να του κάνουν το καλύτερο δώρο για το «ιωβηλαίο». Να κερδίσουν (1-0) στο Ντόνετσκ και να οδηγούν την Εθνική Ελλάδος εκεί όπου ο ίδιος ο γερμανός τεχνικός δεν έχει πάει ποτέ. Στην τελική φάση ενός Μουντιάλ! Δεκαέξι χρόνια μετά την τραυματική, είναι αλήθεια, εμπειρία του 1994 στις ΗΠΑ η Ελλάδα κατάφερε να πάει, δεύτερη φορά στην ιστορία της, σε τελική φάση Μουντιάλ (το καλοκαίρι του 2010 στη Νότια Αφρική). Ο,τι δεν πέτυχε η ομάδα του χερ Οτο το 2006 με την εντός έδρας ήττα (1-0) από την Ουκρανία, το κατάφερε πανηγυρικά χθες στο Ντόνετσκ, παίρνοντας και τη ρεβάνς για εκείνο τον αποκλεισμό στο Φάληρο.
Το χθεσινό παιχνίδι ήταν από εκείνα που στο τέλος θα σε πούνε ήρωα ή δειλό. Οι έλληνες παίκτες, βγάζοντας στον αγωνιστικό χώρο πάθος, δύναμη και προσωπικό εγωισμό, υποχρέωσαν τους Ουκρανούς σε ρόλο κομπάρσου μέσα στην έδρα τους. Οχι μόνο τους νίκησαν κατά κράτος, το έκαναν και με τρόπο μοναδικό. Σκόραραν όχι από κάποιο στημένο (φάουλ, κόρνερ ή πλάγιο), αλλά από μια εξαιρετική φάση. Στο 31΄ ο Σαμαράς ευρισκόμενος λίγο μετά το κέντρο του γηπέδου έβγαλε καταπληκτική κάθετη μπαλιά στον Σαλπιγγίδη ο οποίος κινήθηκε αστραπιαία στην πλάτη της αντίπαλης άμυνας και με μοναδικό πλασέ πέτυχε το γκολ που έμελλε να αποδειχθεί χρυσάφι, αφού έκρινε την πρόκριση. Εκτός από το σημαντικότερο, ήταν και ένα από τα ωραιότερα γκολ στην ιστορία της Εθνικής.
Οι Ουκρανοί αιφνιδιασμένοι από την αναπάντεχη τροπή της αναμέτρησης, καθώς ανέμεναν ότι η ελληνική ομάδα θα παίξει «κλεφτοπόλεμο» και θα βγει ελάχιστα στην επίθεση, στη μία ώρα παιχνιδιού που απέμενε φλυαρούσαν και φυσικά δεν κατάφεραν απολύτως τίποτα. Για να μην τους αδικήσουμε, την καλύτερη ευκαιρία τους τήν έχασαν με τον Μιλέφσκι στο τελευταίο λεπτό των καθυστερήσεων και ενώ ο Πλιάτσικας αγωνιζόταν τραυματίας από το 75΄, ο Μόρας δυσκολευόταν να περπατήσει από το 85΄ και οι υπόλοιποι έλληνες διεθνείς κοιτούσαν τον πολύ καλό πορτογάλο διαιτητή κ. Ολεγκέριο Μπενκερέντσα να ετοιμάζεται να επισφραγίσει με τη σφυρίχτρα του την παρουσία της Ελλάδας στην τελική φάση του Μουντιάλ 2010. Ο Σαμαράς στο 10΄, ο Σαλπιγγίδης στο 19΄ έχασαν σημαντικές ευκαιρίες να τελειώσουν νωρίτερα το παιχνίδι. Οι Ουκρανοί απείλησαν με τον Αλίεφ στο 7΄, τον Σεφτσένκο στο 41΄ και τον Ρακίνσκι στο 68΄ αλλά ατύχησαν, γιατί βρήκαν απέναντί τους έναν πολύ σταθερό Τζόρβα και μια άμυνα πραγματικό μπετόν.
«Είχαμε ως στρατηγική να παίξουμε με αντεπιθέσεις και μία από αυτές έφερε το γκολ.Ξέραμε ότι η Ουκρανία δεν σκοράρει εύκολα στην έδρα της, παρ΄ ότι διαθέτει επιθετικούς κλάσης.Τα παιδιά εφάρμοσαν τις εντολές που τους έδωσα και χαίρομαι πολύ που πήραμε την πρόκριση» δήλωσε ο κ. Ρεχάγκελ, ενώ σε ερώτηση ουκρανών δημοσιογράφων για την ποιότητα του ποδοσφαίρου που παίζει η ελληνική ομάδα απάντησε με το κυνικό σχόλιο «θα παίζαμε ωραίο ποδόσφαιρο,αν είχαμε στην ομάδα μας τον Κακά, τον Μέσι και τον Τσάβι». Μεταξύ των συγχαρητηρίων που απεστάλησαν στην Εθνική ήταν και του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Κάρολου Παπούλια.
ΟΥΚΡΑΝΙΑ: Πιάτοβ, Κόμπιν, Ρακίτσκι, Κούτσερ, Χατσερίντι, Τίμοστσουκ, Μίχαλικ (65΄ Γκάι), Σεφτσένκο, Αλίεφ (56΄ Σελεζνόφ), Μιλέφσκι, Γιαρμολένκο (68΄ Γκούσεφ). ΕΛΛΑΔΑ: Τζόρβας, Βύντρα, Σπυρόπουλος, Παπασταθόπουλος (28΄ Πλιάτσικας), Κυργιάκος, Μόρας, Κατσουράνης, Καραγκούνης, Σαλπιγγίδης, Σαμαράς (62΄ Γκέκας), Χαριστέας (70΄ Τζιόλης).
