ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΙΜΟΥΛΗΣ «Είμαι συνομήλικος του Δον Κιχώτη»

«Δυστυχώς δεν ήταν επιλογή μου ο Δον Κιχώτης»:αυτό το καλοκαίρι ο Γιώργος Κιμούλης ερμηνεύει τον ήρωα του Θερβάντες στην παράσταση του ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης, με την οποία θα περιοδεύσει ανά την Ελλάδα- στις 28 Ιουνίου θα εμφανισθεί στο Ηρώδειο. Και δεν ήταν επιλογή του γιατί, όπως λέει,«δεν έχω μεγάλη σχέση με την ισπανική λογοτεχνία. Από τη στιγμή όμως που άρχισα να ασχολούμαι μαζί του,να μελετώ την περίπτωσή του, συνειδητοποίησα τι είναι αυτός ο θησαυρός και κατηγόρησα αυστηρά τον εαυτό μου.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΙΜΟΥΛΗΣ  «Είμαι συνομήλικος του Δον Κιχώτη»

«Δυστυχώς δεν ήταν επιλογή μου ο Δον Κιχώτης»:αυτό το καλοκαίρι ο Γιώργος Κιμούλης ερμηνεύει τον ήρωα του Θερβάντες στην παράσταση του ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης, με την οποία θα περιοδεύσει ανά την Ελλάδα- στις 28 Ιουνίου θα εμφανισθεί στο Ηρώδειο. Και δεν ήταν επιλογή του γιατί, όπως λέει,«δεν έχω μεγάλη σχέση με την ισπανική λογοτεχνία. Από τη στιγμή όμως που άρχισα να ασχολούμαι μαζί του,να μελετώ την περίπτωσή του, συνειδητοποίησα τι είναι αυτός ο θησαυρός και κατηγόρησα αυστηρά τον εαυτό μου.Γι΄ αυτό έκανα και το ταξίδι στην Ισπανία»- αν και συνηθίζει να επισκέπτεται τους τόπους των έργων που παίζει.

Ακολουθώντας τα βήματα του Δον Κιχώτη ο ηθοποιός επισκέφθηκε τις ισπανικές πόλεις και τα χωριά αναζητώντας τον ήρωά του:«Για περίπου 20 ημέρες πήγα σε όσα μέρη καταγράφουν οι σχολιαστές του και έτσι γνώρισα την Ισπανία του Θερβάντες και του Δον Κιχώτη». Μάζεψε άλλωστε και μπόλικο υλικό για βίντεο, με τη σκέψη- γιατί όχι;- να κάνει ένα ντοκυμαντέρ. «Το πρώτο πρώτο πράγμα που με εντυπωσίασε σε αυτή τη χώρα είναι ο τρόπος που συνυπάρχουν τρεις διαφορετικοί πολιτισμοί, γιατί συνυπάρχουν με ειρηνικό τρόπο και με σεβασμό του ενός προς τον άλλον. Και αναφέρομαι στον δυτικό, στον αραβικό και στον εβραϊκό.Εντυπωσιάστηκα από το πώς αυτή η χώρα είναι ανεπτυγμένη σε μια τεράστια πεδιάδα.Και κατάλαβα γιατί ο Θερβάντες έβλεπε διαφορετικά τον ορίζοντα- δεν είναι το ίδιο να ζεις περιτριγυρισμένος από βουνά».

Με το εικαστικό στοιχείο να παραπέμπει στονΝταλίκαι τα πολλά τραγούδια τουΘάνου Μικρούτσικουνα δίνουν έναν πανηγυρικό τόνο στην παράσταση, ο «Δον Κιχώτης» υπακούει στον μύθο του. Είναι άλλωστε ένα σύμβολο. Πώς τον ερμηνεύει ο ηθοποιός;«Αισθάνομαι κι εγώ ένας Δον Κιχώτης. Και έτσι τον ερμηνεύω.Οι άλλοι τον λένε τρελό.Ο ίδιος με την εμμονή του αποδεικνύει στους άλλουςότι αυτό το γερασμένο τρελό παιδί υπάρχει μέσα σε όλους μας- απλώς οι άλλοι τού απαγορεύουν την έξοδο».Συνομήλικος με τον ήρωά του,«μόνο που τότε στα 53 ήσουν πολύ μεγαλύτερος, γι΄ αυτό κι εγώ θέλωεμφανισιακάνα δείχνω πιο μεγάλος»,πιστεύει ότι πάντα υπάρχουν και θα υπάρχουν Δον Κιχώτες… Δηλαδή;«Σεβασμός στο όνειρο,στην αισιοδοξία.Μια πίστη ότι θα αλλάξουν τα πράγματα,θα επανέλθουν κάποιες αξίες στις οποίες οι άνθρωποι δίνουν σήμερα ανεκδοτολογικό χαρακτήρα.Αγάπη στη συνολική ελπίδα.Οι άνθρωποι είναι κατά βάση αισιόδοξοι. Γιατί αν δεν ήταν αισιόδοξοι δεν θα συνέχιζαν.

Απλώς ο κυνισμός και η εξυπνακίστικη στάση του σύγχρονου ανθρώπου τού απαγορεύουν να εκφράσει την αισιοδοξία του και θεωρεί ότι είναι της μόδας η…απαισιοδοξία».

Δίπλα του ο Σάντσο Πάντσα τουΔημήτρη Πιατά,«ο παχουλός καλοπερασάκιας που αγαπάει όλα τα υλικά πράγματα της ζωής και τα δεύτερα.Ο Σάντσο είναι η δευτεράντζα μας, που έχει όμως την ποιητική της αξία».Με την παράσταση να βασίζεται σε ένα πραγματικό γεγονός, την επιστροφή και τη φυλάκιση του Θερβάντες από τους βερβερίνους στην Αλγερία,«ξεκινάμε την ιστορία μας από μια προσπάθεια δραπέτευσης μαζί με κάποιους άλλους τύπους. Τον συναντάμε στα παράλια της Αλγερίαςμαζί με τους δικούς τουενώ περιμένουν το πλοίο που θα τους περάσει απέναντι- ένα πλοίο που δεν έρχεται ποτέ.Κατά τη διάρκεια αυτής της αναμονής τους διηγείται την ιστορία του Δον Κιχώτη,όπου συμμετέχουν και όλοι οι δραπέτες.Εγώ παίζω τον Θερβάντες και τον Δον Κιχώτη μαζί, ο Σάντσο είναι και ένας επικίνδυνος ισπανός δολοφόνος.Από ένα σημείο κι έπειταστο βιβλίοχάνεται ο αφηγητής.Υπάρχει μια ακραία πολυφωνία μέσα σε αυτό το μυθιστόρημα,λένε οι σχολιαστές του. Η παράσταση είναι ένα διαρκές παιχνίδι ανάμεσα στην πραγματικότητα και στη φαντασία»εξηγεί.

Συνεχίζοντας να δουλεύει ανελλιπώς και τα καλοκαίρια- «από το 1992 μόνο ένα καλοκαίρι έκανα διάλειμμα»- , ο Γιώργος Κιμούλης ομολογεί ότι έχει πλέον αναπτύξει μια σχέση με τους ανθρώπους εκτός Αθηνών, ενώ η σκέψη να εγκατασταθεί κάπου εκεί στριφογυρίζει πάντα στο μυαλό του. Οπως και η ανάληψη καθηκόντων καλλιτεχνικού διευθυντή στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος – καθώς το όνομά του ακούστηκε ανάμεσα σε αυτά των υποψηφίων:«Και εγώ το άκουσα και το διάβασα»απαντά.«Θα ήταν τιμή μου μια τέτοια πρόταση…». Προς το παρόν πάντως σχεδιάζει το θεατρικό του μέλλον στην Αθήνα: τον χειμώνα θα είναι στο θέατρο Αθηνών συνεχίζοντας τη συνεργασία του με τον επιχειρηματία Κάρολο Παυλάκη.«Ζω μια περίοδο που τη θεωρώ πολύ τυχερή- και δεν έχω ζήσει πολλές τέτοιες.Με τον Κάρολο Παυλάκη γίναμε φίλοι και μάλιστα σε σύντομο χρονικό διάστημα. Σέβομαι πλήρως αυτό που έχει στο μυαλό του και εκείνος σέβεται απολύτως εμένα.Και δεν έχω βάλει νερό στο κρασί μου. Απλώς ξέρω πού παίζω.Και ξέρω ότι δεν μπορείς να παίξεις όλα τα έργα σε όλα τα θέατρα»καταλήγει.

Ο «Δον Κιχώτης» του Μιγκέλ Θερβάντες παρουσιάζεται από το ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης,σε διασκευή- σκηνοθεσία Γιάννη Καραχισαρίδη.Σκηνικά: Πάβελ Ντομπρίσκι, κοστούμια: Γιάννης Μετζικώφ,σύνθεση τραγουδιών: Θάνος Μικρούτσικος,στίχοι: Αγαθή Δημητρούκα,επιμέλεια κίνησης: Σεσίλ Μικρούτσικου, φωτισμοί: Παναγιώτης Μανούσης.Παίζουν: Γιώργος Κιμούλης,Δημήτρης Πιατάς,Κλειώ-Δανάη Οθωναίου,Γιώργος Ζιόβας,Ισίδωρος Σταμούλης,Γιώργος Γιαννόπουλος, Σταυρούλα Σπυρίδωνος,Θοδωρής Προκοπίου,Βασίλης Πουλάκος,Μαρία Παπαγιαννάκη,Μιχάλης Σάκκουλης,Γιάννης Μυλωνάς.

Η πρεμιέρα θα δοθεί το Σάββατο στην Κοζάνη.Την Κυριακή 28 Ιουνίου θα παρουσιασθεί στο Ηρώδειο (21.00).Θα ακολουθήσει περιοδεία.

Ακολούθησε το Βήμα στο Google news και μάθε όλες τις τελευταίες ειδήσεις.
Exit mobile version