Για την ηγεσία του ευρωπαϊκού και διεθνούς ποδοσφαίρου και τους παράγοντες των συλλόγων είναι χρήσιμοι όσο οι… κατσαρίδες. Οι ατζέντηδες των ποδοσφαιριστών κατηγορούνται από σχεδόν όλες τις πλευρές για τα μύρια όσα κακά του σύγχρονου ποδοσφαίρου. Μάστιγα ή αναγκαίο κακό, η πραγματικότητα μιλάει από μόνη της: οι ατζέντηδες ελέγχουν ποδοσφαιριστές, ομάδες και κατ’ επέκτασιν όλο το φάσμα του αθλήματος. Ο σουηδός πρόεδρος της ευρωπαϊκής συνομοσπονδίας κ. Λέναρτ Γιόχανσον έχει ως βασική του δέσμευση για τις εκλογές της UEFA τον προσεχή Ιανουάριο τη διαφάνεια, την έλλειψη της οποίας αναλύει ως εξής: «Υπάρχουν νέες προκλήσεις στο σύγχρονο ποδόσφαιρο. Στόχος μας είναι να εφαρμόσουμε ένα σύστημα οικονομικού ελέγχου που θα έχει πανευρωπαϊκή ισχύ, ώστε να καταπολεμήσουμε το παράνομο στοίχημα και το στήσιμο αγώνων. Επίσης πρέπει να θέσουμε κανόνες και πλαίσια για τους μάνατζερ που δρουν ανεξέλεγκτα».
Ο βασικός ρόλος των ατζέντηδων ήταν να μεσολαβούν για την εύρεση ομάδας στους ποδοσφαιριστές. Κάτι σαν γραφείο ευρέσεως εργασίας, ή καλύτερα γραφείο γνωριμιών… Οι ατζέντηδες, γνωρίζοντας τις ανάγκες των ομάδων, πρότειναν τους κατάλληλους παίκτες στις κατάλληλες θέσεις. Αργότερα επεξέτειναν τις δουλειές τους. Οταν οι ομάδες ήθελαν να πουλήσουν κάποιον ποδοσφαιριστή τους, πλησίαζαν έναν ατζέντη και του ζητούσαν να βρει ομάδα για το «εμπόρευμά» τους. Ολα αυτά με το αζημίωτο φυσικά. Το γεγονός ότι η διαφάνεια είναι λέξη άγνωστη στο ευρύτερο ποδοσφαιρικό φάσμα σε συνάρτηση με το εμφανέστατο νομικό κενό, έφερε τους ατζέντηδες σε θέση ισχύος. Ανθρωποι που ξεκίνησαν σχεδόν κατά… λάθος, όπως ο δαιμόνιος Ισραηλινός Πίνι Ζάχαβι, έφτασαν να θεωρούνται αυτοί που κινούν τα νήματα στα μεγαλύτερα πρωταθλήματα.
Ο 62χρονος Ισραηλινός έμαθε την τέχνη του εμπορίου από πολύ μικρός, δουλεύοντας στο μπακάλικο που διατηρούσε ο πατέρας του στο Τελ Αβίβ. Τα Χριστούγεννα του 1978 ταξίδεψε στην Αγγλία για να δει την αγαπημένη του ομάδα, τη Λίβερπουλ, και κατά την επιστροφή του συνάντησε στο αεροδρόμιο εντελώς τυχαία τον τότε διευθυντή των Κόκκινων Πίτερ Ρόμπινσον. Τον αναγνώρισε, τον πλησίασε και με περισσό θράσος τού πρότεινε να αγοράσει τον καλύτερο ισραηλινό ποδοσφαιριστή εκείνης της εποχής. Λίγους μήνες αργότερα ο Αβι Κοέν της Μακάμπι Τελ Αβίβ πήγε στη Λίβερπουλ αντί 200.000 στερλινών και ο Ζάχαβι είχε αποκτήσει τον πρώτο πελάτη του.
Ως το 1997 και τον εντοπισμό του «χρυσωρυχείου» που λέγεται Ρίο Φέρντιναντ, ο Ζάχαβι εκτελούσε απλώς χρέη διαμεσολαβητή. Το γεγονός ότι μιλάει πολλές γλώσσες και έχει το χάρισμα της επικοινωνίας τού έφερνε συνεχώς νέους φίλους, νέους πελάτες, νέες γνωριμίες. Από το 2002 και την αποτυχία του να πουλήσει τον Ντέιβιντ Μπέκαμ στην Μπαρτσελόνα και να φέρει τον Ροναλντίνιο στο «Ολντ Τράφορντ» δεν έχει πια τόσο καλές σχέσεις με τον προπονητή της Γιουνάιτεντ σερ Αλεξ Φέργκιουσον, για χάρη του οποίου είχε πάει τον Χουάν Σεμπαστιάν Βερόν στους Κόκκινους Διαβόλους. Προηγουμένως είχε εμπλακεί και στη μεταγραφή του αργεντινού μέσου στη Λάτσιο που προπονούσε τότε ο – επίσης πελάτης του – Σβεν Γκόραν Ερικσον. Ο Ζάχαβι δεν έχει πια την ίδια θερμή σχέση ούτε με τον προπονητή της Αρσεναλ Αρσέν Βενγκέρ ούτε με τον διευθυντή της Τσέλσι Πίτερ Κένιον, ωστόσο από κανέναν τους δεν θα ακουστεί κακή κουβέντα. Κι όλα αυτά επειδή σχεδόν πάντα φέρνει εις πέρας δύσκολες μεταγραφικές αποστολές, αποφεύγοντας να εμπλέκεται στα διασταυρούμενα πυρά!
Οπως για παράδειγμα όταν κανονίζει ένα αθώο μεσημεριανό ραντεβού με τον φίλο του και ιδιοκτήτη της Τσέλσι Ρομάν Αμπράμοβιτς σε ένα εστιατόριο, από το οποίο «τυχαίνει» να περνάει και ο πελάτης του Ρίο Φέρντιναντ, του οποίου το συμβόλαιο με τη Γιουνάιτεντ είναι υπό διαπραγμάτευση. Πάντοτε τυχαία, περνάει και κάποιος φωτογράφος που απαθανατίζει τα χαμόγελα και την επομένη αναστατώνονται οι πάντες με τα δημοσιεύματα που φέρνουν τον Φέρντιναντ στην Τσέλσι. Τελικά η Γιουνάιτεντ σπεύδει να ανανεώσει το συμβόλαιο του διεθνούς ποδοσφαιριστή, καθιστώντας τον τον πιο ακριβοπληρωμένο αμυντικό του πλανήτη. Και τον Ζάχαβι ακόμη πιο πλούσιο! Κι όλα αυτά χωρίς να χρειαστεί να λογοδοτήσει καν στην αυστηρότατη αγγλική ποδοσφαιρική ομοσπονδία, καθώς η άδειά του έχει τη σφραγίδα της ομοσπονδίας του Ισραήλ. Την οποία λέγεται ότι ελέγχει επίσης ο ίδιος…
Η μεγαλύτερη δουλειά του πάντως δεν είναι μεταγραφή ποδοσφαιριστή, αλλά ιδιοκτήτη… Σύμφωνα με τους έγκυρους «Sunday Times», ο Ζάχαβι ήταν αυτός που ενορχήστρωσε την ομαλή μετάβαση του πλειοψηφικού πακέτου των μετοχών της Τσέλσι από τον Κεν Μπέιτς στον ρώσο μεγιστάνα Αμπράμοβιτς. Μια πρόσφατη οικονομική έρευνα δείχνει ότι η προσωπική περιουσία του Ζάχαβι ξεπερνά τα 70 εκατ. στερλίνες. Μεταξύ άλλων, ο λάτρης των καλών κουβανέζικων πούρων έχει στην ιδιοκτησία του ένα ρετιρέ στο Marble Arch του Λονδίνου. «Η δουλειά μου στηρίζεται στη φιλία και στην ειλικρίνεια» υποστηρίζει ο ίδιος, συμπληρώνοντας «και, δόξα τω Θεώ, τα πηγαίνω μια χαρά»!
