Κ άθε κτίριο είναι για εκείνον «πράξη πολιτική», όπως έχει πει στο παρελθόν, και η αρχιτεκτονική, η δουλειά που τον έκανε διεθνώς γνωστό, «ένα είδος σταυρολέξου» που πρέπει να επιλύσει. Για τον Αλέξανδρο Τομπάζη, όμως, τον αρχιτέκτονα των κτιρίων διοίκησης της ΑΓΕΤ και του Ηλιακού Χωριού στη Λυκόβρυση, του Δημαρχείου Κηφισιάς, της επέκτασης των αρχαιολογικών μουσείων Δελφών και Ηρακλείου, της εκκλησίας στη Φάτιμα της Πορτογαλίας, του πύργου διαμερισμάτων στο Αμστερνταμ, του Πανεπιστημίου της Κύπρου και τόσων άλλων δημόσιων και ιδιωτικών κτισμάτων σε Ελλάδα και εξωτερικό, υπάρχουν και η ζωγραφική, η φωτογραφία και η γλυπτική. Και όλα αυτά συνδέονται μεταξύ τους με ένα «αόρατο νήμα», μια κλωστή που «υποδηλώνει πως υπάρχει ένας νους, μια κοινή αντίληψη για τον περιβάλλοντα χώρο και την αισθητική η οποία είναι στη βάση της καλλιτεχνική» δήλωσε ο ίδιος σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε χθες το μεσημέρι εν όψει της έναρξης της αναδρομικής έκθεσής του στο Νέο Κτίριο του Μουσείου Μπενάκη. Γι΄ αυτό άλλωστε η έκθεση, που ανοίγει σήμερα και περιλαμβάνει μακέτες, φωτογραφίες και σχέδια υλοποιημένων και μη έργων του, σλάιντς, ταινίες μικρού μήκους, αλλά και ακουαρέλες, φωτογραφίες τραβηγμένες από τα ταξίδια του και γλυπτά του, τιτλοφορείται «Το αόρατο νήμα».
Γεννημένος στις Ινδίες το 1939, είχε όνειρο να γίνει ζωγράφος. Και αν τελικά επέλεξε να γίνει αρχιτέκτονας, δεν έχει σταματήσει να επιστρέφει στα αγαπημένα του σχέδια και χρώματα. «Η ζωγραφική είναι το χόμπι μου. Καταφεύγω σε αυτήν διότι εκεί εργοδότης είναι ο ίδιος σου ο εαυτός. Στην αρχιτεκτονική δεν δουλεύεις για τον εαυτό σου. Είναι σαφές αυτό» είπε. Ολα τα έργα, από τα φοιτητικά του χρόνια ως σήμερα, είναι προϊόντα συνεργασίας και διαλόγου, έργα που πολλές φορές χρειάστηκαν χρόνια για να πραγματοποιηθούν.
Σε όλα διακρίνεται η ευαισθησία του στον περιβάλλοντα χώρο, στον τρόπο με τον οποίο τα φυσικά στοιχεία συνδιαλέγονται με την ανθρώπινη ζωή. «Να θυμάσαι ότι το να χτίζεις, το τελικό αποτέλεσμα της αρχιτεκτονικής,δηλαδή,σημαίνει κατ΄ ουσίαν να τραυματίζεις τον πλανήτη μας. Να είσαι λοιπόν τρυφερός και να πατάς ελαφριά,γιατί έχουμε μονάχα έναν στη διάθεσή μας» διαβάζουμε στο καινούργιο βιβλίο του «Γράμμα σ΄ έναν νέο αρχιτέκτονα» (εκδόσεις Libro). Δεν είναι λοιπόν τυχαίο το γεγονός ότι ο αρχιτέκτονας, ο οποίος έχει τιμηθεί με βραβεία σε περισσότερους από 110 διαγωνισμούς, διεθνείς, πανελλήνιους ή με πρόσκληση, δίνει μεγάλη σημασία στη βιοκλιματική αρχιτεκτονική. Η ευαισθησία του στο φυσικό περιβάλλον είναι εμφανής και στην απάντηση που μας έδωσε όταν τον ρωτήσαμε αν είναι αισιόδοξος για το μέλλον του αστικού τοπίου της Αθήνας: «Φυσικά και είμαι.Αν δεν βλέπεις με αισιοδοξία τον τόπο σου,αν δεν τον αγαπάς,καλύτερα να…φύγεις.Η Αθήνα και έχει αλλάξει προς το καλύτερο τα τελευταία χρόνια και μπορεί να βελτιωθεί κι άλλο. Εχει να κάνει με το ενδιαφέρον που δείχνει ο καθένας στον δημόσιο χώρο. Αν σ΄ ενδιαφέρει το πράσινο, αν δεν ρυπαίνεις…Η εικόνα της πόλης διαμορφώνεται από όλους μας και δεν έχει να κάνει με μεμονωμένα κτίρια». Αρα έχουμε όλοι έναν ρόλο αρχιτέκτονα; «Αναμφίβολα!» απαντά αβίαστα. Πειραιώς 138 και Ανδρονίκου, τηλ. 210
3453.111. Η έκθεση θα διαρκέσει ως τις 15 Απριλίου. Ο Αλ. Τομπάζης μιλάει για την εκκλησιαστική αρχιτεκτονική στην εκδήλωση «Χώροι λατρείας. Μια αρχιτεκτονική πρόκληση» του Ελληνικού Ινστιτούτου Αρχιτεκτονικής στο Ινστιτούτο Γκαίτε (Ομήρου 14-16) σήμερα στις 18.00.
