Αφιερώματα όπως αυτό στο σύνολο του έργου του Καρλ Ντράγερ (φωτογραφία)
που πραγματοποιείται αυτές τις ημέρες στο Τριανόν (Κοδριγκτώνος και Πατησίων) είναι απαραίτητα. Μας υπενθυμίζουν ότι μια φορά και έναν καιρό ο κινηματογράφος δεν ήταν μόνον υπόθεση των ταμείωνόπως συμβαίνει ως επί το πλείστον σήμερα- αλλά και του δημιουργού. Ο Δανός Ντράγερ κατέκτησε με το σπαθί του μια θέση ανάμεσα στους μεγάλους στυλίστες του παγκόσμιου κινηματογράφου αναπτύσσοντας θέματα όπως η φιλοσοφική σύγκρουση του Καλού με το Κακό, με κύρια στοιχεία της αισθητικής του την επιβλητική σκηνογραφία και τις εξπρεσιονιστικές φιγούρες.
Ακόμη περισσότερο ενδιαφέρον προκαλεί το ότι στο αφιέρωμα δεν θα παιχθούν μόνο οι κλασικές ταινίες του Ντράγερ που λίγο ως πολύ έχουν μεταδοθεί από την τηλεόραση («Λόγος», «Γερτρούδη», «Μέρες οργής», «Πάθος της Ζαν ντ΄ Αρκ») αλλά και λιγότερο γνωστές με αφετηρία τη βωβή περίοδό του: ανάμεσά τους ο «Πρόεδρος» (1918), οι «Σελίδες από το ημερολόγιο του Σατανά» (1919), η «Χήρα του πάστορα» (1921), «Οι στιγματισμένοι» (1921), ο «Μίκαελ» (1924) και ο «Αφέντης του σπιτιού» (1925). Θα προβληθούν επίσης οκτώ μικρού μήκους ταινίες του σκηνοθέτη, εντελώς άγνωστες στη χώρα μας.
