Ποιος σκότωσε τον 67χρονο πρόεδρο του Επικουρικού Ταμείου των ασφαλιστικών εταιρειών Νίκο Σωτηρόπουλο πριν από δέκα χρόνια στη Σαρωνίδα; Ο υπηρεσιακός παράγοντας είχε αναλάβει μία από τις πρώτες επιχειρήσεις κάθαρσης στην ελληνική ασφαλιστική αγορά, με στόχο την προστασία των καταναλωτών. Επεσε όμως θύμα εκτέλεσης ενός συμβολαίου θανάτου, το οποίο συντάχθηκε και πληρώθηκε από δράστες, που, ως σήμερα, παραμένουν άγνωστοι. Και το έγκλημά τους ξεχασμένο στα ανεξιχνίαστα. Ο Σωτηρόπουλος ήταν πρώην διευθυντικό στέλεχος της εταιρείας Μαγδεμβούργερ. Από το 1995 είχε τοποθετηθεί πρόεδρος του επικουρικού ταμείου των ασφαλιστικών εταιρειών. Ηταν άνθρωπος εμπιστοσύνης του τότε υφυπουργού Εμπορίου κ. Μ. Χρυσοχοΐδη και είχε αναλάβει τον εξονυχιστικό έλεγχο των αποθεματικών όλων των ασφαλιστικών εταιρειών. Μάλιστα, μετά τους ελέγχους που είχε διενεργήσει, ανακλήθηκαν οι άδειες 18 ασφαλιστικών εταιρειών. Οι επτά από αυτές ανακλήθηκαν στα τέλη του 1997, λίγους μήνες προτού σημειωθεί η εγκληματική ενέργεια, που έμεινε γνωστή ως «θρίλερ της Σαρωνίδας».
Το θύμα δολοφονήθηκε το ξημέρωμα της 8ης Μαρτίου 1998, έξω από την εξοχική κατοικία του, στην οδό Αριστοτέλους 78. Ο ασφαλιστής μόλις είχε επιστρέψει στη Σαρωνίδα, μαζί με τη σύζυγο και τη μητέρα του, από γλέντι στο σπίτι συγγενικού του προσώπου του στη Ν. Σμύρνη. Το διαβιβαστικό της Ασφάλειας Αττικής αναφέρει: «Ο Νίκος Σωτηρόπουλος στάθμευσε το αυτοκίνητό του μπροστά ακριβώς από την είσοδο της αυλής της κατοικίας του. Αφού αποβιβάσθηκαν η σύζυγος και η μητέρα του και εισήλθαν στην κατοικία και ενώ το θύμα αποβιβαζόταν και εκείνο από το αυτοκίνητο, οι άγνωστοι δράστες τον πυροβόλησαν, με αποτέλεσμα να τον τραυματίσουν θανάσιμα».
Η κυρία Παρασκευή Σωτηροπούλου, σύζυγος του άτυχου ασφαλιστή, λέει σήμερα: «Οι συγγενείς μας στη Νέα Σμύρνη μας είπαν μετά ότι είδαν ένα αυτοκίνητο να μας ακολουθεί όταν φύγαμε από το σπίτι τους. Οταν ο σύζυγός μου έστριψε στη λεωφόρο Αθηνών – Σουνίου προς Σαρωνίδα, είδαμε σταματημένο ένα αυτοκίνητο. Ο Νίκος υπέθεσε ότι είναι έμποροι ναρκωτικών. Οταν κατεβήκαμε από το αυτοκίνητο, ακούσαμε πυροβολισμούς. Νόμιζα ότι ήταν κυνηγοί και φώναξα ότι δεν έπρεπε να κυνηγούν το βράδυ. Μετά κατάλαβα…».
* Οι άκαρπες έρευνες
Η πολύμηνη έρευνα του Τμήματος Εγκλημάτων Κατά Ζωής, με προϊστάμενο τότε τον νυν αρχηγό της ΕΛ.ΑΣ. κ. Β. Τσιατούρα, δεν είχε κανένα αποτέλεσμα. Στο διαβιβαστικό έγγραφο, το οποίο συντάχθηκε 18 μήνες αργότερα – στις 28 Σεπτεμβρίου 1999 – αναφερόταν μόνο ότι οι δράστες πυροβόλησαν από απόσταση 20 μέτρων και ότι σε ένα χωμάτινο σημείο του δρόμου βρέθηκαν τέσσερις κάλυκες. Ακόμη, σύμφωνα με την κατάθεση του αστυνομικού Αλ. Σάμιου, ερευνήθηκε η ταυτότητα των ιδιοκτητών ενός αυτοκινήτου που έφερε πινακίδα με γράμματα ΥΑΧ (οι μάρτυρες δεν συγκράτησαν και τον αριθμό), το οποίο φαινόταν να είναι το ίδιο με αυτό που είδε ο Νίκος Σωτηρόπουλος στη συμβολή της λεωφόρου Σουνίου με την οδό Σαρωνίδας και πίστεψε ότι επρόκειτο για εμπόρους ναρκωτικών. Ακόμη έγινε προσπάθεια να συνδυαστούν εντυπώματα από ελαστικά αυτοκινήτου, τα οποία βρέθηκαν κοντά στο σημείο της δολοφονίας, με τις περιγραφές δύο ανδρών εταιρειών security της περιοχής, οι οποίοι μιλούσαν για δύο υπόπτους περίπου 40 ετών, που κυκλοφορούσαν εκεί γύρω με ένα μαύρο αυτοκίνητο μάρκας Nissan. Από το σημείο όπου στέκονταν οι ύποπτοι περισυνελέγησαν 15 αποτσίγαρα, έξι φίλτρα πίπας, ένα άδειο πακέτο τσιγάρων και δύο χάρτινα κύπελα παγωτού. Ευρήματα που αποδείχθηκαν χωρίς αντίκρισμα.
Στον φάκελο που σχημάτισε η Ασφάλεια Αττικής για τη δολοφονία του Νίκου Σωτηρόπουλου ελήφθησαν 24 καταθέσεις από συγγενείς του θύματος, από συναδέλφους του στον ασφαλιστικό χώρο και από αυτόπτες μάρτυρες. Ανάμεσα στις καταθέσεις περιλαμβάνεται και αυτή του αντιπροέδρου του Επικουρικού Ταμείου κ. Γ. Σκούρτη, ο οποίος ανέφερε ότι «ο Νίκος Σωτηρόπουλος προσπαθούσε να προχωρήσει σε εξυγίανση του ασφαλιστικού χώρου» και του στενού συνεργάτη του στο Ταμείο κ. Διον. Παρασκευόπουλου, ο οποίος διευκρίνισε ότι «το θύμα ήθελε να χτυπήσει τα οικονομικά συμφέροντα στον ασφαλιστικό χώρο». Παρά τις αναφορές αυτές, ουδείς εκ των μαρτύρων διατύπωσε συγκεκριμένες υπόνοιες για την προέλευση της δολοφονικής επίθεσης.
Ετσι ο φάκελος της Αστυνομίας και των δικαστικών αρχών έκλεισε, χωρίς να διερευνηθούν βασικές παράμετροι της υπόθεσης. Δεν υπήρξε καμία εις βάθος έρευνα στο εσωτερικό του ασφαλιστικού χώρου. Το μόνο που γινόταν αντιληπτό με την πρώτη ματιά ήταν ότι επρόκειτο για επαγγελματική ενέργεια, η οποία παρέπεμπε ευθέως σε «εκτέλεση συμβολαίου θανάτου».
* Οι πιέσεις για ελέγχους
Από την Αστυνομία δεν φαίνεται να ερευνήθηκαν επισταμένως οι πληροφορίες περί πιέσεων – οι οποίες ασκούνταν την περίοδο προ της δολοφονίας – προς τον Ν. Σωτηρόπουλο, για να μην επεκτείνει τους ελέγχους του στον ασφαλιστικό χώρο, αλλά και να μην επιβαρύνει οικονομικά τις ασφαλιστικές εταιρείες.
«Ο Νίκος Σωτηρόπουλος είχε αποφασίσει να κλείσει πολλές εταιρείες, ακόμη και μεγάλες, γιατί ήλεγχε με ειδική διαδικασία τα αποθεματικά τους και είχε εντοπίσει τα ελλείμματα που είχαν. Θα έφτανε ως το τέλος. Γι’ αυτό δεχόταν μεγάλες πιέσεις. Υστερα από την δολοφονία του μειώθηκε σημαντικά ο ρυθμός ελέγχου και κλεισίματος προβληματικών ασφαλιστικών εταιρειών», αναφέρει σήμερα ο τότε συνεργάτης του, κ. Δ. Παρασκευόπουλος.
Επιπλέον, η δικηγόρος Ευα Τσελώνη Παρασκευοπούλου (συνωνυμία με τον προαναφερθέντα κ. Παρασκευόπουλο), η οποία ήταν στενή φίλη του άτυχου ασφαλιστή, δηλώνει: «Γνωρίζω ότι λίγο χρονικό διάστημα πριν από τη δολοφονία του, ο Νίκος Σωτηρόπουλος είχε δεχθεί υβριστική επίθεση από γνωστό επιχειρηματία της ασφαλιστικής αγοράς, ο οποίος του ζητούσε να μην αναστατώνει με τους ελέγχους τις εταιρείες». Ωστόσο, η δικηγόρος ποτέ δεν κλήθηκε να καταθέσει για την υπόθεση…
Στις ίδιες πιέσεις από ιδιοκτήτες μεγάλων ασφαλιστικών εταιρειών αναφέρεται – με δηλώσεις προς «Το Βήμα της Κυριακής» – και ο πρώην πρόεδρος της Ενωσης Ασφαλιστικών Εταιρειών Ελλάδος και πρώην διοικητής του ΙΚΑ κ. Μιλτ. Νεκτάριος, ο οποίος είχε προσωπική γνωριμία με τον Νίκο Σωτηρόπουλο. Μάλιστα στο προσωπικό αρχείο του θύματος βρέθηκε έγγραφη αναφορά προς τον κ. Νεκτάριο, όπου του επεσήμαινε: «Γνωστός επιχειρηματίας, από τον ασφαλιστικό χώρο, μου ζητούσε επιτακτικά να κλείσω το Επικουρικό Ταμείο».
Σύμφωνα με το σενάριο που ερεύνησαν τότε οι αρχές, επιχειρηματίας από τον ασφαλιστικό χώρο ανέθεσε σε ομάδα «νονών της νύχτας», πιθανόν από τη… «ζώνη της παραλίας», τη δολοφονία του Σωτηρόπουλου. Μάλιστα κάποιοι αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο ένας, τουλάχιστον, από τους δράστες του εγκλήματος της Σαρωνίδας να έχει δολοφονηθεί στο πλαίσιο «μαφιόζικων» εκκαθαριστικών επιχειρήσεων, την περίοδο 2000-2005, από ανθρώπους της νύχτας.
Ενα άλλο ενδεχόμενο που εξετάστηκε ήταν η εγκληματική ενέργεια να εκπορεύτηκε ως εκδίκηση από κάποιον εκπρόσωπο μιας από τις επτά μικρομεσαίες ασφαλιστικές εταιρείες, οι οποίες έκλεισαν λίγους μήνες πριν από τη δολοφονία του ασφαλιστή. Μάλιστα άνθρωποι από την ασφαλιστική αγορά ζητούσαν να εξεταστεί ο ρόλος ενός ιταλού εκπροσώπου σε μία από αυτές τις ασφαλιστικές εταιρείες. Ο επιχειρηματίας αυτός στη συνέχεια ενεπλάκη σε υποθέσεις απάτης και άλλες εγκληματικές ενέργειες στην Ιταλία. Ο ιταλός επιχειρηματίας συνεργάστηκε και με τον ιταλό πρωθυπουργό κ. Σίλβιο Μπερλουσκόνι στην αγοραπωλησία ενός ιδιωτικού τηλεοπτικού σταθμού. Ούτε σε αυτή την έρευνα όμως δόθηκε οποιαδήποτε συνέχεια.
ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ ΚΑΙ ΦΗΜΕΣ Τα σενάρια και οι περίεργες συναλλαγές
Κατά τη διάρκεια των ερευνών εξετάστηκε το ενδεχόμενο να είχε οποιαδήποτε σχέση με τη δολοφονία ένα κύκλωμα 10-15 δικηγόρων, οι οποίοι λυμαίνονταν μαζί με ιδιοκτήτες συνεργείων και πραγματογνώμονες το Επικουρικό Ταμείο, εξασφαλίζοντας τεράστιες αποζημιώσεις για “στημένα” τροχαία ατυχήματα. Αξιωματικοί υποστηρίζουν σήμερα: «Ούτε σε αυτή την υπόθεση προέκυψε οποιαδήποτε σχέση με το έγκλημα»…
Λίγους μήνες πριν από τη δολοφονία, είχε σταλεί στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου τρισέλιδη έγγραφη καταγγελία για «ατασθαλίες» του Ν. Σωτηρόπουλου στο Επικουρικό Ταμείο. Ακολούθησε έλεγχος από τις αρμόδιες υπηρεσίες, από τον οποίο διαπιστώθηκε ότι «οι καταγγελίες είναι ψευδείς». Αλλά ο συντάκτης του εγγράφου ουδέποτε εντοπίστηκε, ώστε να διακριβωθεί και η αιτία των χαλκευμένων κατηγοριών.
Σε δικηγορικά γραφεία έχουν επίσης κατατεθεί επιστολές ιδιωτών, στις οποίες υπάρχουν αναφορές για ύποπτες συναλλαγές του Νίκου Σωτηρόπουλου κατά τη διαδικασία αγοράς από ελβετική εταιρεία ηλεκτρονικού συστήματος αυτόματης εκτίμησης ζημιών σε τροχαία ατυχήματα. Σύμφωνα με τις επιστολές αυτές, «για την αγορά αυτού του συστήματος διακινήθηκαν μίζες… εκατοντάδων εκατομμυρίων δραχμών». Συνεργάτες του ασφαλιστή, ωστόσο, επισημαίνουν: «Οι αναφορές αυτές είναι εντελώς ψευδείς και αστήρικτες. Η αγορά αυτού του συστήματος ήταν της τάξης μόνο μερικών εκατομμυρίων δραχμών. Μίζες δεν δικαιολογούνται με τέτοια ποσά». Οπως αδικαιολόγητη μένει ως σήμερα, δέκα χρόνια μετά, και η δολοφονία της Σαρωνίδας…
