Ο ολυμπιακός πυρετός που έχει καταλάβει το κορμί του ελληνικού αθλητισμού δεν είναι πάντα συνώνυμος με την επιδίωξη για την κατάκτηση ενός μεταλλίου στους Αγώνες του 2004. Αλλωστε «ου παντός πλειν ες… ολυμπιακό βάθρο» και αυτό είναι απόλυτα φυσιολογικό και δεν μειώνει στο ελάχιστο την προσπάθεια των αθλητών που συμμετέχουν στην κορυφαία αθλητική διοργάνωση με λίγες ή μηδαμινές ελπίδες να φορέσουν στο στήθος τους το πιο πολύτιμο «αναμνηστικό». Αν και οι εκπλήξεις όχι μόνο δεν απαγορεύονται, τουναντίον κάνουν πιο ελκυστικό τον αθλητισμό, στα αθλήματα που παρουσιάζουμε σήμερα η Ελλάδα δεν έχει ιδιαίτερες ελπίδες για να της αποφέρουν μετάλλια. Στόχος είναι η κατάκτηση μιας θέσης στην οκτάδα, η οποία σε αρκετές περιπτώσεις θα ισοδυναμεί με μια πρωτοφανή επιτυχία. Φυσικά υπάρχουν και αθλήματα όπου ακόμη και η συμμετοχή ενός έλληνα εκπροσώπου στην οκτάδα μπορεί να αποτελεί ακόμη και σήμερα όνειρο… αυγουστιάτικης νυκτός. Για αυτούς υπάρχει πάντα η ρήση του Πιερ ντε Κουμπερτέν «σημασία έχει η συμμετοχή» είτε ως προτροπή είτε έστω ως παρηγοριά.
ΠΟΔΗΛΑΣΙΑ: Μια ανάσα από το βάθρο του Σίδνεϊ βρέθηκε η ελληνική ποδηλασία με την ομάδα του ολυμπιακού σπριντ (Δημήτρης Γεωργαλής, Κλεάνθης Μπάργκας, Λάμπρος Βασιλόπουλος). Τα χρόνια που ακολούθησαν όμως δεν μπόρεσε να πείσει ότι βάζει υποψηφιότητα για να εισέλθει στο πάνθεον των μεταλλιοφόρων αθλημάτων. Τόσο στο ολυμπιακό σπριντ όσο και στα υπόλοιπα αγωνίσματα της πίστας οι έλληνες ποδηλάτες δεν μπόρεσαν να… παραβιάσουν το άβατον του παγκόσμιου βάθρου. Ορισμένες διακρίσεις σε μίτινγκ του Παγκοσμίου Κυπέλλου δεν δημιουργούν τη σιγουριά ότι κάτω από το νεότευκτο στέγαστρο Καλατράβα στο ολυμπιακό ποδηλατοδρόμιο θα πνεύσει η αύρα ενός μεταλλίου για τα ελληνικά πεντάλ. Οσον αφορά τα αγωνίσματα του δρόμου και το μάουντεν μπάικ, μπορεί η ψαλίδα με την παγκόσμια κορυφή να μίκρυνε, όχι όμως όσο θα χρειαζόταν για να γεννά όνειρα ολυμπιακής διάκρισης.
ΚΟΛΥΜΒΗΣΗ: Αφού έπεσε μία φορά το Τείχος του Βερολίνου, γιατί να μην ξαναγκρεμιστεί; Σύμφωνοι, δεν είναι κάθε μέρα του Αϊ-Γιαννιού, ωστόσο το χάλκινο μετάλλιο που κατέκτησαν ο Ακης Οικονόμου, ο Νίκος Ξυλούρης, ο Σπύρος Γιαννιώτης και ο Γιάννης Κοκκώδης, στα 4X200 μ. ελεύθερο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2002 στη γερμανική πόλη, θα τους έδινε το δικαίωμα να περπατήσουν καμαρωτοί στον δρόμο υπό τας φιλύρας! Γιατί; Μα απλούστατα πρόκειται για το πρώτο και το μοναδικό ως τώρα μετάλλιο στα χρονικά της ελληνικής κολύμβησης σε διοργανώσεις μεγάλου βεληνεκούς…
H ευχή και η κατάρα που άφησαν ο Κοσκινάς, η Δάρα, ο Στίβενσον, η Ρουσσάκη, ο Μάλαμας και ο Παπανικολάου μπορεί να πιάσει τόπο! Αλλωστε οι συμμετοχές σε μεγάλους τελικούς εξελίσσονται πλέον σε ρουτίνα, αρχής γενομένης από την 7η θέση του Γιαννιώτη στα 400 μ. ελεύθερο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2001 στη Φουκουόκα. Πέρυσι στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Βαρκελώνης η Ζωή Δημοσχάκη κατατάχθηκε ένατη στα 200 μ. ελεύθερο. Ιδιαίτερης μνείας χρήζει η Βασιλική Αγγελοπούλου, η οποία πέρυσι αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης νεανίδων στα 200 μ. πεταλούδα καταρρίπτοντας το στοιχειωμένο ρεκόρ της Ελλης Ρουσσάκη, που άντεχε από το 1987.
ΤΕΝΙΣ: Ο Πιτ Σάμπρας εγκατέλειψε και ο Μαρκ Φιλιππούσης δεν πείστηκε τελικώς από τον τότε υφυπουργό Αθλητισμού Γιώργο Φλωρίδη να αποκτήσει την υπηκοότητα του παππού του και να θέσει τον Μέγα Αλέξανδρο, που κοσμεί ως τατουάζ το μπράτσο του, στην υπηρεσία της Ελλάδας. Αλλά το ελληνικό τένις δεν θα πεθάνει από… ανία!
H απάντηση είναι γένους θηλυκού! Γιόρτασε τα 18α γενέθλιά της ανήμερα του πρώτου – που όμως ήταν και ο τελευταίος – αγώνα της στο Σίδνεϊ. Τέσσερα χρόνια αργότερα, η Λένα Δανιηλίδου δεν είναι μόνον η κορυφαία ελληνίδα τενίστρια όλων των εποχών, αλλά και η πλέον αναγνωρίσιμη διεθνώς με ό,τι αυτό συνεπάγεται στο κυνήγι της μεγάλης ολυμπιακής διάκρισης. H γεννημένη στα Χανιά τενίστρια έγραψε ιστορία το 2002 ως η πρώτη Ελληνίδα η οποία επικράτησε σε επαγγελματικό τουρνουά (στο Ντεν Μπος της Ολλανδίας), ενώ το 2003 έφθασε στο Νο 13 της παγκόσμιας κατάταξης. Εφέτος προκάλεσε και πάλι αίσθηση με τη νίκη της επί της Καπριάτι στο Μαϊάμι. Εκτός από τη Δανιηλίδου, η ελληνική αντισφαίριση έχει να επιδείξει και άλλα ενδιαφέροντα πρόσωπα, όπως ο Βασίλης Μαζαράκης, ο Κώστας Οικονομίδης, η Χριστίνα Ζαχαριάδου. Τα δύο αγόρια οδήγησαν την Ελλάδα το 2001 στην A´ κατηγορία της ευρωαφρικανικής ζώνης και στην A´ κατηγορία του Κυπέλλου Ντέιβις, ενώ ο Μαζαράκης κατάφερε να αναρριχηθεί στο Νο 154 της παγκόσμιας κατάταξης.
ΚΑΤΑΔΥΣΕΙΣ: Ο ομοσπονδιακός προπονητής, παλιά καραβάνα των βατήρων, κ. Πέτρος Φυρίγος επιφυλάσσεται. Ως προς τι; Οψόμεθα… Το άθλημα πάντως, παρά τα προβλήματα, έχει παρουσιάσει σημαντική πρόοδο στην Ελλάδα, που πλέον δεν… κρύβεται σε διεθνές επίπεδο. Ο Νίκος Σιρανίδης και ο Θωμάς Μπίμης κατέκτησαν το χάλκινο μετάλλιο στις συγχρονισμένες καταδύσεις από τραμπολίνο 3 μ. στο Κύπελλο Ευρώπης του 2003 και επανέλαβαν την επιτυχία τους στο εφετινό (Ιανουάριος 2004) Κύπελλο Ευρώπης της Στοκχόλμης.
ΚΩΠΗΛΑΣΙΑ: Μακρόχρονο είναι το φλερτ των ελληνικών κουπιών με το ολυμπιακό βάθρο από την εποχή που ο Κώστας Καραμανώλης καταλάμβανε στο Λος Αντζελες την 6η θέση στο μονό σκιφ. Ως σήμερα όμως οι έλληνες κωπηλάτες δεν έχουν καταφέρει να μετουσιώσουν σε πράξη τα όνειρά τους. Στο Σίδνεϊ την καλύτερη εμφάνιση πραγματοποίησαν οι Παναγιώτης Μηλιώτης και Βασίλης Πολύμερος κατακτώντας την όγδοη θέση στο διπλό σκιφ ελαφρών βαρών. H ρότα των ελληνικών κουπιών από το Σίδνεϊ προς την Αθήνα ήταν μεν ανοδική, χωρίς όμως να δημιουργεί σιγουριά για την κατάκτηση του ολυμπιακού βάθρου. H σημαντικότερη μεταολυμπιακή στιγμή της ελληνικής κωπηλασίας σε ολυμπιακό αγώνισμα ήταν η κατάκτηση της πέμπτης θέσης στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Σεβίλλης στο διπλό σκιφ με τον Πολύμερο να έχει ως… συνεπιβάτη τον Νίκο Σκιαθίτη. Το 2001 οι Πολύμερος και Σκιαθίτης μαζί με τους Γιάννη Κουρκουρίκη και Παναγιώτη Μηλιώνη είχαν κατακτήσει τη δεύτερη παγκόσμια θέση στο τετραπλό σκιφ ελαφρών βαρών, το οποίο όμως δεν είναι ολυμπιακό αγώνισμα. Μέχρι στιγμής το εισιτήριο για τους Ολυμπιακούς της Αθήνας έχει σφραγίσει μόνο το ντουέτο των Πολύμερου και Σκιαθίτη.
ΠΥΓΜΑΧΙΑ: Το 2000 η ελληνική πυγμαχία άγγιξε το βάθρο με τον Τιγκράν Ουζλιάν, ο οποίος όμως δεν κατάφερε να προκριθεί στα ημιτελικά και να διασφαλίσει το ολυμπιακό μετάλλιο. Οι διάδοχοί του δεν έχουν πείσει μέχρι στιγμής ότι είναι ικανοί να τον υπερκεράσουν και να χαρίσουν στα ελληνικά… γάντια το πρώτο ολυμπιακό μετάλλιο. Με βάση τα ως σήμερα αποτελέσματά τους ακόμη και η κατάκτηση της πέμπτης θέσης, όπως ο Ουζλιάν, θα αποτελεί επιτυχία για την ελληνική πυγμαχία.
ΣΚΟΠΟΒΟΛΗ: H 16η θέση του Διονύση Γεωργακόπουλου στο ελεύθερο πιστόλι αποτέλεσε την καλύτερη στιγμή της ελληνικής σκοποβολής στο Σίδνεϊ. Τέσσερα χρόνια αργότερα ο κορυφαίος έλληνας σκοπευτής έχοντας περάσει… διά πυρός και σιδήρου των παγκοσμίων κυπέλλων έχει ανεβάσει τις φιλοδοξίες του ύστερα από μια πρώτη και μια δεύτερη θέση. Ελπίδες ολυμπιακής διάκρισης δημιούργησε ωσαύτως η πρόσφατη πρωτιά του Γιώργου Σαλαβαντάκη στο Παγκόσμιο Κύπελλο σκιτ στο Σίδνεϊ.
ΜΟΝΤΕΡΝΟ ΠΕΝΤΑΘΛΟ: Το αγαπημένο σπορ του βαρόνου Ντε Κουμπερτέν θα προσπαθήσει να εκπροσωπήσει επαξίως για τα ελληνικά χρώματα η Καταλίνα Πάρτιτς. Το 2000 η εξ Ουγγαρίας ορμώμενη αθλήτρια βρέθηκε στην όγδοη θέση μετά τα τρία πρώτα αγωνίσματα, αλλά στην υπερπήδηση εμποδίων έπεσε από το άλογό της και τελικώς κατατάχθηκε 22η μεταξύ των 24 αθλητριών. Το 2002 αναδείχθηκε πρώτη στον αγώνα της σειράς του Παγκοσμίου Κυπέλλου στο Μεξικό, όπου τελικώς κατετάγη τρίτη και αναρριχήθηκε στο Νο 2 της παγκόσμιας κατάταξης. Τον Αύγουστο θα επιδιώξει να πάρει τη ρεβάνς για την προ τετραετίας ατυχία της και να δώσει ώθηση στους συναθλητές της, όπως ο Βασίλης Φλώρος, ο Σαράντος Κωνσταντάτος, η Διονυσία Πάστρα κ.ά.
ΞΙΦΑΣΚΙΑ: Αν το ασημένιο μετάλλιο της Νίκης Σιδηροπούλου στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2002 στη Μόσχα – η μεγαλύτερη επιτυχία στα χρονικά του αθλήματος εν Ελλάδι – αποτελέσει προπομπό, τότε τα σπαθιά ενδέχεται να φιγουράρουν στην οκτάδα. Τα αξιοπρόσεκτα πλασαρίσματα που ακολούθησαν σε ευρωπαϊκά και παγκόσμια πρωταθλήματα αφήνουν υποσχέσεις, τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες, σε ατομικό και ομαδικό επίπεδο. H τριάδα στο ξίφος μονομαχίας γυναικών (Σιδηροπούλου, Δήμητρα Μαγκανουδάκη, Γιάννα Χρήστου), ο Γιώργος Αμπάροφ στο ξίφος μονομαχίας και οι άνδρες στη σπάθη (Γιώργος Μανέτας, Μάριος Μπασματζιάν, Τζέισον Ντουράκος κ.ά.) θα επιδιώξουν να αποδείξουν ότι ο Ντ’ Αρτανιάν έχει και Ελληνες απογόνους!
ΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΕΝΗ ΚΟΛΥΜΒΗΣΗ: Με… πρωθιέρεια την άλλοτε πρωταθλήτρια Ευρώπης (το 1989) Χριστίνα Θαλασσινίδου, το άθλημα της χάρης και της αρμονίας βρίσκεται σε ικανοποιητικό επίπεδο και ενδέχεται να επιφυλάξει ευχάριστες εκπλήξεις, που δύσκολα πάντως θα αγγίξουν το βάθρο. Το 2002 η Ελλάδα κατέλαβε την τέταρτη θέση στο ομαδικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος στο Βερολίνο, ενώ στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2003 στη Βαρκελώνη τόσο το ομαδικό όσο και το ντουέτο (Χριστίνα Θαλασσινίδου – Ελευθερία Φτούλη) κατατάχθηκαν στην πρώτη δεκάδα.
Με οδηγό τη ρήση του Κουμπερτέν «σημασία έχει η συμμετοχή»…
ΤΖΟΥΝΤΟ: H… σπορά του Χάρη Παπαϊωάννου (6η θέση στην Ατλάντα στα +100 κιλά) δεν απέδωσε άμεσους καρπούς στο άθλημα «του δρόμου της ευγένειας». Ο γνωστότερος έλληνας τζουντόκα παραμένει στην ενεργό δράση, μάλιστα πέρυσι κατατάχθηκε 5ος στο Ευρωπαϊκό και 9ος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, ενώ πλαισιώνεται από εκπροσώπους της νέας γενιάς και ελληνοποιημένους που θα επιδιώξουν να δώσουν ώθηση στο άθλημα στο οποίο κυριαρχούν οι Ιάπωνες και οι Γάλλοι. Ονόματα όπως ο Ταριέλ Ζιντιρίδης, ο Ηλίας και ο Διονύσης Ηλιάδης, η Βαρβάρα Ακριτίδου και η Ιουλιέτα Μπουκουβάλα διακρίθηκαν πέρυσι σε διοργανώσεις νέων – νεανίδων, που ωστόσο απέχουν παρασάγγας από το επίπεδο των Ολυμπιακών Αγώνων.
ΚΑΝΟΕ ΚΑΓΙΑΚ: Εκ των Βενιαμίν του ελληνικού αθλητισμού το κανόε καγιάκ θα φέρει για πρώτη φορά στην Αθήνα τη γαλανόλευκη στα ήρεμα ή στα «λευκά» ολυμπιακά νερά. H πλέον αναγνωρίσιμη μορφή του αθλήματος είναι ο εκ Τσεχίας ορμώμενος Ανδρέας Κιλιγκαρίδης, ο οποίος έχει καταφέρει ως σήμερα να απολαύσει την αύρα της συμμετοχής σε ευρωπαϊκούς τελικούς του κανόε αλλά έχει αποτύχει να πάρει γεύση από τελικούς παγκοσμίων πρωταθλημάτων. Στα γνώριμα νερά του κωπηλατοδρομίου του Σχινιά τού παρουσιάζεται η μοναδική ευκαιρία να συναγωνισθεί την ελίτ του αθλήματος στον ολυμπιακό τελικό, έστω και αν δεν έχει ελπίδες για το βάθρο.
ΤΟΞΟΒΟΛΙΑ: Οι γηγενείς απόγονοι του Γουλιέλμου Τέλλου επενδύουν τις ελπίδες της διάκρισης στην Ευαγγελία Ψάρρα, η οποία στο Σίδνεϊ είχε καταταγεί 44η με νέο πανελλήνιο ρεκόρ, ενώ το 2003 κατέλαβε τη 16η θέση στο προολυμπιακό τουρνουά.
ΤΡΙΑΘΛΟ: Σε ένα εξαιρετικά επίπονο άθλημα, που πάντως στην πρεμιέρα των Αγώνων του Σίδνεϊ προσέλκυσε μισό εκατομμύριο θεατές (!), η Ελλάδα ποντάρει στον Βασίλη Κρομμύδα, ο οποίος το 2000 κατετάγη 33ος μεταξύ 48 αθλητών. Εκτοτε ο δις βαλκανιονίκης έχει αποκτήσει εμπειρίες, ωστόσο ο βασικός στόχος του είναι να καταταγεί πιο ψηλά από ό,τι στην πρώτη ολυμπιακή συμμετοχή του.
ΜΠΑΝΤΜΙΝΤΟΝ: Ανάμεσα στους Ασιάτες εξπέρ του… φτερού θα προσπαθήσουν να επιβιώσουν οι έλληνες αθλητές και αθλήτριες. Ο Θόδωρος Βέλκος, ο Γιώργος Πατής, η Χρύσα Γεωργαλή και η Χριστίνα Μαυρομματίδου βρίσκονται στην κορυφή της ελληνικής αντιπτέρισης, ωστόσο οι διεθνείς διακρίσεις του δεν εκτείνονται πέραν της χερσονήσου του Αίμου…
