200 χρόνια από τη γέννησή του
Ηταν ένας από τους πολυγραφότερους συγγραφείς όλων των εποχών. Πίστευε ότι ήταν μεγαλοφυΐα, ότι τα έργα του θα τον καθιέρωναν στον πνευματικό κόσμο όλης της Ευρώπης και ότι η πένα του θα του χάριζε μεγάλη περιουσία. Το τελευταίο ήταν μια χαμένη ψευδαίσθηση.
Εζησε πνιγμένος στα χρέη και δούλευε όλο και περισσότερο για να απαλλαγεί από αυτά. Εργαζόταν τουλάχιστον 18-20 ώρες το εικοσιτετράωρο καταναλώνοντας τεράστιες ποσότητες καφέ για να διατηρεί τη διαύγειά του. Δημιούργησε 2.504 ήρωες και κατέκτησε το κοινό της εποχής του. Για ένα διάστημα τα έργα του θεωρούνταν «εμπορικά», «ελαφρά» και υποδεέστερης σημασίας. Σήμερα ο Ονορέ ντε Μπαλζάκ έχει κατακτήσει τη θέση που ονειρευόταν στο πάνθεον της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Η «Ανθρώπινη Κωμωδία» του θεωρείται άξια εκπρόσωπος του λογοτεχνικού ρεαλισμού, μια βαθιά και με ζωντανά χρώματα τοιχογραφία που περιγράφει ανθρώπινους χαρακτήρες και αδυναμίες που ξεπερνούν την εποχή του. Εφέτος συμπληρώνονται 200 χρόνια από τη γέννησή του και οι «Νέες Εποχές» φιλοξενούν ένα αφιέρωμα για το έργο, τη ζωή και για τα πάθη του.
Οι σταθμοί της ζωής του
20 Μαΐου 1799. Ο Ονορέ ντε Μπαλζάκ γεννιέται στην Τουρ.
1814. Η οικογένεια Μπαλζάκ εγκαθίσταται στο Παρίσι.
1819. Ο Μπαλζάκ, πτυχιούχος πλέον της Νομικής, αρνείται να ακολουθήσει το επάγγελμα του συμβολαιογράφου. Φεύγει από το πατρικό σπίτι για να μείνει μόνος και να αφιερωθεί στη συγγραφή: φιλοσοφικά δοκίμια, μυθιστόρημα σε μορφή επιστολών, τραγωδία. Τίποτε δεν δημοσιεύεται.
1822. Ο Μπαλζάκ γίνεται εραστής τής κατά 20 χρόνια μεγαλύτερής του κυρίας Ντε Μπερνί. Αρχίζει να δημοσιεύει με διάφορα ψευδώνυμα μυθιστορήματα «εμπορικής λογοτεχνίας». Ο λογοτεχνικός χείμαρρος που λέγεται Μπαλζάκ αρχίζει να ρέει: μυθιστορήματα ξεχωριστά ή σε κύκλους, παραμύθια, άρθρα, θεατρικά έργα, αλληλογραφία, μυθιστορήματα σε συνέχειες, διάφορες συνεργασίες. Η μόνη ενέργεια που μπορεί να συγκριθεί με εκείνη που αφιερώνει στη συγγραφή είναι εκείνη που καταναλώνει στη δαπάνη των χρημάτων του. Οι τόμοι και τα χρέη συσσωρεύονται και μόνο ο θάνατος θα τον βγάλει από αυτό τον φαύλο κύκλο.
1825. Αρχίζει η σχέση του με τη δούκισσα Ντ’ Αμπραντές, η οποία τον βάζει στους κοσμικούς κύκλους του Παρισιού. Χάνει την αδελφή του Λορ, που ήταν η έμπιστή του. Γίνεται εκδότης.
1826-1828. Γίνεται τυπογράφος, με ολέθριες συνέπειες. Καταστρέφεται οικονομικά «καταρρέοντας κάτω από τα χρέη».
1830. Δηλώνει ότι κατάγεται από τους Μπαλζάκ της Αντράγκ και προσθέτει στο όνομά του το «ντε».
1832. Στις 18 Φεβρουαρίου λαμβάνει το πρώτο γράμμα της «Ξένης», της Εβελίνας Χάνσκα, με την οποία θα αρχίσει μια φλογερή αλληλογραφία. Η απόπειρά του να γοητεύσει την κυρία Ντε Καστρί αποτυγχάνει.
1834. Πηγαίνει στην Ελβετία για να συναντήσει την κυρία Χάνσκα, η οποία γίνεται ερωμένη του.
1835. Αναλαμβάνει την επιθεώρηση «La Chronique de Paris». Θα την αφήσει τον Ιούλιο του 1836 ακόμη περισσότερο χρεωμένος.
1837. Κυκλοφορούν οι «Χαμένες ψευδαισθήσεις» και ο συγγραφέας τους αγοράζει τις «Jardies», ένα αγρόκτημα στην περιοχή των Σεβρών το οποίο, λόγω χρεών, θα αναγκαστεί να πουλήσει το 1845.
1838. Κάνει αποτυχημένες απόπειρες στο χρηματιστήριο χωρίς να μπορέσει να βελτιώσει στο ελάχιστο την οικονομική κατάστασή του.
1840. Προσπαθεί να ξανακυκλοφορήσει τη «Revue Parisienne». Η αποτυχία είναι ολοκληρωτική. Αναγκάζεται να κρυφθεί στο Πασί για να ξεφύγει από τους πιστωτές του.
1841. Πεθαίνει ο σύζυγος της κυρίας Χάνσκα.
1845-1846. Το ζεύγος κάνει πολλά ταξίδια. Η κυρία Χάνσκα μένει έγκυος και αποβάλλει.
1848-1850. Επιστροφή του ζεύγους στην Ουκρανία, στο σπίτι της κυρίας Χάνσκα. Παντρεύονται στις 4 Μαρτίου 1850 και ο Μπαλζάκ επιστρέφει στο Παρίσι, στην οδό Φορτυνέ. Πεθαίνει εκεί στις 18 Αυγούστου.
