ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ και όμως αληθινό: ο δωδεκάμηνος ρυθμός μεταβολής του δείκτη τιμών καταναλωτή, αυτό στο οποίο αναφερόμαστε συνήθως όταν ομιλούμε για τον πληθωρισμό, έκανε μία ακόμη βουτιά τον Μάρτιο πηγαίνοντας στο 6%. Ρυθμός μικρότερος κατά 2,8 εκατοστιαίες μονάδες από τον ίδιο περυσινό μήνα και 3,9 μονάδες από τον πριν από δύο χρόνια ρυθμό. Ο προηγούμενος χρόνος είχε κλείσει με τον δείκτη να τρέχει με 7,3%, ενώ ο στόχος της κυβέρνησης είναι να έχει φθάσει στο 4,5% τον επόμενο Δεκέμβριο.
Πρόκειται για ιστορική επίδοση αφού παρόμοιους ρυθμούς έχει να δει η ελληνική οικονομία από τα χρόνια της ήρεμης ανάπτυξης, πριν από την πρώτη ενεργειακή κρίση του 1972. Το ίδιο εντυπωσιακός είναι ο ρυθμός μείωσης από το χρονικό σημείο όπου ο τιμάριθμος έγινε «μονοψήφιος», δηλαδή τον Απρίλιο του 1995. Είναι ακόμη ένα από τα πλέον «χειροπιαστά» αποτελέσματα της επιμονής με την οποία έχουν εφαρμόσει οι τελευταίες κυβερνήσεις την αντιπληθωριστική πολιτική σταθεροποίησης. Τέλος, η επίδοση στο κρίσιμο αυτό μέτωπο επιβεβαιώνει ότι η προσέγγιση των στόχων του Προγράμματος Σύγκλισης είναι εφικτή, γεγονός που από μόνο του οδηγεί σε ενίσχυση της πολιτικής σταθερής ισοτιμίας της δραχμής και περιορίζει την ανάγκη να διατηρούνται εξαιρετικά υψηλά επιτόκια.
Η καλή πορεία του δείκτη οφείλεται σε ουσιαστικούς αλλά βεβαίως και σε τεχνικούς λόγους. Η νέα βάση του δείκτη καταναλωτή, όπως έχει συμφωνηθεί με την Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία και μετρά την εξέλιξη των τιμών στη βάση του καταναλωτικού προτύπου που προέκυψε από την έρευνα οικογενειακών προϋπολογισμών του 1994 (ενώ ως πέρυσι η μέτρηση γινόταν στη βάση της έρευνας του 1988), αφαιρεί ως και 0,3 της εκατοστιαίας μονάδας. Η πτώση είναι σημαντικότερη επειδή πέρυσι τον ίδιο μήνα ο πληθωρισμός επέμενε να πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο: είχε ξεκινήσει τον Ιανουάριο με 8,3% (έναντι 7,9% τον Δεκέμβριο του 1995) για να φθάσει τον πρώτο μήνα της άνοιξης στο 8,9%, που ήταν το υψηλότερο σημείο από το οκτάμηνο που είχε προηγηθεί.
Ετσι, ενώ η αύξηση μέσα στον μήνα Μάρτιο (+2,2%) έναντι του προηγούμενου μήνα είναι συγκρίσιμη με τον αντίστοιχο περυσινό μήνα (+2,7%) και τον προπέρσινο (+2,4%), ο ετήσιος ρυθμός είναι πολύ χαμηλότερος.
Τέλος, η αποκλιμάκωση του πληθωρισμού περνά πλέον και στις επαρχιακές πόλεις που προσμετρούνται στον δείκτη, γεγονός που ενισχύει τη μείωση του εθνικού πληθωρισμού.
Οι παραπάνω τεχνικοί λόγοι δεν μπορούν, σε καμία περίπτωση, να περιορίσουν την ουσία και την έκταση του καλού νέου.
