Η Σίβυλλα αποκαλύπτει τα αποτελέσματα ενός γυναικείου γλεντιού στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, τις σκοτεινές συνωμοσίες των θεατρικών αξιωματούχων στην πρωτεύουσα της Μακεδονίας και τα μισθολόγια της «αρπαχτής» των καλοκαιρινών εκδρομέων τραγουδιστών σε βουνά και σε λαγκάδια
* «Ευτυχώς που οι δύο ώριμες πρωταγωνίστριες του Φίνου θα εμφανισθούν με περούκες στην παράσταση και το… κεφάλι τους δεν θα μοιάζει με τον μαδημένο χλοοτάπητα του Πανιωνίου» είπε ανακουφισμένη η Νάταλι και άναψε τσιγάρο για να απολαύσει το ηλιοβασίλεμα στον Θερμαϊκό. Η συμπαθής Ρομίλντα ούτε που έδωσε σημασία στις κουβέντες της κοσμικής της εργοδότριας και έπιασε το λουρί για να βγάλει βόλτα το μικρό, αθώο χάσκι στη Νέα Παραλία της Θεσσαλονίκης. Η Νάταλι έμεινε μόνη στη βεράντα μη έχοντας καμία δυνατότητα άμεσης διοχέτευσης του πακέτου πληροφοριών που είχε συλλέξει από τα ενδότερα των παρασκηνίων του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος. Αλλά ως σύγχρονη κοσμική κυρία δεν απογοητεύθηκε. Αλλωστε υπήρχε και η διέξοδος του κινητού τηλεφώνου, το οποίο, ως γνωστόν, πιάνει στα χέρια της φωτιά και οι λογαριασμοί… τα ύψη.
* «Μαλλί με μαλλί, σου λέω…» ήταν η πρώτη κουβέντα της όταν άνοιξε η γραμμή της Μαντώς που βρισκόταν κάπου στην Κασσάνδρα της Χαλκιδικής. Η Μαντώ άρχισε τα γέλια, εκνευρίζοντας την κοσμική της φίλη που δεν πρόλαβε να πάρει ανάσα. «Αυτά γίνονται πάντα όταν οι γυναίκες… γλεντούν» είπε η Μαντώ με την άνεση της φανατικής θαυμάστριας του Κάρλο Γκολντόνι. Οι δύο φίλες παρασυρμένες από τον ανταγωνισμό των θεατρικών γνώσεων και των παρασκηνιακών πληροφοριών είχαν χάσει την ουσία του καβγά.
* Ετσι, καμία από τους δύο συνομιλήτριες του κινητού δεν ανέφερε τα ονόματα των πρωταγωνιστριών. Αλλά ας βάλουμε τα πράγματα στη σειρά τους. Εχουμε και λέμε: η Μάρθα Καραγιάννη και η Ελένη Ερήμου η αναγραφή των ονομάτων γίνεται κατά χρονολογική σειρά δέχθηκαν να εγκαταλείψουν την αθηναϊκή πρωτεύουσα και να εκδράμουν στη Θεσσαλονίκη προκειμένου να τεθούν υπό τη σκηνοθετική καθοδήγηση του Γιάννη Ιορδανίδη στο Κρατικό της Βορείου Ελλάδος.
* Οι δύο πρωταγωνίστριες της σχολής του Φιλοποίμενος Φίνου ανεβαίνοντας στην πρωτεύουσα της Μακεδονίας εγκατέλειψαν τις μουσικοχορευτικές αναμνήσεις τους και προσχώρησαν άνευ όρων στο στρατόπεδο της κομέντια ντελ άρτε. Μόνο που δεν γνώριζαν ότι η προσχώρησή τους στα νέα ήθη της θεατρικής κουλτούρας συνεπαγόταν και τη βίαιη αφαίρεση ολόκληρων περιοχών του επεξεργασμένου τριχωτού της κεφαλής τους. Το ποια από τις δύο κυρίες άρχισε πρώτη τις επιθέσεις δεν έχει καμία σημασία, αφού το αποτέλεσμα δηλαδή η κοινή μοίρα του μαδημένου χλοοτάπητα είναι εκείνο που μετράει.
* «Το μαλλιοτράβηγμα… δεν έχει όρια» επέμεινε η Νάταλι, που είχε ήδη προσδιορίσει την ταυτότητα της ενόχου της αδικοπραγίας. «Καλά, η μία έδερνε, η άλλη τι έκανε;» πρόλαβε να ρωτήσει η Μαντώ υποκρινόμενη την ανήξερη θυγατέρα του παλκοσένικου. Η Νάταλι έπεσε στη γνωστή παγίδα: «Η ανατροφή και η ευγένεια της Ελένης Ερήμου δεν της επέτρεψαν να κάνει τίποτε περισσότερο από το να σκουπίζει τα αθώα της δάκρυα με τις άκρες του αναγεννησιακού της κοστουμιού» είπε η Νάταλι, για να εισπράξει την πληρωμένη απάντηση της Μαντώς: «Για Γκολντόνι πήγαιναν, σε Ιονέσκο θα καταλήξουν». Αλλωστε «όταν οι γυναίκες γλεντούν» ο τίτλος του θεατρικού έργου του σκωπτικού Γκολντόνι η απόσταση που τις χωρίζει από το τρελό κέφι ώσπου να μεταμορφωθούν σε «φαλακρές» ηρωίδες του γαλλορουμάνου συγγραφέα δεν είναι δα και τόσο μεγάλη.
* Η Μαντώ πάντως διατήρησε για τον εαυτό της τις σκέψεις της για το όλο εγχείρημα του Γιάννη Ιορδανίδη και αυτό γιατί πίστευε και εξακολουθεί να πιστεύει ότι «όλα τα πράγματα δεν γίνονται στο… Υπερώον και δη σε παραστάσεις τύπου “Σαλόνικα”, με πρωταγωνιστή τον γυμνό αλλά σιωπηλό ηθοποιό Ανδρέα Ανδρεόπουλο». Επιπλέον η Μαντώ, που γνωρίζει ακόμη και τις πιο σκοτεινές πλευρές των ιδιαίτερων διαμερισμάτων των αξιωματούχων του Κρατικού Θεάτρου, ήταν σε θέση να διαβεβαιώσει τους αμέριμνους θεατρόφιλους της Νύμφης του Θερμαϊκού ότι όλα πήγαν στραβά από τη στιγμή που απολύθηκε άγνωστον γιατί ο μουσικός της παράστασης Ηρακλής Πασχαλίδης, εκ των πλέον στενών συνεργατών του Νικηφόρου Παπανδρέου της «Πειραματικής Σκηνής». Αν και για να πούμε και του στραβού το δίκιο όλο και κάποιο ρόλο θα έχει παίξει στην όλη υπόθεση ο επιστήθιος φίλος του σκηνοθέτη, ο χορογράφος Ισίδωρος Σιδέρης.
* «Μα γιατί σιωπά ο Κώστας Τσιάνος;» ήταν και παραμένει η μόνιμη απορία της Μαντώς. Ισως γιατί είναι απασχολημένος με τον εορτασμό της πολύχρονης προσφοράς της Αννας Συνοδινού στο θέατρο ή πολύ περισσότερο να αναμένει την έλευση του φερομένου ως αναπληρωτή του Νίκου Ναουμίδη, ηθοποιού «περίεργων γούστων», όπως εκείνων του γνωστού θεατρικού ήρωα Κυρίου Σλόαν και πρώην μπάρμαν. Και αν το νέο αφεντικό της Κρατικής Σκηνής ως προς τον εορτασμό της Αννας Συνοδινού μπορεί να ξεμπλέξει μάλλον εύκολα με το ανέβασμα του εγγυημένου «Μυστικού της Κοντέσας Βαλέραινας», με τον Ναουμίδη τα πράγματα περιπλέκονται και η κατάσταση θυμίζει όλο και περισσότερο «Πυριτιδαποθήκη» σε συνδυασμό με «Βαλκανιζατέr». Μα αυτά και με εκείνα, δεν αποκλείονται οσονούπω και μετακλήσεις ταλαντούχων νεαρών του… σανιδιού από τις ευαίσθητες περιοχές ανατολικώς των Τιράνων και νοτίως των Σκοπίων. Η πληροφορία που διαδόθηκε στα πέριξ του παραδοσιακού Ντορέ ότι επίκειται η κάθοδος και Ρωσίδων με κόκκινα… γένια ελέγχεται προς το παρόν ως ανακριβής.
* Αλλά όλες οι πληροφορίες δεν είναι ανακριβείς. Συνεργάτης μου, με το κωδικό όνομα Κύριλλος, που έτυχε σε ψητοπωλείον του Νέου Ρυσίου τοποθεσία που απέχει αρκετά χιλιόμετρα από κέντρο της Θεσσαλονίκης , άκουσε ότι οι «Βόρειοι» ηθοποιοί Καρυοφυλλιά Καραμπέτη, Φιλαρέτη Κομνηνού και Μιχάλης Ιατρόπουλος έχουν αρκετές ελπίδες στο άμεσο μέλλον να «ξαναπαίξουν» μαζί στο σανίδι αλλά και στη ζωή προς τέρψιν όλων των φανατικών θαυμαστών τής πολυ-πολιτισμικής ενότητας παρόλες τις πολυποίκιλες διαφορές τους… Αλλωστε, όπως διατείνονται και οι μουσικοί του συγκροτήματος Anastasia των Σκοπίων, για όλα τα πράγματα χρειάζεται μια… γέφυρα. Το κακό είναι ότι οι μετα-φόλκ μουσικοί της μεσοπολεμικής σερβικής διοικητικής περιφέρειας Βαρδαρίου δεν διευκρινίζουν αν η ευτυχία βρίσκεται πάνω ή κάτω από τη γέφυρα. Πάντως, αν ρωτούσε κανείς τον απατημένο αρραβωνιάρη της Αννας – Μαρίας Παπαχαραλάμπους μόνο στον βαθμό που θα ήταν σε νηφάλια κατάσταση , θα απαντούσε ότι η ευτυχία άλλοτε μεν βρίσκεται σε υπόγεια αθηναϊκών πολυκατοικιών και άλλοτε… πετάει με ελαφρά αεροπλάνα που σέρνουν πίσω τους αδιάβροχα πανό με το σύνθημα «Φιλαρέτη, σ’ αγαπώ».
* Η Νάταλι έκλεισε επιτέλους το κινητό, μάζεψε τη Ρομίλντα και το μικρό, αθώο χάσκι και επιβιβάσθηκε σε Φάλκον που ερχόταν από τα Σκόπια με τελικό προορισμό τη Μύκονο. Κατά τη διάρκεια της πτήσης είχε την ευκαιρία να συζητήσει για το φλέγον ζήτημα των αμοιβών των σταρ του μεταποιημένου ηλεκτρικού λαϊκού τραγουδιού. «Ο Notis ζητεί 16 εκατομμύρια τη βραδιά», είπε, «συν τα έξοδα για τη μεταφορά του στον χώρο της συναυλίας με ελικόπτερο». Την ίδια στιγμή που η ιέρεια της αστρικής μετάλλαξης Αννα Βίσση ζητεί για τα «ρεπό» της, δηλαδή τις επαρχιακές αρπαχτές της Δευτέρας, γύρω στα 11 εκατομμύρια δραχμές ποσό στο οποίο συμπεριλαμβάνονται και οι αμοιβές των μουσικών.
