Το «Αντόνοφ», 52 θέσεων, αγκομαχώντας απογειώθηκε από τον αεροδιάδρομο του Τσεντούνγκ για την πτήση προς Τσοτσίνγκ. Πετώντας πάνω από την κινεζική ύπαιθρο που ανάμεσα σε ορυζώνες και καλύβες σχημάτιζε την ήρεμη δύναμη της φύσης, βρεθήκαμε στην πόλη των 15.000.000 κατοίκων, όπου η ζέστη στο δειλινό εκείνης της μέρας ήταν 40 β. Κελσίου. Ο Χάι, ο λεπτός κινέζος ξεναγός μας με τα εκφραστικά μάτια που αναζητούσε συνεχώς να καταλάβει αυτούς τους φωνακλάδες Ελληνες που όταν μιλούσαν νόμιζε ότι συνεχώς τσακώνονταν και μας ρωτούσε αν όλα είναι καλά, εκείνο το βράδυ μας είχε τάξει μια έξοδο στο λιμάνι του Τσοτσίνγκ.
Περάσαμε τη μεγάλη γέφυρα και αμέσως δεξιά στις όχθες του Γιανγκτσέ ποταμού σε ένα σοκάκι που θύμιζε τις καλύτερες στιγμές του Πειραιά του Κακογιάννη και της Μελίνας, στριμωγμένα μαγαζάκια με έναν υποτονικό φωτισμό, γυμνοί από τη μέση και πάνω άντρες και γυναίκες να κρύβουν τα δόντια τους στα μικρά γελάκια που έκαναν. Ο Χάι δεν μας είχε προετοιμάσει για την εμπειρία αυτή. Χτύπησε το κουδούνι σε ένα συγκεκριμένο μαγαζί, κάτι είπε και μας οδήγησε σε μια σάλα εστιατορίου όπου οι άνθρωποι του μαγαζιού άρχισαν να εμφανίζονταιΩ κάπου αγουροξυπνημένοι, κάπου κουρασμένοι, όλοι με κλειστά τα σχιστά τους μάτια. Με βιαστικές κινήσεις και μιλώντας συνεχώς, έφεραν κοντά ένα κλουβί γεμάτο φίδια. Με ένα γάντι ο μικροκαμωμένος μαγαζάτορας έπιασε δύο φίδια και τα έβγαλε έξω. Νομίσαμε ότι ήρθαμε σε παράσταση κινεζικής δεξιοτεχνίας. Από την ανοιχτή πόρτα της κουζίνας είδαμε την ταχύτατη διαδικασία προετοιμασίας μαγειρέματος του ωραιότερου μεζέ στην κινεζική κουζίνα. Αποκεφάλισαν τα φίδια, έβγαλαν το δέρμα, έσταξαν το αίμα σε ένα ποτήρι, έβγαλαν τη χολή και την τοποθέτησαν σε ένα μπουκάλι που περιείχε ένα λευκό δυνατό σπίριτ. Τεμάχισαν τα φίδια και άρχισαν να φτιάχνουν σούπα και τηγανητό μεζέ.
Μείναμε εντυπωσιασμένοι από το σκηνικό συγχρονισμού και τη μυρωδιά της κουζίνας. Δυνατοί ατμοί, δυνατό σβήσιμο με σος μέσα στο γουόκ. Ο Χάι έφερε το αίμα φιδιού και τις χολές στο τραπέζι. Ανοιξε με προσοχή τις χολές με μια οδοντογλυφίδα και, αφού ανακίνησε το μπουκάλι με το κινεζικό σπίριτ, γέμισε τα ποτήρια μας! Η δύσκολη στιγμή είχε φτάσει. Το καλύτερο τονωτικό για τους Κινέζους, επιπλέον το καλύτερο αντίδοτο στον φοβερό καύσωνα. Κλείσαμε τα μάτια εκείνο το βράδυ στο Τσοτσίνγκ και νιώσαμε στον μυστικό δείπνο μας τα ταξιδιωτικά όνειρα του Σωκράτη, του Μανώλη, της Ρίτας, του Νίνου, της Ντίνας και του Κώστα να συναντιούνται με το γέλιο του Χάι που απολάμβανε τις γκριμάτσες μας. Την επόμενη μέρα πρωί πρωί το ποταμόπλοιο Μ.V. Yangtze Paradise θα ταξίδευε αυτά τα όνειρα ανάμεσα από τα θρυλικά φαράγγια δεμένα με τη φιλία και την αγάπη. Στο πλωτό ξενοδοχείο
Ο Γιανγκτσέ (Yangtze – changjiang – μακρό ποτάμι) είναι ο μεγαλύτερος ποταμός της Κίνας και ο τρίτος στον κόσμο με μήκος 6.300 χλμ. Από τις πηγές του στα βουνά Τανγκούλασαν του θιβετιανού οροπεδίου ώσπου να χυθεί στα βόρεια της Σαγκάης στην ανατολική θάλασσα της Κίνας περνά από επτά επαρχίες, συνδέοντας τα όνειρα και τις ελπίδες εκατομμυρίων κατοίκων, καθώς επίσης τα μεγαλεπήβολα σχέδια του Μάο πριν και των συγχρόνων του σήμερα με τον λυρισμό και την ποίηση χιλιάδων επισκεπτών του ανά τους αιώνες. Βασικός άξονας επικοινωνίας των κατοίκων, ο ποταμός έγινε γνωστός περισσότερο για τη μοναδική ομορφιά των σκηνικών της παρόχθιας φύσης με κορυφαίο τμήμα τα θρυλικά τρία φαράγγια μεταξύ των πόλεων Φεντζιγίε και Γισάνγκ. Κατεβαίνοντας τον ποταμό από το Τσοτσίνγκ ως το Βουχάν σε τρεις μέρες, το ποταμόπλοιο ήταν το πλωτό ξενοδοχείο μας. Η εμπειρία μοναδική, συνδυασμένη με τη δυνατότητα επίσκεψης πολλών μικρών πόλεων κατά μήκος του ποταμού και με ενδιαφέρον για τις βασικές κινεζικές ενασχολήσεις, όπως εργοστάσιο μεταξιού, πορσελάνης καθώς και θαυμάσιων μνημείων του κινεζικού πολιτισμού. Ο καπετάνιος το πρώτο βράδυ μας παρέθεσε δείπνο ευχόμενος επιτυχία στο μοναδικό αυτό ταξίδι ανάμεσα σε φυσικές ομορφιές που στο παρελθόν πλούτισαν τα συναισθήματα και την έκφραση πολλών ποιητών και ζωγράφων.
Αναρωτιόμουν πριν από το ταξίδι τι είναι αυτό που κάνει έναν τόπο μοναδικό, καθώς πολλά από τα στοιχεία του μπορεί να επαναλαμβάνονται. Το συναίσθημα κάνει έναν τόπο μοναδικόΩ που έρχεται σαν ανάμνηση της ιστορίας, σαν αναγκαιότητα επιβίωσης, σαν εκτόνωση μιας και μόνης στιγμής. Ο άνθρωπος είναι δεμένος με την ιστορία, εξουσιασμένος από την αναγκαιότητα και υποχρεωμένος στην τύχη των στιγμών. Γιατί η φύση είναι η έκφραση του Δημιουργού.
Το πράσινο τοπίο δεξιά και αριστερά με σκηνές μικρόσωμων ανθρώπων που ακολουθούν τα βουβάλια έχοντας στο κεφάλι τους το ψάθινο καπέλο δεν μπορεί να μην είναι μοναδικό. Μια νωχελική κίνηση στην ιστορία του μεγαλύτερου πολιτισμού και ο θρύλος φουντώνει σαν κάψιμο στα μάτια και γοργό χτύπημα της καρδιάς. Είσαι στην Κίνα. Η πανδαισία του δείπνου και η πρώτη νύχτα στο ποταμόπλοιο κλείνει με τα χαμόγελα όλων μας για την απόλαυση.
Μετά την πόλη Φεντζιγίε σε 7 χιλιόμετρα είναι η Λευκή Βασιλική Πόλη στη βορινή πλευρά του ποταμούΩ η αρχή του πρώτου φαραγγιού το οποίο έχει μήκος οκτώ χιλιόμετρα και ονομάζεται Γκουτάνγκ (Φαράγγι Φυσερό – Qutang Gorge). Η αναπνοή μας σταματά και αφήνει τον ήχο της καρδιάς και τις μηχανές του ποταμόπλοιου να κινούν τον χρόνο. Ψηλά βουνά, καταπράσινα, κόβουν τον ουρανό αφήνοντας το φως να λούζει το κατάστρωμα του πλοίου. Οταν γυρίσεις το κεφάλι ψηλά δεν βλέπεις τις κορυφές που εξαφανίζονται στα πόδια του ουρανού γεμίζοντας ιστορίες τον νου. Μετά περίπου από 20 λεπτά, το πλοίο αφήνει πίσω το Φαράγγι Φυσερό και πλέει για λίγο στα ανοιχτά νερά. Σε λίγο το Φαράγγι της Στρίγκλας (Wu Gorge) αρχίζει να δέχεται για δύο περίπου ώρες το ποταμόπλοιο στα σκέλη του στο μήκος των 45 χλμ., δίνοντας στους ταξιδιώτες τη μοναδική θέα των δώδεκα βουνοκορφών του βουνού Βουσάν, έξι δεξιά και έξι αριστερά του ποταμού. Διαφορετικά σχήματα, μερικές μοιάζουν με δράκους, κρατούν το φως και παίζουν στη σκιά και στην ακινησία τους, καθώς το πλοίο σταθερό στην πορεία του πλησιάζει τις πόλεις Βουσάν και Μπατόνγκ, που βρίσκονται 900 μέτρα πιο ψηλά από τις όχθες του ποταμού. Το ύψος του βουνού Βουσάν είναι 1.020 μέτρα και η πιο όμορφη από τις 12 βουνοκορφές του είναι η κορυφή Σούκνου, η οποία έχει έναν βράχο ύψους 10 μέτρων. Με μικρότερα πλωτά μέσα μπαίνουμε στο αντίθετο ρεύμα του μικρότερου ποταμού Ντάνινγκ που το ρεύμα του τρέχει με 13 μίλια, ενώ το δικό μας πλωτό μέσο αναπτύσσει ταχύτητα 14 μίλια, αλλά βοηθιέται από την προσπάθεια τριών ανθρώπων με μεγάλα κοντάρια μπαμπού που σπρώχνουν σε μια υπεράνθρωπη προσπάθεια. Για 50 χλμ. η κινεζική φύση των μικρότερων φαραγγιών του ποταμού Ντάνινγκ μας χρωματίζει τα μάτια και την καρδιά με την καθαρότερη άποψη των χρωμάτωνΩ του μπλε, του πράσινου, του άσπρου. Μεγάλοι κινέζοι ποιητές με αυτή την ομορφιά της φύσης τραγούδησαν τους καημούς των ανθρώπων φτιάχνοντας την παράδοσηΩ βοήθεια στην ιστορία και στη συνέχεια του πολιτισμού της μεγάλης Κίνας. Φράγμα δυόμισι χιλιομέτρων
Το τελευταίο φαράγγι και το μεγαλύτερο, μήκους 80 χλμ., είναι το Φαράγγι Δυτική Τάφρος (Xiling Gorge). Απότομες βουνοπλαγιές που αφήνουν τον αέρα να τρέχει με πολλά χιλιόμετρα την ώρα και τα χρυσαφένια νερά πριν από τη δύση να δείχνουν την πορεία. Οι σημαδούρες δείχνουν το maximum της στάθμης του νερού. Στις φυσικές σπηλιές που φτιάχνουν τα βράχια παρατηρεί κανένας μικρά βαρκάκια μέσα με τον ψαρά να κάθεται στην άκρη στη χαρακτηριστική άνεση της υπομονής των Ασιατών.
Μπροστά μας το πρώτο φράγμα στον ποταμό Γιανγκτσέ, στην είσοδο της πόλης Γισάνγκ, έχει μήκος 2.561 μ. και ύψος 70 μ. Το φράγμα έχει τρία κλειδιά για τα πλοία ως 10.000 τόνους το μεγαλύτερο κλειδί του κόσμου. Μετά δυόμισι ώρες κατεβαίνουμε 17 μέτρα. Με περηφάνια, κατά την επίσκεψή μας στο κέντρο σχεδιασμού του μεγαλύτερου φράγματος του κόσμου, οι Κινέζοι μας έδειξαν την υπερπροσπάθεια 7.000 μηχανικών και 40.000 εργατών. Σε μοντέλο μας ενημέρωσαν για την κατασκευή σε απόσταση 150 χλμ. πριν από αυτό το φράγμα του μεγαλύτερου έργου που έγινε ποτέ στη γη. Το έργο θα αρχίσει το 1997 και η ολοκλήρωσή του αναμένεται το έτος 2003. Θα βοηθήσει στην αύξηση παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας κατά 10% και το σπουδαιότερο η αύξηση αυτή δεν θα επιβαρύνει το περιβάλλον, αφού οι σταθμοί θα είναι υδροηλεκτρικοί και όχι θερμοηλεκτρικοί (θα έχει 8 φορές περισσότερη απόδοση ενέργειας από το φράγμα του Ασουάν και μισό επίσης ποσοστό επιπλέον από το μεγαλύτερο σήμερα φράγμα (Ταϊπού στην Παραγουάη). Επίσης θα απαλλαγούν εκατομμύρια κινέζοι αγρότες από τον βραχνά των πλημμυρών.
Αλλά οι συνέπειες ενός τέτοιου έργου θα είναι τρομακτικές στη φύση. Η στάθμη των νερών θα ανεβεί 175 μέτρα. Η φυσική ομορφιά των τριών φαραγγιών θα αλλοιωθεί και όχι μόνο. Θα μεταφερθούν 30.000.000 κάτοικοι και 40 πόλεις και 300 κωμοπόλεις.
Κοιταχτήκαμε στα μάτια. Τη μοναδικότητα που ζήσαμε τις προηγούμενες μέρες δυστυχώς δεν θα ξαναδούμε. Ο Γιανγκτσέ ποταμός θα δώσει λύσεις στην ανάπτυξη της Κίνας, αλλά αυτή την ανάπτυξη θα πληρώσει σαν τίμημα η μοναδική ομορφιά των τριών φαραγγιών. Την επόμενη μέρα φτάσαμε στο Βουχάν γύρω στις 5 το απόγευμα. Πριν από την αποβίβαση θαυμάσαμε μπροστά μας τη γέφυρα Γιανγκτσέ μήκους 1.100 μ. και 80 μ. ύψους, μεγαλόπνοο έργο του Μεγάλου Τιμονιέρη που κατασκευάστηκε το 1957.
