Τα βασικά στάδια της εξέλιξης του ειδώλου της μουσικής βιομηχανίας (πώς τέλος πάντων οδηγηθήκαμε από τον Κλιφ Ρίτσαρντ στον Τζάρβις Κόκερ) εντοπίζονται στο πλαίσιο μιας έκθεσης φωτογραφίας στο Σέφιλντ της Βρετανίας
«Πιστεύετε ότι θα σας θυμούνται ως είδωλο της δεκαετίας του ’80;». «Δεν νομίζω ότι είμαι τόσο διάσημη. Αν εξαφανιστώ αύριο, δεν νομίζω πως θα με θυμηθεί κάποιος» απάντησε η Αννι Λένοξ των Eurythmics το 1984, λίγα λεπτά μετά τη βράβευσή της με το μουσικό βραβείο Γκράμι. Αυτή τη «βαρυσήμαντη» δήλωση όπως χαρακτηρίστηκε από τους θαυμαστές της διέψευσε η σόλο πορεία της μετά τη διάλυση του συγκροτήματος.
Σήμερα, 15 και πλέον χρόνια μετά, μία ακόμη «διάψευση» έρχεται να προστεθεί στις δηλώσεις της γνωστής καλλιτέχνιδος περί «διασημότητας και αντοχής στον χρόνο». Το πορτρέτο της αποτελεί μία από τις 50 συνολικά προσωπογραφίες, και όχι μόνον, οι οποίες παρουσιάζονται αυτή την περίοδο στην έκθεση φωτογραφίας με θέμα «Τα είδωλα της ποπ από το 1958 ως το 1999» στο Σέφιλντ της Αγγλίας.
Πώς μπορεί να γίνει ένας καλλιτέχνης είδωλο της ποπ μουσικής σκηνής; Πάντως όχι μόνο με την καλλιτεχνική προσφορά του, λένε οι γνωστοί βρετανοί φωτογράφοι, μεταξύ των οποίων η Πένι Σμιθ και ο Τέρι Ονιλ, οι οποίοι εκθέτουν τη δουλειά τους στην Graves Art Gallery του Σέφιλντ. Οι μετρ της ποπ φωτογραφίας υποστηρίζουν ότι οι γραφικές τέχνες συνέβαλαν σημαντικά στο να δημιουργηθούν αυτά τα είδωλα της ποπ.
Η έντυπη αναπαραγωγή εικόνων και η διάδοσή τους, λένε, είχαν και έχουν ως αποτέλεσμα τα πρόσωπα να γίνονται γνωστά σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του κόσμου.
Η έκθεση, που θα διαρκέσει ως τις 4 Δεκεμβρίου, αποτελεί μια διαδρομή στην ιστορία της μοντέρνας μουσικής με τη «φωτογραφική» παρουσία διαβόητων εκπροσώπων της. Από τις «απέριττες» γραμμές των προσώπων της δεκαετίας του ’50, όπως του Κλιφ Ρίτσαρντ και του Ανταμ Σμιθ, η έκθεση περνάει στη φάση του «ερμαφροδιτισμού» όπως την ενσάρκωσε ο Ντέιβιντ Μπάουι τη δεκαετία του ’70, για να καταλήξει στο «παιδιάστικο» ύφος που λάνσαραν οι Blur και οι Spice Girls τη δεκαετία του ’90.
Η μουσική και η φωτογραφία αντανακλούν πολλές φορές τις κοινωνικές τάσεις και τις ανησυχίες των καιρών. Οι εικόνες των 50s με την «απέριττη ομορφιά και αθωότητα» παραχώρησαν τη θέση τους στις φωτογραφίες των 70s, οι οποίες «εξέπεμπαν» ένα είδος «αχαλίνωτου ερωτισμού», ενώ οι εικόνες της δεκαετίας του ’90 παρουσιάζουν το παιχνίδι των έντονων αντιθέσεων της εποχής, όπως η πολύ γνωστή φωτογραφία του Τζάρβις Κόκερ των Pulp από το 1995 όπου εμφανίζεται ως ποπ «αρνητικό»: ενδεδυμένος με μαύρα ρούχα μπροστά σε λευκό φόντο.
