Διαβάστε τι σκαρφίστηκαν στη Λουιζιάνα
Στην αμερικανική πολιτεία της Λουιζιάνα υπάρχουν πλέον δύο τρόποι για να παντρευθεί και να χωρίσει κανείς: ο «πλήρης» γάμος και ο γάμος «υπό όρους». Σύμφωνα με έναν νόμο που πρόσφατα τέθηκε σε ισχύ, τα ζευγάρια που πρόκειται να παντρευθούν έχουν στο εξής δύο επιλογές. Η μία είναι το κλασικό συμβόλαιο γάμου, που παρέχει τη δυνατότητα διαζυγίου με αμοιβαία συναίνεση όποτε οι δύο σύζυγοι το επιθυμούν. Η άλλη είναι ένας νέος τύπος συμβολαίου που τους επιτρέπει να πάρουν διαζύγιο μόνο μετά από ένα διάστημα χωρισμού δύο ετών τουλάχιστον και μόνο σε περιπτώσεις μοιχείας, άσκησης φυσικής βίας, εγκατάλειψης συζυγικής στέγης από τον ένα σύζυγο για διάστημα τουλάχιστον ενός έτους ή καταδίκης του ενός συζύγου σε φυλάκιση.
Ο νέος αυτός νόμος συνιστά την τελευταία απόπειρα πολλών αμερικανικών πολιτειών να ενισχύσουν τον θεσμό του γάμου. Η λύση που επέλεξαν όμως πολλοί νομοθέτες τις επιπρόσθετες δυσκολίες στην έκδοση διαζυγίου προκάλεσε αντιδράσεις από τους υπέρμαχους των ατομικών ελευθεριών. Αντί γι’ αυτό ο νομοθέτης της Λουιζιάνα μιας πολιτείας όπου το 60% του πληθυσμού συμμετέχει στη θρησκευτική λατρεία επέλεξε να προσφέρει δύο επιλογές στα ζευγάρια, όπως και τα ζαχαροπλαστεία προσφέρουν παγωτό με λιπαρά ή γιαούρτι χωρίς λιπαρά, κατά το σχόλιο των «New York Times».
Η πρωτοβουλία αυτή προκάλεσε έντονες συζητήσεις στις ΗΠΑ, όπου από τη μια πλευρά η αποδυνάμωση του οικογενειακού κυττάρου και η αύξηση του αριθμού των διαζυγίων κρίνονται ανησυχητικά φαινόμενα ενώ από την άλλη δεν λείπουν οι αντιδράσεις στις προσπάθειες του κράτους να παρέμβει στην ιδιωτική ζωή των πολιτών. Οι αριθμοί ωστόσο δεν χωρούν αμφισβήτηση. Από το 1970, οπότε το διαζύγιο με συναίνεση των δύο πλευρών γενικεύθηκε, το ποσοστό των γάμων που κατέληγαν σε διαζύγιο αυξήθηκε από 33% σε 50% περίπου.
Εκείνοι που επικρίνουν τις πρωτοβουλίες κατά του διαζυγίου διατείνονται ότι δεν έχει υπάρξει ως σήμερα καμία ικανοποιητική κοινωνιολογική εξήγηση για τους λόγους που προκαλούν αύξηση του αριθμού των διαζυγίων, τη στιγμή μάλιστα που η τάση αυτή είχε εκδηλωθεί πριν από τη γενίκευση του συναινετικού διαζυγίου. Κάποιοι κατηγορούν την Εκκλησία της Λουιζιάνα ότι ανέθεσε στο κράτος ένα ζήτημα που άπτεται των δικών της αρμοδιοτήτων, αλλά που δεν μπόρεσε να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά. Αλλοι θεωρούν ότι ο νέος νόμος δεν λύνει το πρόβλημα αλλά εναποθέτει την πίεση στα νεαρά ζευγάρια, που επιλέγουν τον κλασικό γάμο όπως ένα προϊόν με έκπτωση. Κάποιοι τρίτοι σημειώνουν ότι το πρόβλημα είναι περισσότερο σοβαρό για τους φτωχούς, εφόσον οι εύποροι έχουν τη δυνατότητα να μεταφερθούν σε κάποια άλλη πολιτεία όπου η έκδοση διαζυγίου είναι ευκολότερη.
Καθώς οι συζητήσεις δίνουν και παίρνουν, ένας Νεοϋορκέζος πρότεινε μια ριζοσπαστική λύση: τη διατήρηση του κλασικού συμβολαίου γάμου, που όμως θα γίνει πιο αυστηρό με τη γέννηση του πρώτου παιδιού και θα εξακολουθήσει να παραμένει έτσι ως την ενηλικίωση του τελευταίου παιδιού. Μετά το συμβόλαιο γάμου, τι θα λέγατε για ένα συμβόλαιο γεννήσεως;
