ΜΠΟΡΕΙ να έχουν γίνει σημαντικά βήματα για την κατάρτιση του λεγόμενου «χάρτη συχνοτήτων» κυρίως όσον αφορά το ραδιόφωνο, όμως το μέγα ζήτημα που παρουσιάζεται σήμερα και θα πρέπει να βρεθεί πειστική λύση είναι η εποπτεία του φάσματος, δηλαδή με ποιο τρόπο θα εξασφαλισθεί η ποιότητα των υπηρεσιών που θα παρέχονται από το παραχωρηθέν δικαίωμα χρήσης των συχνοτήτων.
Στο επίπεδο αυτό επικεντρώνονται οι προσπάθειες του γενικού γραμματέα Επικοινωνιών κ. Π. Ιωαννίδη, σε στενή συνεργασία με τους εμπειρογνώμονες του υπουργείου Τύπου. Και όπως φαίνεται θα καταστούν αναγκαίες κάποιες συμπληρωματικές νομοθετικές ρυθμίσεις, ώστε να ξεπεραστούν τα διαδικαστικά προβλήματα που προκύπτουν. Η κατάσταση που έχει δημιουργηθεί στον χώρο των συχνοτήτων του ραδιοφώνου και της τηλεόρασης δεν αφήνει πολλά περιθώρια για παλινδρομήσεις, υποστηρίζουν οι εμπειρογνώμονες, που εκτιμούν ότι «τουλάχιστον για μία 20ετία βασική πηγή για την εκπομπή σήματος από ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς θα είναι οι συχνότητες». Κατά συνέπεια τονίζουν πρέπει οι περιορισμένες δυνατότητες να αξιοποιηθούν όσο γίνεται καλύτερα, εξασφαλίζοντας παράλληλα και τη μεγαλύτερη δυνατή ποιότητα σήματος. Η αταξία, όσο προχωρούν οι μελέτες, προβάλλει σε απελπιστικό βαθμό. «Προσπαθούμε να νοικοκυρέψουμε το φάσμα και αν το κατορθώσουμε θα υπάρξουν νέες δυνατότητες, αρκεί να αλλάξουμε την προσέγγιση του θέματος», υπογράμμιζε την περασμένη εβδομάδα στέλεχος του υπουργείου Επικοινωνιών.
Το μυστικό βρίσκεται στη σωστή τεχνική εποπτεία, από τη στιγμή όπου οι συχνότητες χορηγηθούν. Ετσι, μία από τις πρώτες συμπληρωματικές νομοθετικές πρωτοβουλίες θα αφορά τον τομέα αυτόν, που περιλαμβάνει έναν ολόκληρο μηχανισμό ανθρώπων και μέσων για την οργάνωση του φάσματος, την προώθηση των αποφάσεων, την παραχώρηση στη χρήση των συχνοτήτων, αλλά και την εκχώρηση του δικαιώματος εγκατάστασης κεραίας. Η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Μεταφορών φαίνεται να δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα στο ζήτημα της εκχώρησης, που αποτελεί σημαντική πλευρά του όλου ζητήματος. Είναι χαρακτηριστικό ότι η σημερινή αταξία οφείλεται και στο γεγονός ότι ραδιοφωνικοί και τηλεοπτικοί σταθμοί, για να καλύψουν τις ανάγκες μετάδοσης του σήματος σε μια δύσκολη γεωγραφικά χώρα όπως η Ελλάδα, έχουν εγκαταστήσει εκτός από τις κεντρικές κεραίες και άπειρους αναμεταδότες, που δημιουργούν προβλήματα. Ετσι, οποιοσδήποτε σχεδιασμός θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη αυτή την πραγματικότητα. Οι εμπειρογνώμονες υποστηρίζουν λοιπόν ότι εκτός από τη χορήγηση άδειας λειτουργίας ραδιοφωνικού ή τηλεοπτικού σταθμού θα πρέπει να γίνεται συντεταγμένα και η εκχώρηση δικαιώματος μετάδοσης του σήματος. Αυτό σημαίνει στην πραγματικότητα μία ακόμη άδεια, μετά την υποβολή σχετικού φακέλου.
Ο τηλεπικοινωνιακός νόμος ήδη προβλέπει και την παράμετρο της εκχώρησης, όμως ο τελευταίος νόμος για τα ΜΜΕ δεν κάνει καμία αναφορά. Ετσι, υπάρχουν σκέψεις για μια συμπληρωματική νομοθετική ρύθμιση που θα καλύψει το κενό και θα «θωρακίσει» κατά την άποψη των εμπειρογνωμόνων την κρατική παρέμβαση για την ολοκληρωμένη εξυγίανση του φάσματος των συχνοτήτων.
