Η αποκατάσταση των σχέσεων Γερμανίας – Βενεζουέλας έγινε τέσσερις μήνες μετά την πρωτοφανή πράξη του γερμανού πρέσβη στο Καράκας. Τον Μάρτιο του 2019, ο Ντάνιελ Κρίνερ ξεσήκωσε ομάδα ομολόγων του και πήγαν στο διεθνές αεροδρόμιο του Καράκας για να «προστατεύσουν» τον Χουάν Γουαϊδό από φημολογούμενη σύλληψή του από το καθεστώς. Ο αυτοανακηρυχθείς πρόεδρος της Βενεζουέλας επέστρεφε από επισκέψεις σε χώρες που είχαν σπεύσει να τον αναγνωρίσουν στο αξίωμα αυτό. Ο Κρίνερ κατηγορήθηκε για απροκάλυπτη ανάμειξη στα εσωτερικά της Βενεζουέλας, απελάθηκε αλλά επέστρεψε λίγους μήνες αργότερα.
Οι τεταμένες σχέσεις των δύο χωρών δεν απέτρεψαν ωστόσο τον Γερμανό Αντρέι Χούνκο, βουλευτή τότε του κόμματος Die Linke (Αριστερά), να επισκεφθεί τη χώρα. Ηταν ο πρώτος γερμανός πολιτικός που «τόλμησε» να κάνει αυτό το βήμα μετά την αμφισβήτηση των αποτελεσμάτων στις προεδρικές εκλογές του 2018 και ο πρώτος που συναντήθηκε με τον Νικολάς Μαδούρο και τον Γουαϊδό.
«Η συζήτηση με τον πρόεδρο Μαδούρο διήρκεσε πάνω από μια ώρα» θυμάται μιλώντας στο «Βήμα». «Αναφερθήκαμε σε κρίσιμα ζητήματα, αλλά είπα επίσης ότι είμαι στο Καράκας για να εκφράσω την αλληλεγγύη μου προς τον λαό της χώρας, που έχει το δικαίωμα να αποφασίζει για τη δική του ιστορία. Δεν πήγα για να υπερασπιστώ τον Μαδούρο, αλλά για να υπερασπιστώ την κυριαρχία της Βενεζουέλας». Ο γερμανός πολιτικός, που ανήκει σήμερα στο κόμμα της αποχωρήσασας από την Αριστερά Σάρας Βάγκενκνεχτ, δεν αιφνιδιάστηκε και τόσο από την απαγωγή του Μαδούρο όσο από το ότι δεν προβλήθηκε, τουλάχιστον στις εικόνες που κυκλοφόρησαν, καμία αντίσταση. «Προφανώς είχε προετοιμαστεί λεπτομερέστατα από καιρό η επιχείρηση, συνοδεύτηκε από κυβερνοεπιθέσεις για την εξουδετέρωση της αεράμυνας, σίγουρα υπήρξαν δωροδοκίες και προδοσίες στον στρατό της Βενεζουέλας» μας λέει. Σύμφωνα με αποκαλύψεις του Τύπου, οι προετοιμασίες ανατροπής του Μαδούρο ξεκίνησαν από το 2015, όταν ο Μάρκο Ρούμπιο ήταν ακόμη ο «Litlle Rubio», γερουσιαστής της Φλόριντα, γιος κουβανών μεταναστών, γεράκι της πολιτικής με υπερσυντηρητικές τάσεις, διατηρούσε παλαιούς δεσμούς φιλίας με τον Γουαϊδό και τον προετοίμασε κατάλληλα.
Ο Χούνκο χαρακτηρίζει «ντροπιαστική» την αντίδραση της Γερμανίας και της ΕΕ στον «γυμνό ιμπεριαλισμό» της απαγωγής Μαδούρο. «Αν εξαιρέσουμε την περίπτωση Νοριέγα, αποτελεί πρωτοφανή παραβίαση του διεθνούς δικαίου, διαφορετικά ο καθένας θα μπορούσε να απαγάγει αρχηγό κράτους άλλης χώρας» επισημαίνει. «Ισως να επικρατεί η ψευδαίσθηση στη Γερμανία και στις ΗΠΑ ότι με τη σύλληψη Μαδούρο θα καταρρεύσει το σύστημα του Τσάβες. Αυτό δεν μπορεί να συμβεί, θα ήταν μεγάλη παρανόηση, δεδομένης της υποστήριξης που εξακολουθεί να έχει ο τσαβισμός στη Βενεζουέλα. Δεν ξέρω αν είναι η πλειοψηφία, δεν το πιστεύω, αλλά είναι ένα σημαντικό μέρος του πληθυσμού».
Ανοιχτό παραμένει για τον γερμανό πολιτικό το ερώτημα πώς θα κινηθεί η «μαδουρική» υπηρεσιακή πρόεδρος Ντέλσι Ροντρίγκες, ποια η τύχη του επικηρυγμένου με 25 εκατομμύρια δολάρια διαβόητου υπουργού Εσωτερικών Ντιοσντάδο Καμπέγιο, που συνεχίζει να κρατά στα χέρια του τον κατασταλτικό μηχανισμό της χώρας, και του υπουργού Αμυνας, στρατηγού Βλαντίμιρ Παδρίνο Λόπες, του πιο ισχυρού άνδρα στην πρώην κυβέρνηση Μαδούρο. Ο Χούνκο διατηρεί παράλληλα αμφιβολίες για το κατά πόσο το αποτέλεσμα των προεδρικών του 2024 στη Βενεζουέλα αποτυπώνει τη λαϊκή βούληση. «Ο Μαδούρο δεν δημοσιοποίησε ποτέ τα επίσημα πρωτόκολλα επαλήθευσης του εκλογικού αποτελέσματος και απέκλεισε υποψήφιους της αντιπολίτευσης, όπως τη Μαρία Κορίνα Ματσάδο. Παρ’ όλα αυτά δεν δικαιολογείται σύλληψη και απαγωγή του, σε αυτό συμφωνώ απόλυτα με τις δηλώσεις του βραζιλιάνου προέδρου Λούλα, που ζήτησε να σταματήσουν οι έξωθεν παρεμβάσεις».
Η συνάντηση του Χούνκο με τον Μαδούρο προκάλεσε κύματα οργής στους πολιτικούς του Βερολίνου. Ενα χρόνο αργότερα ξεκίνησε εκστρατεία εναντίον του και του κόμματος Die Linke, με το επιχείρημα ότι θα είναι «ανάξιος» εταίρος σε πιθανή συγκυβέρνηση Σοσιαλδημοκρατών και Πρασίνων. Στις εκλογές του 2021 εξελέγη και πάλι βουλευτής, αναγκάστηκε όμως να αποχωρήσει από το κόμμα και να ενταχθεί σε αυτό της Βάγκενκνεχτ (BSW). Στις εκλογές του 2025 δεν επανεξελέγη, σήμερα είναι συμπρόεδρος του BSW στο κρατίδιο της Βόρειας-Ρηνανίας Βεστφαλίας.
Ο Γουαϊδό, που γιορτάστηκε ως «Κένεντι της Βενεζουέλας», βρίσκεται άλλοι ισχυρίζονται στην Τενερίφη, άλλοι στο Μαϊάμι, ζει με χρήματα από τα παγωμένα στο εξωτερικό περιουσιακά στοιχεία της κρατικής επιχείρησης πετρελαίου PDVSA και δίνει συνεντεύξεις. Ο δε προστάτης του έγινε υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ και τρέφει προεδρικές φιλοδοξίες.
Ο γερμανός πρέσβης Κρίνερ παρέμεινε μέχρι το 2022 στο Καράκας, σήμερα είναι πρέσβης στην Κόστα Ρίκα. Παρά το διπλωματικό ατόπημα, η Γερμανία διατήρησε κανονικά την ύψιστη διπλωματική εκπροσώπηση στη χώρα σε αντίθεση με την Ελλάδα, της οποίας ο τελευταίος πρέσβης αποχώρησε τον Οκτώβριο του 2019.
