Ο παρασημοφορημένος στρατηγός Μπεν Χότζες πολέμησε στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν πριν αναλάβει τη διοίκηση των αμερικανικών δυνάμεων στην Ευρώπη (2014-2018). Μιλάει στο «Βήμα» για τη ριζοσπαστική εξωτερική πολιτική του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ. Κατά την άποψή του, μόνο προβλήματα θα δημιουργήσει για την ασφάλεια των ΗΠΑ.
Η αρπακτική πολιτική απόκτησης ορυκτού πλούτου στη Βενεζουέλα, τη Γροιλανδία και την Ουκρανία, καθώς και η εγκατάλειψη της διεθνούς έννομης τάξης, λέει, κινδυνεύουν να οδηγήσουν τους συμμάχους σε εγκατάλειψη της Αμερικής.
Ο Μπεν Χότζες είναι παρασημοφορημένος στρατηγός, πρώην διοικητής των αμερικανικών δυνάμεων στην Ευρώπη
Τι προκάλεσε την απόβαση στη Βενεζουέλα – το εμπόριο ναρκωτικών, το πετρέλαιο ή η ανάγκη απομάκρυνσης της κινεζικής και ρωσικής επιρροής;
«Οπωσδήποτε δεν αφορά τα ναρκωτικά. Και δεν αφορά την αλλαγή καθεστώτος, το οποίο παραμένει. Αφορά τον έλεγχο του μεγαλύτερου κοιτάσματος πετρελαίου στον κόσμο, που σε συνδυασμό με το πετρέλαιο που ήδη παράγουν οι ΗΠΑ, τους δίνει τεράστια ισχύ στις διεθνείς αγορές.
Επίσης αφορά τον απόλυτο έλεγχο του δυτικού ημισφαιρίου από τις ΗΠΑ, όπως περιγράφεται στη νέα Στρατηγική Εθνικής Ασφαλείας. Μην ξεχνάμε ότι αφορά και την Κούβα, η οποία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το πετρέλαιο της Βενεζουέλας. Γι’ αυτό, άλλωστε, ο πρόεδρος Μαδούρο είχε τόσους κουβανούς σωματοφύλακες».
Πού αποσκοπούν οι απειλές προσάρτησης της Γροιλανδίας;
«Δανοί και Γροιλανδοί μας παρακάλεσαν να επαναφέρουμε τις 17 βάσεις που είχαμε στη Γροιλανδία κατά τον Ψυχρό Πόλεμο. Επίσης οι ισχυρισμοί (του προέδρου Τραμπ) για ρωσικά και κινεζικά πλοία στην περιοχή δεν αληθεύουν. Οπότε η ασφάλεια δεν είναι το ζητούμενο, όπως προφασίζεται η Ουάσιγκτον, όπως και τα ναρκωτικά δεν είναι το ζητούμενο στη Βενεζουέλα.
Υπάρχει ένα πλέγμα συμμάχων που συμμερίζονται τις αποψεις μας στην ασφάλεια. Αλλωστε, τα έξι από τα επτά κράτη της Αρκτικής είναι μέλη του ΝΑΤΟ. Θα μπορούσαμε να έχουμε μια στρατηγική ασφάλειας χωρίς να επιφέρουμε τρομακτικό πλήγμα στη Συμμαχία. Ο σκοπός, νομίζω, είναι ο έλεγχος του δυτικού ημισφαιρίου και η απόκτηση του ορυκτού πλούτου κάτω από τον πάγο της Γροιλανδίας, που σε μια δεκαετία μπορεί να αποκαλυφθεί. Ακούω ακόμη και για εφάπαξ κατά κεφαλήν πληρωμή έως 100.000 δολαρίων για να πειστούν οι Γροιλανδοί να δεχθούν την αμερικανική ηγεμονία».
Μια τέτοια πληρωμή δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί δωροδοκία και να ακυρώσει το αποτέλεσμα οποιουδήποτε δημοψηφίσματος;
«Απολύτως. Αυτά που κάνουμε τώρα προσομοιάζει στις πρακτικές του Κρεμλίνου στην Ουκρανία, τις οποίες κατακρίναμε επί χρόνια. Αυτό που πραγματικά με αηδιάζει είναι ότι αυτή η προσέγγιση, του να βλέπουμε χώρες ως κομμάτια μιας σφαίρας επιρροής, είναι ακριβώς η προσέγγιση του ρώσου προέδρου Πούτιν».
Ποιες θα είναι οι επιπτώσεις αυτής της στάσης των ΗΠΑ;
«Ηδη παρατηρούμε το πλήγμα στην αξιοπιστία των ΗΠΑ ανάμεσα σε όσους μας έβλεπαν ως σημαιοφόρο και προστάτη της δημοκρατίας και της διεθνούς έννομης τάξης – από το οποίο, παρεμπιπτόντως, εμείς οι ίδιοι βγαίναμε πιο κερδισμένοι. Κάποια στιγμή, οι Ευρωπαίοι θα πουν “αρκετά”. Η ασφάλεια είναι μια πρόφαση γι’ αυτά που κάνει ο Τραμπ.
Μιλάμε για ωμή χρήση ισχύος για να εξουσιάσει το δυτικό ημισφαίριο και να αποκτήσει πρόσβαση στον ορυκτό πλούτο του. Δεν κινείται βάσει αξιών ούτε της παραδοσιακής έννομης τάξης που αποτελούσαν θεμέλιο της εξωτερικής μας πολιτικής. Είναι μια συναλλακτική κυβέρνηση που ρωτά “πώς μπορούμε να αποκτήσουμε κάτι ώστε να μην το αποκτήσει κανείς άλλος;”».
Ο Καναδάς αποτελεί πραγματικό εδαφικό στόχο;
«Πέρυσι όταν ο Τραμπ έλεγε ότι ο Καναδάς θα πρέπει να γίνει η 51η πολιτεία μας, όλοι υπέθεσαν ότι πρόκειται για υπερβολή. Τώρα τον παίρνουν στα σοβαρά. Μπορεί να μην επιχειρήσει ένοπλη εισβολή, αλλά με την απειλή της βίας να εξαναγκάσει τον Καναδά να κάνει κάποια πράγματα. Νομίζω, όμως, πως δύο στοιχεία θα επηρεάσουν όλα αυτά τα θέματα. Φέτος έχουμε εκλογές (στο Κογκρέσο) και ήδη βλέπουμε ότι οι Ρεπουμπλικανοί φοβούνται τον Τραμπ λιγότερο απ’ όσο στο παρελθόν. Ακούνε τους ψηφοφόρους, οι οποίοι λένε, “Είπες όχι άλλους πολέμους.
Γιατί επιτιθόμαστε στους γείτονές μας; Μίλησες για οικονομική ευμάρεια. Οι δασμοί δεν βοηθούν”. Οπότε δεν νομίζω ότι ο Τραμπ θα κινηθεί τόσο ελεύθερα όσο κατά τον πρώτο του χρόνο. Ο πυροβολισμός της Ρενέ Γκουντ θα γίνει τεράστιο θέμα. Θα γυρίσει μπούμερανγκ κατά της κυβέρνησης. Εδώ έχουμε μια λευκή Χριστιανή με τρία παιδιά. Η εκλογική βάση του Τραμπ είναι λευκοί Χριστιανοί, οι οποίοι θα πούνε, “αυτή ήταν μια από μας”».
Το ΝΑΤΟ ενισχύθηκε ή αποδυναμώθηκε;
«Το μυστικό του ΝΑΤΟ ήταν πάντα η ενότητά του. Οι Ρώσοι έβλεπαν ότι παρά τις όποιες εσωτερικές διαμάχες, όλα τα μέλη θα ήταν ενωμένα απέναντι σε μια ρωσική επίθεση. Τώρα νομίζω ότι οι εχθροί μας διακρίνουν ρωγμές. Αυτή είναι η αδυναμία. Από την άλλη, ακόμη και χωρίς τις ΗΠΑ, η συνδυασμένη οικονομική, πληθυσμιακή, στρατιωτική και τεχνολογική ισχύς όλων των υπόλοιπων συμμάχων είναι τεράστια. Το μόνο που λείπει είναι η πολιτική βούληση να τη χρησιμοποιήσετε.
Το ίδιο ισχύει απέναντι στην Αμερική. Η Ευρώπη αδυνατεί να χρησιμοποιήσει τη δύναμή της. Οι ευρωπαίοι ηγέτες φοβούνται τον Τραμπ. Νομίζουν πως αν τον ξεναγήσουν στα παλάτια τους, δεν θα τους συνθλίψει. Κανείς δεν κέρδισε τίποτα με αυτή την προσέγγιση».
Θα βλέπατε στον ορίζοντα έναν εξευρωπαϊσμό του ΝΑΤΟ;
«Θα παρακαλούσα τους ευρωπαίους φίλους: “Ζητήστε μας να λογοδοτήσουμε. Αναγκάστε μας να υποστηρίξουμε ότι αυτά που λέμε έχουν σημασία για μας. Ο αμερικανικός λαός έχει καταξοδευτεί για να προστατεύσει την Ευρώπη. Τώρα έχουμε εμείς ανάγκη από τη βοήθειά σας. Εχουμε σοβαρά προβλήματα. Μη μας εγκαταλείπετε. Πιέστε μας. Μη δέχεστε ακραίες συμπεριφορές. Μη δέχεστε παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου. Αλλά μην τερματίσετε τη συμμαχία”».
Πώς σχολιάζετε την πολιτική Τραμπ απέναντι στην Ουκρανία;
«Ως καταδικασμένη από την αρχή. Ο αμερικανός πρόεδρος έχει τρομακτικoύς μοχλούς πίεσης που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει κατά των Ρώσων. Αντ’ αυτού, όλη η πίεση ασκήθηκε κατά της Ουκρανίας. Οι Ρώσοι το βλέπουν και δεν έχουν το παραμικρό κίνητρο να συμβιβαστούν σε μια δίκαιη, βιώσιμη ειρήνη. Και η πολιτική Μπάιντεν ήταν απόλυτη αποτυχία. Δεν όρισε ποτέ τον στρατηγικό στόχο και έδωσε βοήθεια με το σταγονόμετρο. Δέσποζε ο κίνδυνος χρήσης πυρηνικών όπλων από τη Ρωσία, που δεν επρόκειτο ποτέ να πραγματοποιηθεί».
