Από τον 2ο αι. μ.Χ. και μετά κάνουν την εμφάνισή τους διάφορα ανώνυμα ή ψευδεπίγραφα χριστιανικά κείμενα, «μυθιστορηματικού» χαρακτήρα, τα οποία ωστόσο σχετίζονται με την Καινή Διαθήκη, αφού αναφέρονται σε γεγονότα ή πρόσωπα που περιέχονται σε αυτήν. Τα «απόκρυφα» αυτά κείμενα συνήθως τροποποιούν τα Καινοδιαθηκικά γεγονότα ή προχωρούν πέρα από αυτά κινούμενα στον χώρο του φανταστικού.
Ποιοι όμως ήταν οι λόγοι που οδήγησαν στη σύνθεση και παραγωγή τέτοιου είδους κειμένων; Αρχικά η ευσεβής φαντασία ορισμένων άγνωστων συγγραφέων, οι οποίοι, όπως σημειώνει ο καθηγητής Ι. Καραβιδόπουλος, θέλησαν να συμπληρώσουν κάποια «κενά» που άφηνε η ΚΔ στη ζωή του Ιησού, της Θεοτόκου και των Αποστόλων, με στόχο μερικές φορές απολογητικό. Ετσι π.χ. βλέπουμε ο ανώνυμος εκατόνταρχος της Σταύρωσης να αποκτά όνομα στα «απόκρυφα» ευαγγέλια΄ είναι ο Λογγίνος, όνομα με το οποίο έμεινε πλέον γνωστός και στα Συναξάρια. Γεγονότα επίσης από τη ζωή του Ιησού, τα οποία οι τέσσερις Ευαγγελιστές προσπερνούν, περιγράφονται με λεπτομέρεια από τα «Απόκρυφα». Η φυγή Του στην Αίγυπτο ή η περιγραφή της Καθόδου Του στον Αδη και τα όσα θαυμαστά έγιναν εκεί απασχόλησαν τους ανώνυμους συγγραφείς των «απόκρυφων».
Περιεχόμενο για συνδρομητές
Έχετε ήδη συνδρομή;Μπορείτε να συνδεθείτε από εδω
Είσοδος
