Ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει ήδη εισέλθει στο πέμπτο έτος του χωρίς να διακρίνεται ακόμη ένα παράθυρο διεξόδου, καθιστώντας την πολεμική αυτή αναμέρηση με τα χιλιάδες θύματα και τις αμέτρητες καταστροφές σε καίριες ενεργειακές εγκατάστασεις τη μακρύτερη σε διάρκεια των τελευταίων ετών. Και τούτο παρά την υποτιθέμενη στήριξη των Ουκρανών από τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη, καθώς η θεωρητική αυτή στήριξη πάσχει στην πρακτική εφαρμογή της. Πρώτον, επειδή οι Ευρωπαίοι, παρά τα ωραία λόγια και τις διαβεβαιώσεις για βοήθεια, δεν μπορούν να συμφωνήσουν μεταξύ τους στο τι δέον γενέσθαι. Και, δευτέρον, επειδή ο ανεκδιήγητος Ντόναλντ Τραμπ δεν θέλει ουσιαστικά να τα βάλει με τον Πούτιν, αποβλέποντας σε επικερδείς επιχειρηματικές συμφωνίες με τη Ρωσία. Αφήνοντας έτσι την όλη προσπάθεια στους Ευρωπαίους, με αποτέλεσμα να συνεχίζεται το σημερινό επικίνδυνο αδιέξοδο, τη στιγμή μάλιστα που όλη η προσοχή έχει στραφεί στην αντιμετώπιση της ιρανικής απειλής.
Δεν είναι λοιπόν περίεργο που μέσα σε αυτό το ζοφερό κλίμα η Ουγγαρία του ακραίου Βίκτορ Ορμπαν έθεσε την περασμένη εβδομάδα νέο βέτο για το 20ό πακέτο κυρώσεων στη Ρωσία που θέλησε να επιβάλει η ΕΕ, καθώς και για την ψήφιση δανείου 90 δισ. ευρώ για την Ουκρανία. Αποδεικνύοντας για μία ακόμη φορά ότι ο περιώνυμος κανόνας ομοφωνίας στη λήψη των κρίσιμων αποφάσεων που έχει υιοθετηθεί για να προβάλλει την ενότητα των Ευρωπαίων μεταβάλλεται σε μηχανισμό παράλυσης. Και όλα αυτά επειδή η Ουγγαρία, συνεπικουρούμενη από τη Σλοβακία, θέλει να τιμωρήσει την Ουκρανία λόγω του ότι καθυστερεί την επανέναρξη του πληγέντος από ρωσικό ντρόουν αγωγού Ντρούζμπα, από το οποίο εφοδιάζεται με ρωσικό πετρέλαιο! Και άντε μετά από την επικράτηση μιας παρόμοιας νοοτροπίας να γίνουν πιστευτές οι διαβεβαιώσεις που έδωσαν κατά την επίσκεψή τους στο Κίεβο οι προέδροι της Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Αντόνιο Κόστα ότι θα βρεθεί τρόπος να αρθεί το αδιέξοδο ώστε να αποφευχθεί η χρεοκοπία της ουκρανικής κυβέρνησης σε αυτή την εξαιρετικά κρίσιμη στιγμή.
Ετσι η μόνη χειροπιαστή προσφορά της ΕΕ υπήρξε η υπόσχεση να παραδοθούν άμεσα 100 εκατομμύρια ευρώ για την ενεργειακή ενίσχυση του Κιέβου, που βιώνει διαρκή χτυπήματα από τη Μόσχα σε κρίσιμες υποδομές. Χωρίς όμως να δοθεί και ανάλογη υπόσχεση για συγκεκριμένη ημερομηνία ένταξης της Ουκρανίας στην ΕΕ, όπως διακαώς επιθυμεί ο Ζελένσκι. Ενώ είναι χαρακτηριστική της προσπάθειας αποφυγής ευθυνών για το συνεχιζόμενο αδιέξοδο από την Ευρώπη και τις ΗΠΑ η κοινή διακήρυξη των 7 ισχυρότερων οικονομιών του κόσμου (G7) ότι «μόνο το Κίεβο και η Μόσχα, μέσω διαπραγματεύσεων με καλή πίστη και συνεργασία, μπορούν να επιτύχουν ειρηνευτική συμφωνία». Αφήνοντας έτσι τον Ζελένσκι μόνο του να αντιμετωπίσει τη «ρωσική αρκούδα», ενώ οι υποτιθέμενοι «μεγάλοι» νίπτουν τας χείρας τους. Και να δούμε, μέσα σε αυτό το εξαιρετικά αρνητικό κλίμα που έχει δημιουργηθεί για τις προσδοκίες των Ουκρανών, τι θα ακολουθήσει απο εδώ και πέρα.
