Εχουν δρομολογηθεί οι διαδικασίες για μία ακόμη αναθεώρηση του Συντάγματος, με τον Πρωθυπουργό να έχει ανακοινώσει τους βασικούς άξονες και το πλαίσιο της αναθεωρητικής διαδικασίας.
Συνταγματικές αλλαγές έχουν γίνει πολύ συχνά τα τελευταία χρόνια, χωρίς ωστόσο να έχουν αφήσει ουσιαστικό αποτύπωμα στη λειτουργία του κράτους, των θεσμών και του πολιτικού συστήματος, αν και έχουν επέλθει επιμέρους μεταβολές που υπήρξαν απαραίτητες και σε πολλά πεδία αποδείχθηκαν χρήσιμες.
Η τωρινή συνταγματική αναθεώρηση, για να αποδώσει και να πραγματώσει τον σκοπό του εκσυγχρονισμού του κράτους και του πολιτικού συστήματος, ως αναγκαία προϋπόθεση οφείλει να έχει την πολιτική συναίνεση, καθώς χωρίς συναίνεση στα βασικά και στα ουσιώδη η αναθεωρητική διαδικασία και θα απομειωθεί.
Ωστόσο, ως σήμερα δεν διαφαίνεται στον ορίζοντα πραγματική πολιτική βούληση για συναινέσεις και μάλιστα σε καίρια θέματα της συνταγματικής αναθεώρησης, που αφορούν κυρίως τη λειτουργία του κράτους αλλά και την παρακολούθηση των αλλαγών που έχουν επέλθει τόσο σε κοινωνικό αλλά και σε πολιτικό επίπεδο, θέματα τα οποία ο συνταγματικός χάρτης της χώρας οφείλει να περιλάβει.
Από την άλλη, διαφαίνεται καθαρά η πρόθεση των πολιτικών κομμάτων και πρωτίστως της κυβέρνησης να προχωρήσουν σε αλλαγές κυρίως σε θέματα που απασχολούν την πολιτική επικαιρότητα και κυριαρχούν στον δημόσιο διάλογο τις περισσότερες φορές με λόγο αφοριστικό, όπως ο νόμος για την ποινική ευθύνη των υπουργών και η επιλογή της ηγεσίας της Δικαιοσύνης.
Τα θέματα αυτά είναι σημαντικά από θεσμικής και ουσιαστικής πλευράς. Ωστόσο το πρόβλημα της Δικαιοσύνης, η απόδοσή της και η ποιότητα της λειτουργίας της, τα πολλά προβλήματά της που αντανακλούν στα αιτήματα έννομης προστασίας των πολιτών, δεν εξαρτάται μόνο από το πώς επιλέγεται η ηγεσία της, ούτε οι παθογένειες του δικαστικού μας συστήματος εξαντλούνται στην επιλογή της ηγεσίας της Δικαιοσύνης, που τόσο πολύ συζητείται και τόσο πολύ απασχολεί.
Από την άλλη, οι προτάσεις της κυβέρνησης για αλλαγές στον νόμο περί ευθύνης των υπουργών, έτσι όπως παρουσιάστηκαν, εμφανίζουν μεγάλες ασάφειες, δεν είναι είναι συγκεκριμένες, όπως δεν είναι ούτε και οι προτάσεις της για την επιλογή της ηγεσίας της Δικαιοσύνης.
Και στα δύο θέματα απαιτούνται μεταρρυθμίσεις και αλλαγές. Ωστόσο, αν οι αλλαγές είναι πρόχειρες, υπακούουν στις σειρήνες του λαϊκισμού, τότε τα πράγματα αντί να βελτιωθούν θα γίνουν πολύ χειρότερα. Ο συνταγματικός λαϊκισμός είναι παρών και δεν μπορεί να υποτιμηθεί στο πλαίσιο της συνταγματικής αναθεώρησης, σε μια πολιτική συγκυρία, μάλιστα, όπου η οξύτητα, η τοξικότητα και η ρηχή αντιμετώπιση σοβαρών θεσμικών θεμάτων εμφανίζονται να κυριαρχούν τόσο στον δημόσιο διάλογο όσο και στις επεξεργασίες των πολιτικών κομμάτων.
Για να παραγάγει αποτέλεσμα η αναθεώρηση του Συντάγματος και να μην ευτελιστεί, αν και είναι η κορυφαία πολιτειακή διαδικασία, πρωτίστως η κυβέρνηση οφείλει να καταθέσει συγκεκριμένες και ουσιαστικές προτάσεις, προτάσεις σοβαρές και επεξεργασμένες, οι οποίες πραγματικά θα λύνουν προβλήματα και θα βελτιώνουν κακώς κείμενα και παθογένειες που υπάρχουν. Γιατί αλλιώς ο συνταγματικός λαϊκισμός και η συγκυριακή προσέγγιση θα αδικήσουν και την προσπάθεια και τη δημοκρατία.
