Τα οφέλη της σωματικής άσκησης στην πνευματική και ψυχική υγεία είναι τόσο καλά τεκμηριωμένα – από πολλαπλές μελέτες προερχόμενες από πολλές και διαφορετικές ερευνητικές ομάδες παγκοσμίως – που μοιάζει πλεονασμός να τα απαριθμήσουμε. Αλλά οι στατιστικές δείχνουν ότι ένα 30% των ενηλίκων παγκοσμίως δεν έχει καλές σχέσεις με την άσκηση. Επιπροσθέτως, ακόμη και όσοι ασκούνται δεν καταφέρνουν πάντα να συμπληρώσουν τα 150 λεπτά εβδομαδιαίας άσκησης που συστήνει ο Παγκόσμιος Οργανισμός υγείας (ΠΟΥ).
Φαίνεται όμως ότι υπάρχει ελπίδα για όλους, σύμφωνα με άρθρο στο επιστημονικό περιοδικό «Nature». Το άρθρο επικεντρώνεται στη δουλειά του έλληνα καθηγητή στο Πανεπιστήμιο του Σίδνεϊ Εμμανουήλ Σταματάκη, ο οποίος ειδικεύεται στη σωματική άσκηση και τη δημόσια υγεία. Στο πλαίσιο των ερευνητικών δραστηριοτήτων του ο κ. Σταματάκης αξιοποιεί την πληροφορία που συγκεντρώνεται από τις φορητές συσκευές που χρησιμοποιούμε πια όλοι (αθλητές και μη) και οι οποίες καταγράφουν τόσο τη διάρκεια και την ένταση της δραστηριότητάς μας, όσο και φυσιολογικές παραμέτρους, όπως παραδείγματος χάριν ο αριθμός των παλμών της καρδιάς ανά λεπτό.
Με δεδομένα τα παραπάνω στατιστικά στοιχεία, ο κ. Σταματάκης θέλησε να διερευνήσει την επίδραση των μικρής διάρκειας αλλά μεγάλης έντασης ασκήσεων. Και μάλιστα ασκήσεων που γίνονται ως αποτέλεσμα των καθημερινών δραστηριοτήτων των ανθρώπων και όχι στο πλαίσιο άθλησης. Χαρακτηριστικά παραδείγματα τέτοιων άτυπων αθλητικών δραστηριοτήτων είναι το τρέξιμο για να προλάβει κανείς ένα μέσο συγκοινωνίας ή το γρήγορο ανέβασμα και κατέβασμα μιας σκάλας. Αυτό το είδος άσκησης της καθημερινότητας ονομάζεται έντονη διαλείπουσα σωματική δραστηριότητα τρόπου ζωής (vigorous intermittent lifestyle physical activity, VILPA) και προκειμένου να μελετήσει την επίδρασή της στην υγεία ο Σταματάκης ανέλυσε δεδομένα προερχόμενα από 25.000 άτομα που δεν ασκούνταν. Τα δεδομένα προέρχονταν από φορητές συσκευές και η μελέτη ήταν επταετής.
Ενα από τα πλέον εντυπωσιακά συμπεράσματα της μελέτης αυτής ήταν ότι οι συμμετέχοντες που έκαναν τρεις «ασκήσεις» τύπου VILPA διάρκειας ενός έως δύο λεπτών η καθεμία σε ημερήσια βάση, εμφάνιζαν στη διάρκεια της μελέτης κίνδυνο θνησιμότητας από κάθε αιτία μειωμένο κατά 38%-40% σε σχέση με τα άτομα που δεν συμμετείχαν σε καμία VILPA! Επιπροσθέτως, διαπιστώθηκε ότι ακόμη και τα άτομα που δεν αρέσκονται σε έντονη φυσική δραστηριότητα ή δεν μπορούν να την κάνουν για ιατρικούς λόγους, μπορούν να έχουν θετικά αποτελέσματα για την υγεία τους με μερικά ελαφρώς μεγαλύτερα διαστήματα μέτριας δραστηριότητας, δύο έως τριών λεπτών τη φορά.
Υπό το φως των παραπάνω ευρημάτων ο έλληνας ερευνητής συμβουλεύει όσους δεν γυμνάζονται καθόλου να ξεκινήσουν με «σνακ άσκησης», δηλαδή με μερικά σύντομα διαστήματα έντονης δραστηριότητας που αθροίζονται σε μόλις πέντε λεπτά κατά τη διάρκεια της ημέρας.
Εδώ το μήνυμα είναι προφανές: από το τίποτε, καλύτερο το λίγο!
