Δικαιοσύνη χωρίς αστερίσκους

Το αρχικό κυβερνητικό μούδιασμα από τις αλλεπάλληλες δικογραφίες για τον ΟΠΕΚΕΠΕ έδωσε γρήγορα τη θέση του σε μια ρητορική δύο ταχυτήτων, εξόχως αποκαλυπτική

Δικαιοσύνη χωρίς αστερίσκους

Η Δικαιοσύνη, σε μια ευνομούμενη δημοκρατία, δεν προσφέρεται ούτε για επικοινωνιακούς ελιγμούς ούτε ως «εύκολος στόχος» που προσαρμόζεται στις ανάγκες της εκάστοτε πολιτικής συγκυρίας. Η εμπιστοσύνη προς τους λειτουργούς της συνιστά θεμελιώδη αρχή. Δεν μπορεί να ασκείται επιλεκτικά, ούτε να περιορίζεται εντός των εθνικών συνόρων, ιδίως όταν οι έρευνες υπερεθνικών θεσμών αγγίζουν ευαίσθητες πτυχές του πολιτικού συστήματος.

Το αρχικό κυβερνητικό μούδιασμα από τις αλλεπάλληλες δικογραφίες για τον ΟΠΕΚΕΠΕ έδωσε γρήγορα τη θέση του σε μια ρητορική δύο ταχυτήτων, εξόχως αποκαλυπτική. Από τη μία, οι εγχώριες δικαστικές κρίσεις περιβάλλονται με το φωτοστέφανο του αλάθητου, ιδιαίτερα όταν η έκβασή τους ευνοεί το κυβερνητικό αφήγημα. Από την άλλη, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία αντιμετωπίζεται με πρωτοφανή καχυποψία, συνοδευόμενη από αιχμές που προσεγγίζουν τα όρια της θεσμικής απαξίωσης. Η απόπειρα να παρουσιαστεί ένα ανεξάρτητο ευρωπαϊκό όργανο ως παράγοντας «αποσταθεροποίησης» ή «πολιτικής σκοπιμότητας» δεν αποτελεί απλώς μια αμυντική γραμμή, αλλά συνιστά μια ακόμη επικίνδυνη θεσμική διολίσθηση, από εκείνες που τελευταία όλο και πληθαίνουν.

Η στάση αυτή αγνοεί, επιπλέον, μια αμήχανη για την κυβέρνηση πραγματικότητα: η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία απολαμβάνει στη χώρα μας εμπιστοσύνη που πολλοί εγχώριοι θεσμοί θα ζήλευαν. Όταν οι πολίτες, σε επανειλημμένες μετρήσεις, δηλώνουν ότι εμπιστεύονται τον ευρωπαϊκό θεσμό, συχνά περισσότερο από τον εγχώριο, οι σχετικές κυβερνητικές αιτιάσεις ηχούν τουλάχιστον παράταιρες.

Στο βάθος παραμένει αναπάντητο το σκάνδαλο των αγροτικών επιδοτήσεων και η κοινωνία περιμένει εξηγήσεις. Η προσπάθεια απαξίωσης ενός ανεξάρτητου οργάνου, επιφορτισμένου με τη διερεύνηση, τη δίωξη και την παραπομπή στη δικαιοσύνη εγκλημάτων κατά του προϋπολογισμού της ΕΕ, όπως η απάτη και η διαφθορά, κάθε άλλο παρά υπηρετεί την ανάγκη αυτή. Σε τελική ανάλυση, η Ευρώπη δεν αποτελεί «εξωτερικό παράγοντα» που παρεμβαίνει στις υποθέσεις μας, αλλά το αξιακό και θεσμικό πλαίσιο στο οποίο έχουμε επιλέξει να ανήκουμε. Η Δικαιοσύνη, είτε εδρεύει στην Αθήνα είτε στο Λουξεμβούργο, οφείλει να αντιμετωπίζεται με τον ίδιο σεβασμό· χωρίς αστερίσκους, χωρίς επιλεκτικές ευαισθησίες, χωρίς εκπτώσεις.

Ακολούθησε το Βήμα στο Google news και μάθε όλες τις τελευταίες ειδήσεις.
Exit mobile version