Με εντολή της Εισαγγελίας Πύργου τέθηκε υπό αστυνομική φύλαξη το 10 μηνών βρέφος που νοσηλεύεται στο Καραμανδάνειο Νοσοκομείο Πατρών, το μεσημέρι της Δευτέρας, εξέλιξη που υπογραμμίζει τη σοβαρότητα της υπόθεσης και τη συνέχιση των ερευνών.
Την ίδια στιγμή, υπάρχουν πληροφορίες ότι τις τελευταίες ημέρες η 18χρονη μητέρα του μωρού έχει εξαφανιστεί.
«Το βρέφος ήταν κυριολεκτικά διαλυμένο»
Την ίδια ώρα μιλώντας σε ραδιοφωνικό σταθμό της Πάτρας ο πρόεδρος του οργανισμού Το Χαμόγελο του Παιδιού, Κώστας Γιαννόπουλος έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου τονίζοντας ότι «δεν υπάρχει κανένα περιθώριο καθυστέρησης» για το συγκεκριμένο βρέφος.
Όπως είπε, το παιδί πρέπει να απομακρυνθεί άμεσα από το περιβάλλον που μεγάλωνε και να τοποθετηθεί σε ασφαλή οικογένεια, αποκλείοντας κάθε ενδεχόμενο επιστροφής.
Ο κ. Γιαννόπουλος περιέγραψε το βρέφος ως «κυριολεκτικά διαλυμένο», μεταφέροντας –όπως ανέφερε– την εικόνα που του έδωσαν οι γιατροί, και υπογράμμισε ότι ακόμη και σε τόσο μικρή ηλικία, τα τραύματα της κακοποίησης αφήνουν βαθιά ψυχικά αποτυπώματα.
Παράλληλα, κατήγγειλε σοβαρές δυσλειτουργίες στο σύστημα παιδικής προστασίας, με παιδιά να παραμένουν «παρκαρισμένα» σε νοσοκομεία ή να μετακινούνται μακριά από το οικείο τους περιβάλλον λόγω έλλειψης δομών.
Κλείνοντας, προειδοποίησε ότι χωρίς άμεσες παρεμβάσεις και ουσιαστική ενίσχυση των μηχανισμών προστασίας, παρόμοια περιστατικά θα συνεχίσουν να επαναλαμβάνονται, καλώντας τις αρχές να δράσουν πριν υπάρξουν νέα θύματα.
Η παραμέληση αποτελεί μορφή κακοποίησης
Σοβαρά ερωτήματα σχετικά με τον χειρισμό της υπόθεσης του βρέφους προκύπτουν και από τις καταγγελίες του παιδοχειρουργού Βασίλη Αλεξόπουλου, ο οποίος μίλησε στον MAX FM 93,4.
Σύμφωνα με όσα ανέφερε, το παιδί παρέμεινε για δέκα ημέρες στο νοσοκομείο Πύργου χωρίς να ενημερωθούν άμεσα οι αρμόδιες αρχές και ο ιατροδικαστής. Αυτό, όπως υποστήριξε, ενδέχεται να οδήγησε σε αλλοίωση κρίσιμων ευρημάτων και να καθυστέρησε την πλήρη διερεύνηση της υπόθεσης.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στο κάταγμα μηρού που έφερε το βρέφος, το οποίο χαρακτήρισε ως «gold standard» ένδειξη κακοποίησης για αυτή την ηλικία. Όπως εξήγησε, σε ποσοστό 90-95% τέτοιου είδους κατάγματα σε βρέφη σχετίζονται με κακοποίηση, μέχρι να αποδειχθεί το αντίθετο. Παράλληλα, ξεκαθάρισε ότι δεν υπάρχει ουσιαστική διάκριση μεταξύ παραμέλησης και κακοποίησης, επισημαίνοντας πως η παραμέληση αποτελεί μορφή κακοποίησης.
Επιπλέον, έκανε λόγο για ύποπτα σημάδια στο σώμα του παιδιού, όπως πιθανό ανθρώπινο δάγκωμα, το οποίο –κατά την εκτίμησή του– δεν συνάδει με τους ισχυρισμούς της οικογένειας.
Ανησυχία προκαλούν και οι αναφορές του για ένα ευρύτερο πρόβλημα στη Δυτική Ελλάδα. Ο ίδιος αποκάλυψε ότι βρίσκονται υπό διερεύνηση και άλλες σοβαρές υποθέσεις κακοποίησης παιδιών, σημειώνοντας ότι περιστατικά έχουν ήδη καταγγελθεί στις αρμόδιες αρχές τόσο από τον ίδιο όσο και από άλλους γιατρούς. Μάλιστα, ανέφερε ότι στην περιοχή έχουν καταγραφεί ακόμη και περιπτώσεις απώλειας παιδιών, αφήνοντας υπόνοιες για συστημικές αδυναμίες στην έγκαιρη παρέμβαση και προστασία ανηλίκων.
Τέλος, κατήγγειλε σημαντικές θεσμικές ελλείψεις, υπογραμμίζοντας ότι η απουσία ενιαίου πρωτοκόλλου διαχείρισης περιστατικών παιδικής κακοποίησης οδηγεί σε καθυστερήσεις και έλλειψη συντονισμού μεταξύ των αρμόδιων φορέων. Ζήτησε την άμεση καθιέρωση συγκεκριμένου πλαισίου ενεργειών, ώστε να διασφαλίζεται η άμεση κινητοποίηση των αρχών σε κάθε ύποπτη περίπτωση.
