Το κοινοβούλιο του Λιβάνου αποφάσισε να επεκτείνει τη θητεία του για δύο χρόνια, ενώ ο ισραηλινός στρατός έχει εισβάλει στο νότιο τμήμα της χώρας και βομβαρδίζει την πρωτεύουσα, Βηρυτό. Η απόφαση αυτή του κοινοβουλίου ερμηνεύεται ως απόπειρα να εξασφαλιστεί στοιχειώδης σταθερότητα στο κράτος που είναι όσο κανέναν άλλο εκτεθειμένο στην τελευταία μεσανατολική σύρραξη.
Πώς η Χεζμπολάχ αποσταθεροποιεί τον Λίβανο;
Εβδομήντα έξι από τους 128 βουλευτές της εθνικής αντιπροσωπείας του Λιβάνου αποφάσισαν τη Δευτέρα (09/03), να παρατείνουν την παρουσία τους στο βουλευτικό αξίωμα για δύο έτη, αναβάλλοντας τις προγραμματισμένες για τον Μάϊο εθνικές εκλογές. Μεταξύ αυτών και οι βουλευτές του κόμματος «Αφοσίωση στο μπλοκ της Αντίστασης», πολιτικού βραχίονα της σιιτικής οργάνωσης Χεζμπολάχ, η οποία από την ημέρα που ΗΠΑ και Ισραήλ εξαπέλυσαν κύμα αεροπορικών επιθέσεων κατά του Ιράν, ξαναμπήκε σε εμπόλεμη κατάσταση με το Τελ Αβίβ.
Η ψηφοφορία ήλθε ενώ ισραηλινά ΜΜΕ γνωστοποιούσαν ότι ακόμη μια μεραρχία των Ισραηλινών – η τέταρτη συνολικά – διείσδυσε στον νότιο Λίβανο. Προηγήθηκε η τοποθέτηση του φιλοδυτικού πρωθυπουργού Ναουάφ Σαλάμ, ο οποίος ενώπιον μελών του διπλωματικού σώματος, αναφέρθηκε στις εντολές των ισραηλινών αρχών για εκκένωση των νότιων προαστίων της Βηρυτού και της περιοχής νότια του ποταμού Λιτάνι (περιοχές που θεωρούνται προπύργια της Χεζμπολάχ), κάνοντας λόγο για «συνέπειες άνευ προηγουμένου» για την οργάνωση και υπενθυμίζοντας ότι «ο Λίβανος δεν διάλεξε αυτό τον πόλεμο».
Δεν πρόκειται για τυχαία υπόμνηση, αφού ήδη από την περασμένη Δευτέρα ο Σαλάμ ανακοίνωσε την πλήρη κι άμεση απαγόρευση των στρατιωτικών δραστηριοτήτων της Χεζμπολάχ. «Ο στρατός πρέπει να συνεχίσει να εφαρμόζει το σχέδιο αφοπλισμού των ενόπλων ομάδων, με κάθε κόστος» είπε, καλώντας ευθέως την Χεζμπολάχ να παραδώσει τον οπλισμό της.
Ακόμη κι ο Ναμπίχ Μπέρι, πρόεδρος της Βουλής επί 33 συναπτά έτη, πρόεδρος του σιιτικού, κοσμικού κόμματος Αμάλ και παραδοσιακός σύμμαχος της Χεζμπολάχ, δήλωσε ότι συμφωνεί με την κυβερνητική απόφαση. Η απώλεια της στήριξης ενός τόσο σημαντικού συμμάχου διαβάζεται ως πολιτική ήττα για την οργάνωση, εκτιμούν σε άρθρο τους στο Foreign Policy οι ερευνητές του think tank News Lines Institute Φαιζάλ Ιτάνι και Ντάνια Αραισί. «Η Χεζμπολάχ απομονώνεται στην χειρότερη δυνατή στιγμή. Ο εθνικός στρατός έχει ήδη ξεκινήσει να συλλαμβάνει μέλη της μετά την απαγόρευση. Η διαδικασία είναι εύθραυστη αλλά βαρυσήμαντη» επισημαίνουν και αποδίδουν την μεταστροφή του Μπέρι στην πρόθεσή του «να προστατεύσει τον σιιτικό πληθυσμό από απερίσκεπτες ενέργειες που τον στοχοποιούν».
Όσα αποδεικνύει ο Τρίτος Πόλεμος του Κόλπου
«Η Χεζμπολάχ έχει διαθέσιμο οπλοστάσιο. Αλλά το Ισραήλ μπορεί να τη χτυπήσει πολύ σκληρά, δίνοντας τέλος σε μια ιστορία που το έχει απασχολήσει επί μακρόν» τόνισε μιλώντας στο Foreign Policy o Εράν Λέρμαν, πρώην σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας (2009-2015) του Μπενιαμίν Νετανιάχου και συνταγματάρχης ε.α.
Άλλοι αναλυτές, εστιάζουν στο καίριο πλήγμα που έχει δεχτεί οικονομικά η οργάνωση, καθώς το Ιράν, βασικός αιμοδότης της, έχει αναγκαστεί να σπαταλήσει πολύτιμους πόρους πολεμώντας το Ισραήλ δύο φορές μέσα σε έξι μήνες.
Τα στοιχεία επιβεβαιώνουν την ασυμμετρία δυνάμεων. Από τις 28 Φεβρουαρίου που ξεκίνησε ο πόλεμος, η Χεζμπολάχ έχει καταφέρει να εξαπολύσει εκατοντάδες πλήγματα, σκοτώνοντας δύο ισραηλινούς στρατιώτες. Στον αντίποδα, 486 είναι οι νεκροί και 1.130 οι τραυματίες από επιθέσεις των ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων, σύμφωνα με το υπουργείο Υγείας του Λιβάνου. Την ίδια στιγμή, ο ισραηλινός υπουργός Άμυνας Ίσραελ Κατζ ανακοίνωσε ότι περισσότεροι από ένα εκατομμύριο λιβανέζοι πολίτες έχουν εκτοπιστεί από τις κατοικίες τους, πειθαρχώντας στις εντολές εκκένωσης του Τελ Αβίβ.
Είναι όμως η έννοια του κόστους ίδια για όλα τα εμπλεκόμενα μέρη; «Το ζήτημα δεν είναι αν η Χεζμπολάχ θα εμπλακεί αλλά με ποιανού τους όρους θα διεξαχθεί ο πόλεμος» επισημαίνει μιλώντας στην ψηφιακή έκδοση του New Yorker η Αμάλ Σαάντ, λιβανέζα πολιτική αναλύτρια και συγγραφέας, με βαθιά γνώση της Χεζμπολάχ. Προσθέτει ότι ο «Άξονας της Αντίστασης», που στηρίχθηκε ενεργά από την Τεχεράνη τις περασμένες δεκαετίες, αποτελείται από μη κρατικούς δρώντες που λειτουργούν με αποκεντρωμένη λογική, γεγονός που στην παρούσα φάση επιτρέπει διευρυμένη αυτονομία στη λιβανέζικη οργάνωση.
Δεδομένου ότι τα υπόλοιπα κόμματα της χώρας προσβλέπουν στην αποδυνάμωσή της, το Ισραήλ στην εξουδετέρωση της κι η ίδια αγωνιά για την επιβίωσή της, ο Τρίτος Πόλεμος του Κόλπου αποδεικνύει πως η πολιτική σταθερότητα του Λιβάνου περνάει μέσα από το ερώτημα αν μια ενσωμάτωση της Χεζμπολάχ σε αυστηρά πολιτικό πλαίσιο είναι εφικτή.
