Στόχοι

Εχουμε ζήσει πολλές αλλαγές αρχηγού στα ελληνικά κόμματα μετά από εκλογές αλλά όλες επειδή το επέλεξαν οι ίδιοι οι αρχηγοί. Οχι επειδή το επέβαλαν οι υποψήφιοι διάδοχοί τους.

Στόχοι

Αντιλαμβάνομαι ότι το ΠαΣοΚ έχει θέσει ως στόχο την «πολιτική αλλαγή». Λογικό και θεμιτό.

Κόμμα της αντιπολίτευσης είναι, τι θα πει; Να κάνουμε εκλογές για να ξαναβγούν οι ίδιοι;

Μόνο που κάθε πολιτική αλλαγή έχει δύο προϋποθέσεις. Να ξέρουμε ποιος θα αλλαχτεί και να ξέρουμε ποιος θα τον αλλάξει.

Κι αυτό λογικό, πάνε μαζί.

Η Ενωση Κέντρου άλλαξε την ΕΡΕ. Η ΝΔ και το ΠαΣοΚ άλλαξαν μεταξύ τους πεντέξι φορές. Ο Τσίπρας αντικατέστησε τον Σαμαρά. Και ο Μητσοτάκης τον Τσίπρα.

Ετσι δουλεύει το σύστημα στην κοινοβουλευτική δημοκρατία. Η «πολιτική αλλαγή» δεν είναι «ραντεβού στα τυφλά».

Οσο το πολιτικό σύστημα ήταν δικομματικό, η αλλαγή ήταν απλούστερη. Εφευγε ο ένας, ερχόταν ο άλλος.

Εως εδώ, είπαμε τα αυτονόητα. Φαντάζεται όμως κανείς ότι την επομένη των εκλογών που δεν θα βγάλουν αυτοδυναμία, να φωνάζει ο Ανδρουλάκης τον Δούκα ή τον Γερουλάνο για να τους ρωτήσει τι να κάνει;

Μόνο για να τους δηλώσει ότι καταργεί τον εαυτό του.

Κανονικά θα κάνει ό,τι κρίνει ορθό. Ο,τι κι αν έχει ψηφίσει κάποτε κάποιο συνέδριο του ΠαΣοΚ. Ο,τι κι αν φρονούν οι συνομιλητές του. Η ευθύνη ενός αρχηγού δεν ασκείται με υποσημειώσεις.

Ξέρετε όμως γιατί; Επειδή το καθοριστικό γεγονός εδώ είναι οι εκλογές. Ούτε τι έλεγες πριν. Ούτε τι θα λες μετά.

Απορώ με όσους δυσκολεύονται να κατανοήσουν ότι σε μια δημοκρατία τον τόνο τον δίνουν οι ψηφοφόροι τη στιγμή των εκλογών. Κανένα κομματικό όργανο και καμία συνέλευση αναρμοδίων.

Τα υπόλοιπα δεν έχουν νόημα. Και υποθέτω ότι αυτό είναι απολύτως ξεκάθαρο σε όλη την ηγεσία του ΠαΣοΚ, τους «ανδρουλακικούς» και τους άλλους.

Συνεπώς τα αιτήματα προκαταβολικής δέσμευσης του ΠαΣοΚ στη μία ή την άλλη κατεύθυνση έχουν μόνο φιλολογική σημασία. Για να κουβεντιάζουμε στα καφενεία.

Και μοναδική σκοπιμότητά τους είναι να βάλουν έναν πήχη στον Ανδρουλάκη, μήπως δεν τον περάσει. Ωστε να ζητήσουν μετεκλογικά την αντικατάστασή του.

Το κόλπο είναι παλιό και χιλιοπαιγμένο. Δεν θυμάμαι όμως να έχει πιάσει ποτέ.

Εχουμε ζήσει πολλές αλλαγές αρχηγού στα ελληνικά κόμματα μετά από εκλογές αλλά όλες επειδή το επέλεξαν οι ίδιοι οι αρχηγοί.

Οχι επειδή το επέβαλαν οι υποψήφιοι διάδοχοί τους.

Χρήσιμο θα ήταν λοιπόν οι διάφοροι να το έχουν στο μυαλό τους. Να αφήσουν δηλαδή στην άκρη τις περιττές ίντριγκες και να κοιτάξουν πώς θα πάει καλύτερα το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές.

Τα υπόλοιπα είναι «άλλα λόγια να αγαπιόμαστε».

Ακολούθησε το Βήμα στο Google news και μάθε όλες τις τελευταίες ειδήσεις.
Exit mobile version