Tο ισχυρό «γυναικείο αποτύπωμα» στο πρόγραμμα της φετινής κινηματογραφικής Μπερλινάλε είναι ένα από τα χαρακτηριστικά της διοργάνωσης – σε αυτό δεν χωρά καμία αμφιβολία.
Ταινίες εντός επίσημου προγράμματος όσο και εκτός, σε παράλληλα προγράμματα χαράχτηκαν στη μνήμη για την ανάδειξη της γυναικείας ψυχής, του γυναικείου πνεύματος, όπως και του γυναικείου σώματος, αν θυμηθεί κανείς την (και) σωματική ερμηνεία της Φινλανδής Σέιντι Χάνα, η οποία στο θρίλερ «Nightborn» της Χάνα Μπέργκχολμ, γεννά ένα πλάσμα που στα δικά της μάτια είναι τέρας.
Από τις ταινίες που συζητήθηκαν αρκετά καθώς το ουσιαστικό θέμα της είναι ο τρόμος της μητρότητας, όπως και της πατρότητας (με πατέρα τον Ρούπερτ Γκριντ, τον ένα και μοναδικό κοκκινοτρίχη Ρον Ουέσλι των ταινιών «Χάρι Πότερ» που είναι πλέον 37 χρονών)
Μια άλλη ταινία που επίσης άφησε πίσω της καλές εντυπώσεις παρότι δεν ακούστηκε πολύ στην πρώτη προβολή της, είναι η «Rose» του Αυστριακού σκηνοθέτη Μάρκους Σλάιτσερ με πρωταγωνίστρια την Σάντρα Χούλερ, την Γερμανίδα ηθοποιό που αυτή την στιγμή ανήκει στις μεγαλύτερες Ευρωπαίες σταρ των καιρών μας μετά την διπλή επιτυχία της το 2023 με την «Ανατομία μιας πτώσης» και την «Ζώνη ενδιαφέροντος» (για την Ανατομία μια πτώσης η Χούλερ προτάθηκε για Οσκαρ).
Γυναίκα που παριστάνει τον άντρα η Σάντρα Χούλερ στην ταινία «Rose»
Η «Rose» διαδραματίζεται μετά τον βάναυσο 30ετή πόλεμο (1618-1648) και η Χούλερ υποδύεται την Ρόουζ, μια σημαδεμένη στο πρόσωπο, σιωπηλή στρατιώτη και το κυριότερο, μια γυναίκα που ζει εδώ και καιρό μεταμφιεσμένη σε άντρα. Η Ρόουζ φτάνει σε ένα μικρό χωριό για να διεκδικήσει ένα εγκαταλελειμμένο αγρόκτημα, παρουσιάζοντας τον εαυτό της ως τον χαμένο γιο του ιδιοκτήτη. Με τον καιρό, οι καχύποπτοι, βαθιά θρησκευόμενοι χωρικοί αρχίζουν σιγά σιγά να αποδέχονται αυτόν τον σκληρά εργαζόμενο, θεοσεβούμενο άντρα. Αλλά η Ρόουζ ζει με τον συνεχή φόβο ότι το ψέμα της θα αποκαλυφθεί και αν αυτό συμβεί θα σημάνει τραγικές εξελίξεις για την ίδια.
Αξιοσημείωτη επίσης ήταν η παρουσία της Αμερικανίδας Εϊμι Ανταμς στην ταινία «At the sea» (Στη θάλασσα) του Ούγγρου Κορνέλ Μουντρούτσο. Υποδυόμενη εδώ μια γυναίκα με απώλεια μνήμης, η Ανταμς για μια ακόμη φορά αποδεικνύει γιατί ανήκει στις πολύ σημαντικές Αμερικανίδες ηθοποιούς των καιρών μας – καθώς επίσης και μια από τις πιο αδικημένες.
Ζιλιέτ Μπινός, πάντα ανήσυχη
Ολη η καριέρα της Ζιλιέτ Μπινός είναι γεμάτη από ρόλους διαφορετικούς μεταξύ τους και στην ταινία «Queen at sea» (Βασίλισσα στη θάλασσα) του Λανς Χάμερ, για μια ακόμη φορά πετυχαίνει διάνα. Η Γαλλίδα σταρ υποδύεται μια μάλλον κοινή γυναίκα, πιασμένη στην φάκα αρκετά γνώριμων καταστάσεων σε ανθρώπους της μέσης ηλικίας: η ηρωίδα της βρίσκεται παγιδευμένη ανάμεσα στη μητρότητα – ως ανύπαντρη μητέρα που προσπαθεί να μεγαλώσει σωστά μια έφηβη κόρη (Φλόρενς Χαντ) και στη φροντίδα μιας μητέρας (Άννα Κάλντερ-Μάρσαλ) που έχει πληγεί από τη νόσο Αλτσχάιμερ.
Η Ζιλιέτ Μπινός και η Άννα Κάλντερ-Μάρσαλ που υποδύεται την πάσχουσα από Αλτσχάιμερ μητέρα της πρώτης στην ταινία «Βασίλισσα στη θάλασσα»
Στην ταινία βλέπουμε το παριζιάνικο σύμβολο να προσπαθεί να βγάλει άκρη μέσα σε οίκους ευγηρίας και γηροκομεία και τα άχαρα λογιστικά των κοινωνικών υπηρεσιών στο σύγχρονο Λονδίνο. Κάποιος ανέφερε ότι σε αυτή την ταινία, η Ζιλιέτ Μπινός σου δίνει την αίσθηση ότι βρέθηκε κατά λάθος σε ταινία του Κεν Λόουτς. Και είναι σωστό.
«Αυτό που μου άρεσε πολύ στην ιστορία αυτής της ταινίας είναι ότι άπαξ και βρεθείς σε μια κατάσταση όπως αυτή της ηρωίδας μου, όταν δηλαδή νιώσεις ότι έχεις εσύ πλέον την ευθύνη των γονέων σου, υπάρχει το ενδεχόμενο να πάρεις αποφάσεις που στο τέλος της ημέρας να είναι όλες λάθος» δήλωσε η Μπινός, η οποία μάλιστα επεσήμανε ότι έχει ζήσει καταστάσεις περίπου σαν αυτή που βλέπουμε στην ταινία «Βασίλισσα στη θάλασσα».
Η Μπινός έχει βιώσει ταυτόχρονα την δυσκολία της ανατροφής της νέας γενιάς και της φροντίδας ανθρώπων της τρίτης ηλικίας που όμως δεν είχαν πλέον την ανεξαρτησία που είχαν στο παρελθόν και χρειάζονταν στήριξη.
