«Το Ηνωμένο Βασίλειο έχει αποικιοποιηθεί». Αυτή η φράση του έβδομου πλουσιότερου ανθρώπου της Βρετανίας και συνιδιοκτήτη της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, Τζιμ Ράτκλιφ, ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων αυτή την εβδομάδα. Ο Ράτκλιφ όμως ακολουθεί μια εντεινόμενη, διεθνή τάση των οικονομικών ελίτ παγκοσμίως, μέρος των οποίων υιοθετεί τον αξιακό κώδικα της Ακροδεξιάς ή την ενισχύει εμπράκτως.
Ευρωπαϊκές μέθοδοι: Από την «αποικιοποίηση» του Ράτκλιφ στον «προφήτη» Μπολορέ
Η δήλωση του Ράτκλιφ, που έγινε στο πλαίσιο συνέντευξής του στο SkyNews, συνοδεύτηκε από την εκτίμησή του ότι η βρετανική οικονομία αδυνατεί να απορροφήσει το κόστος τόσο της μετανάστευσης όσο και των επιδοματικών πολιτικών.
«Δεν μπορείς να έχεις μια οικονομία με εννέα εκατομμύρια ανθρώπους να λαμβάνουν επιδόματα και τεράστιους αριθμούς εισερχόμενων μεταναστών» ήταν τα ακριβή λόγια του 73χρονου ιδρυτή του κολοσσού της χημικής βιομηχανίας INEOS ο οποίος ισχυρίστηκε ότι ο πληθυσμός της Βρετανίας αυξήθηκε την πενταετία 2020-25 κατά δώδεκα εκατομμύρια εξαιτίας της αύξησης των μεταναστευτικών ροών.
Δεν υπάρχει η παραμικρή στατιστική επιβεβαίωση για τα λεγόμενά του, καθώς σύμφωνα με το Γραφείο Εθνικών Στατιστικών (ONS) ο πληθυσμός του Ηνωμένου Βασιλείου υπολογίζεται σε 70 εκατομμύρια από 66,7 εκατ. το 2020. Ο Guardian υπενθύμισε πως το 2020 ο Ράτκλιφ μετέφερε ένα σημαντικό μέρος της περιουσίας του (περίπου επτά δισεκατομμύρια στερλίνες) σε Μονακό και ΗΠΑ, την ίδια στιγμή που το Γραφείο Ευθύνης Προϋπολογισμού (OBR) εκτιμά τη φορολογική συνεισφορά των μεταναστών για τα έτη 2024-29 σε δεκαοκτώ δισ.
Προσπερνώντας την όποια υποκρισία του βρετανού μεγιστάνα, η περίπτωσή του είναι το τελευταίο «κρούσμα» σε μια σειρά εξαιρετικά πλούσιων ανθρώπων που ενστερνίζονται το ξενοφοβικό αφήγημα της σύγχρονης Ακροδεξιάς.
Σε ό,τι αφορά το Ηνωμένο Βασίλειο, του Ράτκλιφ – ο οποίος υπήρξε σθεναρός υπέρμαχος του Brexit – προηγήθηκε ο λιβανεζονηγηριανός πολυεκατομμυριούχος Μπασίμ Χαϊντάρ, ο οποίος το 2025 εγκατέλειψε το Συντηρητικό Κόμμα για τα «μάτια» του ReformUK.
Ο ίδιος δικαιολόγησε την απόφασή του λέγοντας ότι το κόμμα του Νάιτζελ Φάρατζ «μιλάει για τη μετανάστευση με έναν τρόπο ρεαλιστικό, που ανταποκρίνεται στις ανησυχίες της κοινωνίας». Πολλοί ωστόσο συνδέουν την αλλαγή στάσης του Χαϊντάρ με την αύξηση μιας σειράς φορολογικών συντελεστών – ιδίως όσων αφορούν την ακίνητη περιουσία – που τον επηρεάζουν άμεσα.
Κάπως διαφορετική είναι η περίπτωση του γάλλου μεγιστάνα των ΜΜΕ, Βενσάν Μπολορέ, που έχει θέσει την εκτεταμένη αυτοκρατορία του των μέσων ενημέρωσης στην υπηρεσία της εθνικιστικής δεξιάς.
Τα μέσα του ομίλου Μπολορέ έχουν ταυτιστεί με την ανάδειξη συνομωσιολογικών θεωριών όπως η «Μεγάλη Αντικατάσταση», την προώθηση μιας ατζέντας φιλικής της Μαρίν Λεπέν και τον τηλεοπτικό αστέρα του ίδιου χώρου, Ερίκ Ζεμούρ.
Αμερικανική σταυροφορία – Ο «Αντίχριστος» του Τιλ, ο αρνητής Μερσέρ και ο Μασκ
Αν οι ευρωπαίοι δισεκατομμυριούχοι αρέσκονται στην έμμεση υποστήριξη της ξενοφοβικής ατζέντας και των κομμάτων που την εκπροσωπούν, η περίπτωση των αντίστοιχων αμερικανών έχει διαφορετικά χαρακτηριστικά. Όπως αυτή του φιλοτραμπικού μεγιστάνα των τεχνολογικών επενδύσεων Πίτερ Τιλ, ο οποίος δεν φείδεται… θεολογικών αναζητήσεων.
Ιδρυτής της ομάδας «Διαρκής Εκκλησία του Θεού», ο ίδιος μέσα από άρθρα, κηρύγματα και παρεμβάσεις του σε ψηφιακές πλατφόρμες υποστηρίζει ότι οι δυσμενείς πολιτικές, τεχνολογικές και οικολογικές εξελίξεις (όπως ο κίνδυνος από την ΑΙ) αποτελούν σημάδια της επικείμενης Αποκάλυψης.
Στο πλαίσιο πρόσφατης ομιλίας του μάλιστα φαίνεται να εντόπισε τον… Αντίχριστο. «Στον 21ο αιώνα, ο Αντίχριστος είναι ένας Λουδίτης που θέλει να τερματίσει κάθε επιστημονική δραστηριότητα. Είναι κάποιος σαν τη Γκρέτα ή τον Ελιέζερ», είπε αναφερόμενος στη ακτιβίστρια Γκρέτα Τούνμπεργκ και στον ερευνητή τεχνητής νοημοσύνης και συγγραφέα Ελιέζερ Γιούντκοφσκι.
Η σταθερή υποστήριξη του Τίλ στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα –οι δωρεές του σε συντηρητικούς υποψήφιους ανέρχονται σε δεκάδες εκατομμύρια δολάρια- φάνηκε κατά την προεκλογική περίοδο των προεδρικών εκλογών του 2024, όταν διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στην υποψηφιότητα του Τζέι Ντι Βανς για την αντιπροεδρία των ΗΠΑ.
Μιλώντας για παράδοξο, Ακροδεξιά και τον πολιτισμικό κόσμο του Ντόναλντ Τραμπ, δεν θα μπορούσε κανείς να εξαιρέσει από την εξίσωση τον Ίλον Μασκ.
Ο ιδιοκτήτης της εταιρείας αεροδιαστημικής τεχνολογίας SpaceX, της πλατφόρμας Χ και μέχρι πρότινος στενός συνεργάτης του Τραμπ, έχει εκφράσει δημόσια τη στήριξή του στο γερμανικό ακροδεξιό κόμμα AfD, δηλώνοντας ότι «είναι το μόνο που μπορεί να σώσει τη Γερμανία», κι ότι έχει έρθει η ώρα η γερμανική κοινωνία να ξεπεράσει τις ενοχές του παρελθόντος [σ.σ. το Ολοκαύτωμα]».
Τον Σεπτέμβριο κατά τη διάρκεια βιντεοκλήσης του σε αντιμεταναστευτική συγκέντρωση στο Λονδίνο δήλωσε προς τους διαδηλωτές αναφερόμενος στη ζήτημα της βίας: «Η πολεμάτε ή πεθαίνετε».
Δεν λείπουν ασφαλώς από τον αμερικανικό κόσμο οι υπερσυντηρητικοί μεγιστάνες που κινούν τα νήματα με τρόπο πιο παρασκηνιακό. Όπως ο δισεκατομμυριούχος Ρόμπερτ Σίλμαν, που χρηματοδότησε την προαναφερθείσα συγκέντρωση του Λονδίνου και έχει σταθεί στο πλευρό γνωστών ακροδεξιών πολιτικών και ακτιβιστών όπως ο ολλανδός Γκερτ Βίλντερς και οι αμερικανοί Μπεν Σαπίρο και Τσάρλι Κερκ.
Η ο αρνητής της κλιματικής κρίσης και ένθερμος υποστηρικτής του Τραμπ, Ρόμπερτ Μέρσερ, αιμοδότης στο ακραιφνώς αντιμεταναστευτικό δίκτυο Breitbart News και χορηγός πολλών ΜΚΟ που προωθούν την υπερσυντηρητική ατζέντα, μέσω του ιδρύματός του Mercer Family Foundation.
Κοινός παρονομαστής των προαναφερθέντων πάντως, όποιο ύφος κι αν υιοθετούν, είναι η συμπάθεια προς το πρόσωπο του αμερικανού προέδρου και η απέχθεια προς υπερεθνικούς θεσμούς όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η σύμπτωση αυτής της ατζέντας με τα προβλήματα που δημιουργεί το κανονιστικό πλαίσιο της ΕΕ στους γίγαντες της τεχνολογικής οικονομίας μόνο τυχαία δεν πρέπει να θεωρείται.
