Κάλυπτα την ενημέρωση των πολιτικών συντακτών, από το 1997 έως το 2006. Με δύο διαφορετικές κυβερνήσεις (ΠαΣοΚ – ΝΔ) και αρκετούς κυβερνητικούς εκπροσώπους. Τότε, η ενημέρωση των πολιτικών συντακτών ήταν καθημερινή. Ατόνησε στη συνέχεια, όταν μεταφέρθηκε από το κτήριο της Ζαλοκώστα στη Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης.
Ακόμα και όταν δεν υπήρχαν ανακοινώσεις, η ενημέρωση γινόταν κανονικά. Έβγαινε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ή ο αναπληρωτής του και έλεγε: «Δεν υπάρχουν ανακοινώσεις, ακούω τις ερωτήσεις σας». Ακολουθούσε βροχή ερωτήσεων. Σε όλους τους τόνους. Και σε κάθε ύφος. Ήταν και δύσκολες εποχές, η πολιτική ένταση χτυπούσε κόκκινο.
Θυμάμαι για παράδειγμα, την υπόθεση Οτσαλάν. Η ενημέρωση κρατούσε και τρεις ώρες. Προφανώς και γίνονταν ενοχλητικές ερωτήσεις, πολλές φορές και με άγαρμπο τρόπο. Αλλά ποτέ, μα ποτέ, ο Δημήτρης Ρέππας, ο Χρήστος Πρωτόπαπας, ο Θοδωρής Ρουσόπουλος, ο Τηλέμαχος Χυτήρης, ο Ευάγγελος Αντώναρος, δε διανοήθηκαν να κάνουν αυτό που έκανε ο σημερινός κυβερνητικός εκπρόσωπος ο κ. Παύλος Μαρινάκης.
Τι έκανε; Το περιγράφει εύστοχα, σε μια πρόταση, ο «Βηματοδότης». Ούτε λίγο ούτε πολύ, απείλησε να κινηθεί νομικά κατά του ερωτώντος, ενημερώνοντάς τον «με τη νομική του ιδιότητα», όπως είπε, ότι έχει διαπράξει «το ποινικό αδίκημα της παραποίησης δεδομένων».
Άκουγα και διάβασα την ενημέρωση των πολιτικών συντακτών και δεν πίστευα στα μάτια και τα αυτιά μου. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, το ξαναγράφω, ο εκπρόσωπος της κυβέρνησης, να προχωρά σε χαρακτηρισμούς για έναν δημοσιογράφο, επειδή δεν του άρεσαν οι ερωτήσεις του και να τον προτρέπει να είναι προσεκτικότερος γιατί διαπράττει «ποινικό αδίκημα».
Θα μου πείτε, η δουλειά του κυβερνητικού εκπροσώπου είναι άχαρη. Σουλουπώνει, προσπαθεί να κάνει το άσπρο – μαύρο, δεν είναι λίγες οι φορές που μαλώνει με την αλήθεια.
Αλλά, αν αυτό που έγινε χθες, γινόταν σε άλλες εποχές, τις συγκεκριμένες που προανέφερα, η αίθουσα της ενημέρωσης των πολιτικών συντακτών θα μετατρεπόταν σε κόλαση. Πόσες μηνύσεις θα έκανε ο κ. Μαρινάκης και πόσους δημοσιογράφους θα απειλούσε;
Είναι τυχερός ο κ. Μαρινάκης. Διότι μπορώ βάσιμα να ισχυριστώ ότι και ο Κώστας Σημίτης και ο Κώστας Καραμανλής θα του τραβούσαν το αυτί. Δεν είναι εικόνα κυβερνητικού εκπροσώπου αυτή, να μαλώνει και να χαρακτηρίζει δημοσιογράφους, επειδή δεν του αρέσουν οι ερωτήσεις τους. Δεν ενοχλεί τον Κυριάκο Μητσοτάκη αυτή η εικόνα;
Ο κ. Μαρινάκης θα πρέπει να κατανοήσει ότι δεν μπορεί όλες οι ερωτήσεις να είναι στημένες (γιατί αυτές που γίνονται ως… πάσα για να πει αυτά που θέλει, κάνουν μπάμ, δεν είμαστε χθεσινοί) ούτε να εκπροσωπείται στην ενημέρωση των πολιτικών συντακτών μόνο η Ομάδα Αλήθειας (ο θεός να την κάνει).
Ας πάρει μαθήματα ο κ. Μαρινάκης από τους προκατόχους του. Θυμάμαι, όταν είχα κάνει μια ενοχλητική ερώτηση σε έντονο ύφος, στον κ. Ρουσόπουλο. Μου απάντησε, «σπουδαία ερώτηση, ας πάμε στην επόμενη». Θέλησα να επανέλθω και μου είπε ότι «δεν έχει νόημα». Δε διανοήθηκε ούτε να προσβάλλει, ούτε να με προειδοποιήσει για ποινικά αδικήματα. Δεν επέμεινα και εγώ. Ερμήνευσα τη σιωπή του ως απάντηση.
Κοντολογίς. Η δουλειά του κυβερνητικού εκπροσώπου (και κάθε εκπροσώπου) θέλει στομάχι, απαιτεί να είσαι ετοιμόλογος και να διαθέτεις χιούμορ. Δεν ξέρω τι από όλα αυτά διαθέτει ο κ. Μαρινάκης, αλλά με απειλές και υφάκι του στυλ «θα σας δείξω εγώ», η δουλειά δε γίνεται.
Όσο για την ΕΣΗΕΑ; Χθες ήταν Δευτέρα, σήμερα Τρίτη και αύριο Τετάρτη. Καλές κάλπες.
