Ο κ. Παύλος Μαρινάκης κατέχει ένα αξιοζήλευτο ρεκόρ. Είναι το μοναδικό πρόσωπο, μετά τη Μεταπολίτευση, που κατείχε ταυτόχρονα, τη θέση του κυβερνητικού εκπροσώπου και τη θέση του γραμματέα της ΝΔ.
Το κόμμα εκπροσωπούσε την κυβέρνηση. Αυτό δεν άλλαξε. Ο κ. Μαρινάκης εξακολουθεί να λειτουργεί περισσότερο ως γραμματέας του κόμματος, παρά ως κυβερνητικός εκπρόσωπος. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να χάνει το μέτρο.
Στην πρόσφατη υπόθεση με τις δηλώσεις του κ. Λαζαρίδη, προσπάθησε να μας πείσει ότι καταλάβαμε λάθος. Ότι, ο υπουργός των Εξωτερικών δεν άδειασε τον εκπρόσωπο της ΝΔ. Ότι όλα είναι μέλι-γάλα. Ότι τίποτα το μεμπτό δεν υπάρχει στις δηλώσεις αυτές. Τον παρεξηγήσαμε τον κ. Λαζαρίδη.
Αλλά δεν έμεινε μόνο εκεί. Αναφερόμενος στο ΠαΣοΚ, τόνισε ότι «είναι και λάθος – για να μην πω κάτι πιο χοντρό – ειδικά τέλος Ιανουαρίου, να βγάζει ανακοινώσεις για τα Ίμια. Ας δουν τα ντοκιμαντέρ του Αλέξη Παπαχελά κι ας μην κουνούν το δάχτυλο για τα Ίμια».
Δηλαδή; Τι είναι αυτό το πιο χοντρό; Τι άλλο παραπάνω να πει, από το να καλεί ένα κόμμα να μη βγάζει ανακοινώσεις σε μια συγκεκριμένη χρονική περίοδο για ένα συγκεκριμένο θέμα;
Από πότε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, δηλαδή η κυβέρνηση, είναι της άποψης ότι το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης δε δικαιούται να ομιλεί;
Αν πάμε σύμφωνα με τη λογική του κ. Μαρινάκη, ούτε η ΝΔ πρέπει να βγάζει ανακοινώσεις για το Κυπριακό, τον Αύγουστο. Στον δεύτερο Αττίλα, πρωθυπουργός ήταν ο Κ. Καραμανλής. Είναι σοβαρή συζήτηση αυτή για να την κάνουμε;
Όταν συνέβησαν τα Ίμια, ο Κ. Σημίτης ήταν πρωθυπουργός ολίγων ημερών. Χειρίστηκε μια κρίση πολύ καλά οργανωμένη από τους γείτονες μας. Οι εντολές του για φύλαξη και των δύο βραχονησίδων αγνοήθηκαν. Έτσι, οι Τούρκοι αποβιβάστηκαν στη μικρή Ίμια, περιπλέκοντας ακόμα περισσότερο τα πράγματα.
Τι έπρεπε να κάνει ο Σημίτης; Να δώσει εντολή, όπως ήθελε η στρατιωτική ηγεσία, να στρέψουν τα κανόνια και να βομβαρδίσουν την βραχονησίδα; Να ανοίξει την πόρτα του φρενοκομείου;
Η ουσία είναι μια και δεν αλλάζει, όσο και αν προσπαθεί ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, να κάνει το άσπρο μαύρο.
Ο κ. Γεραπετρίτης άδειασε μεγαλοπρεπώς τον κ. Λαζαρίδη. Βγήκε δημόσια, για να «μαζέψει» τις απαράδεκτες δηλώσεις του εκπροσώπου της ΝΔ. Και πολύ καλά έκανε.
Καμία δήλωση του κ. Λαζαρίδη δε διαστρεβλώθηκε.
Απλά, στην προσπάθεια του να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, ο κ. Μαρινάκης ταυτίστηκε με τις δηλώσεις του κ. Λαζαρίδη.
Με δηλώσεις διχαστικές, που παραπέμπουν στην παλιά καλή δεξιά.
Ε, αυτό δεν το λες και κατόρθωμα. Ειδικά όταν προέρχεται απο ένα νέο πρόσωπο.
