Ένα αδιάβροχο σακίδιο, που θα χωρά τα μοναδικά υπάρχοντα των προσφύγων που φτάνουν στη Λέσβο, για το μακρύ ταξίδι που ξεκινούν προς την Δυτική Ευρώπη μέσω των Βαλκανίων, στοχεύει να χαρίσει μια ομάδα νέων ανθρώπων. Τα υλικά που θα χρησιμοποιηθούν για να παραχθούν αυτά τα σακίδια, «κείτονται» στις ακτές του νησιού, πετιούνται στη θάλασσα ή θάβονται στην άμμο. Τα κουφάρια των σκαφών στα οποία στοιβάζονται στα τουρκικά παράλια και οι σωροί από σωσίβια, χάρη στην μικρή μονάδα παραγωγής που θα «στήσει» η σχεδιαστική κολεκτίβα Embassy for the Displaced στη Μυτιλήνη, θα μετατραπούν σε σακίδια, χωρητικότητας 50-60 λίτρων.
Πρόκειται για τα «No Borders Backpacks», το πρωτότυπο των οποίων σχεδιάστηκε στην Αθήνα από την κολεκτίβα, σε συνεργασία με τον κατασκευαστή σακιδίων για ποδηλάτες «Three Legs and a Model». Η παραγωγή θα φιλοξενηθεί στον αυτοδιαχειριζόμενο -από το «Χωριό του Όλοι Μαζί»- χώρο της κατασκήνωσης του ΠΙΚΠΑ στη Λέσβο. Αυτό που χρειάζεται για να μπει το πρότζεκτ σε εφαρμογή είναι οικονομική ενίσχυση από τον κόσμο, μέσω crowdfunding στην πλατφόρμα Indiegogo, ώστε να καλυφθούν κάποια έξοδα των ανθρώπων που θα απασχολούνται σε σταθερή βάση, αν και οι περισσότεροι θα συμμετέχουν εθελοντικά.
«Όλα ξεκίνησαν με αφορμή την προσφυγική κρίση που ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια της ελληνικής κι ευρωπαϊκής πραγματικότητας. Πήγαμε στην Λέσβο, είδαμε ότι οι άνθρωποι εκεί με το που φτάνουν στο νησί, ζητάνε μεγάλες τσάντες αφού έχουν σε σακούλες τα πράγματά τους» δήλωσε η Σοφία, μέλος της ομάδας Embassy for the Displaced στο ΑΠΕ. Η κολεκτίβα, το όνομα της οποίας αποδίδεται ως «Πρεσβεία για τους Εκτοπισμένους», αναζητά μέσω του «σχεδιασμού την επιβίωση», λύσεις για την προσφυγική κρίση, ξεκινώντας από σακίδια και άλλα αξεσουάρ που θα ανταποκρίνονται στις ιδιαίτερες ανάγκες των προσφύγων στο ταξίδι τους.
Το μοναδικό υλικό που θα χρησιμοποιηθεί είναι οι βάρκες και τα σωσίβια που συσσωρεύονται στις ακτές του νησιού. Το ελαστικό προέρχεται από τις λέμβους, ενώ οι ιμάντες, τα κλιπ και τα μαξιλαράκια των ώμων από τα απορριπτόμενα σωσίβια. Κάθε σακίδιο είναι αρκετά μεγάλο για να χωρέσει μερικά ζευγάρια χειμωνιάτικα ρούχα, κουβέρτες και υπνόσακους. Μία λέμβος μπορεί να παράγει περίπου 20 σακίδια. Τα υλικά από τις βάρκες, οι οποίες κατόπιν σχετικής άδειας από το δήμο, θα κόβονται κατά την άφιξή τους στο νησί σε μεγάλα κομμάτια, θα συγκεντρώνονται στο κατασκευαστήριο κι αφού μετατραπούν σε τσάντες θα μοιράζονται δωρεάν στους πρόσφυγες.
Όπως αναφέρεται στην καμπάνια, «εάν οι κυβερνήσεις δεν επιθυμούν να βοηθήσουν αυτούς τους ανθρώπους στην αναζήτησή τους για ασφάλεια, τότε οι πολίτες, είτε πρόκειται για ναυαγοσώστες, εθελοντές, ή σχεδιαστές, θα πρέπει τουλάχιστον να προσπαθήσουμε». Ο αρχικός (ευέλικτος) στόχος της καμπάνιας είναι η συγκέντρωση 12.000 στερλινών, εκ των οποίων οι 10.000 στερλίνες θα χρησιμοποιηθούν για την αγορά τριών επαγγελματικών ραπτομηχανών, μαζί με τα λίγα υλικά που δεν μπορούν να προέλθουν από τα σκάφη ή σωσίβια, όπως νήμα και ελαστικό κορδόνι.
Εφόσον, υπερκαλυφθεί αυτό το ποσό οι εθελοντές που συμμετέχουν στην κατασκευή των σάκων θα λάβουν ένα μηνιαίο μισθό. Οι υπεύθυνοι της ομάδας θα χρησιμοποιήσουν οποιαδήποτε επιπλέον δωρεά για να χρηματοδοτήσουν την έρευνα, προκειμένου να είναι σε θέση να επισκέπτονται το νησί τακτικά και να συνεχίσουν να παράγει πρωτότυπα των νέων ιδεών σχεδιασμού. Για την παραγωγή ενός σακιδίου, απαιτούνται 10 στερλίνες, όμως όσο περισσότερα σακίδια παράγονται το κόστος θα μειώνεται φθάνοντας τελικά μια ελάχιστη τιμή περίπου στις 2 στερλίνες. Για την καμπάνια μικροχρηματοδότησης μπείτε στο https://www.indiegogo.com/projects/noborders-backpack–2#/
