Πέθανε σε ηλικία 78 ετών ο γάλλος φιλόσοφος και συγγραφέας Αντρέ Γκλυκσμάν. Την είδηση του θανάτου του ανακοίνωσε ο γιος του Ραφαέλ, στη σελίδα του στο Facebook. «Ο πρώτος και καλύτερος φίλος μου δεν υπάρχει πια. Είχα την αφάνταστη τύχη να γνωρίσω, να γελάσω, να συνομιλήσω, να ταξιδέψω, να παίξω, να κάνω τα πάντα και τίποτε απολύτως με έναν τόσο καλό, όσο και ευφυή άνθρωπο. Λοιπόν, ο πατέρας μου πέθανε χθες το βράδυ» έγραψε ο σκηνοθέτης Ραφαέλ Γκλυκσμάν.
Ο Αντρέ Γκλυκσμάν ανήκε στο κίνημα στο «Νέων Φιλοσόφων» και υπήρξε ένας από τους διασημότερους και πιο παρεμβατικούς ευρωπαίους στοχαστές. Διέγραψε μια πορεία που ξεκίνησε από τον μαρξισμό (υπήρξε φίλος του Ζαν-Πωλ Σαρτρ και στρατευμένος μαοϊκός) και κατέληξε στην στήριξη του κεντροδεξιού πρώην προέδρου της Γαλλίας Νικολά Σαρκοζί.
Ο Αντρέ Γκλυκσμάν γεννήθηκε το 1937 στα περίχωρα του Παρισιού, από εβραίους γονείς αυστριακής καταγωγής που συμμετείχαν στην αντίσταση κατά των ναζί, γεγονός που προκάλεσε και τον θάνατο του πατέρα του το 1940. Σπούδασε φιλοσοφία και συνεργάστηκε με τον Ρεϊμόν Αρόν στο Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών της Γαλλίας.
Στα κατοπινά χρόνια ο Αντρέ Γκλυκσμάν συγκεντρώθηκε στη σταδιακή παρακμή και πτώση του κομμουνισμού. Είχε συνεργαστεί επανειλημμένα με τον Μπερνάρ Κουσνέρ (ιδρυτή των “Γιατρών Χωρίς Σύνορα” και άλλοτε Υπουργό Υγείας της Γαλλίας που τιμήθηκε με το Νόμπελ Ειρήνης), ενώνοντας τις δυνάμεις τους προκειμένου να παρέμβουν στη διαμόρφωση της κοινής γνώμης κατά τη διάρκεια διεθνών κρίσεων, όπως ο πόλεμος της Γιουγκοσλαβίας και οι σφαγές της Τσετσενίας που αποτελούσαν, κατά τον ίδιο, τη «μαύρη τρύπα» της ηθικής μας.
Ανάμεσα στα βιβλία του ξεχωρίζουν τα «Πραγματεία περί πολέμου» (1967), μια μελέτη πάνω στον Κλαούζεβιτς, το δοκίμιό του πάνω στο Κράτος, τον Μαρξισμό και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης με τίτλο «Η μαγείρισσα και ο ανθρωποφάγος» (1974), «Οι δάσκαλοι της σκέψης» (1977), μελέτη πάνω στον Χέγκελ, τον Μαρξ και τον Νίτσε, «Το τέλος του Κομμουνισμού σημαίνει την επιστροφή στην ιστορία» (1989), σε συνεργασία με τον Βάτσλαβ Χάβελ, και «Η ρωγμή του κόσμου» (1994), μια φιλοσοφική προσέγγιση της μάστιγας του AIDS.
Στην ελληνική γλώσσα κυκλοφόρησε το 1976 («Φασισμοί», εκδόσεις Στοχαστής) μια σύντομη μελέτη του για το φασιστικό φαινόμενο, παλιό και νέο, όπου ανέπτυσσε τις σκέψεις του πάνω στην προβληματική φύση των σύγχρονων κρατικομονοπωλιακών κοινωνιών.
Το 2003 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Γκοβόστη το βιβλίο του «Ο Ντοστογιέβσκη στο Μανχάταν» όπου υποστήριζε ότι, στις 11 Σεπτεμβρίου 2001, η πτώση των “Δίδυμων Πύργων” στην καρδιά της Νέας Υόρκης, δε σηματοδοτεί την έναρξη του τέλους της Ιστορίας ούτε της σύγκρουσης των πολιτισμών: εγκαινιάζει την εποχή του παγκοσμιοποιημένου μηδενισμού. Κρυμμένος πίσω από θρησκευτικά ή ιδεολογικά άλλοθι, ο μηδενιστής τρομοκράτης χτυπά. «Σκοτώνω, άρα υπάρχω». Ένα φοβερό φάντασμα στοιχειώνει ξανά τις δημοκρατίες και τις κινητοποιεί, και αυτό προσπάθησε να φανερώσει ο Αντρέ Γκλυκσμάν.
