«Μου τηλεφωνείτε από το Λονδίνο;» ρωτώ τον Χένρι Καβίλ στο δεύτερο τηλεφώνημά μας αφού η συμφωνία ήταν να τον καλέσω πρώτος και στη συνέχεια να με πάρει εκείνος.
«Ναι, και είναι μια υπέροχη μέρα» απαντά ο Καβίλ εύθυμα. «Μόλις επέστρεψα από τη βόλτα που είχα βγάλει τον σκύλο μου». Του αναφέρω τον γάτο μου και γελάει όταν του λέω ότι τον έχω βαφτίσει με το όνομά μου. «Πόσο cool! Ο δικός μου λέγεται Καλ. Με K, όχι με C».
Οι ταινίες
Αφορμή για μια κουβέντα με τον 32χρονο Χένρι Καβίλ είναι η ταινία «Κωδικό όνομα UNCLE», μία από τις δύο υπερπαραγωγές που εφέτος έχει μπροστά του (η άλλη είναι το «Batman v Superman: Dawn of Justice» του Ζακ Σνάιντερ). Στο «Κωδικό όνομα UNCLE» του Γκάι Ρίτσι ο Καβίλ πρωταγωνιστεί στον ρόλο του κοσμοπολίτη αμερικανού μυστικού πράκτορα Ναπόλεον Σόλο ο οποίος αναγκάζεται να συνεργαστεί με τον ρώσο αντίστοιχό του Ιλια Κουριάκιν (Αρμι Χάμερ) όταν οι υπηρεσίες τους καλούνται να αντιμετωπίσουν από κοινού την απειλή μιας μυστηριώδους διεθνούς εγκληματικής οργάνωσης που έχει στόχο να αποσταθεροποιήσει την εύθραυστη ισορροπία μέσω των πυρηνικών όπλων και της τεχνολογίας. Γυρισμένη σε διάφορες περιοχές της Ευρώπης, κυρίως στη Ρώμη, η ταινία είναι φυσικά εμπνευσμένη από την τηλεοπτική σειρά «Τhe Man from UNCLE» που, με πρωταγωνιστές τον Ρόμπερτ Βον και τον Ντέιβιντ Μακ Κάλουμ, συνάντησε τεράστια επιτυχία και διήρκεσε πέντε σεζόν τη δεκαετία του 1960 (1964-1968).
«Είχα υπόψη μου τη σειρά της δεκαετίας του 1960 όταν διάβασα το σενάριο» είπε ο Χένρι Καβίλ, «ήξερα όμως ότι ο Γκάι Ρίτσι θα έφερνε στη δική του ταινία κάτι διαφορετικό. Δεν θα μπορούσα φυσικά να μιλήσω εκ μέρους του –ο Γκάι έχει μια ιδιαίτερη σκέψη -, θα μπορούσα όμως να πω ότι η γενική ιδέα ήταν να πάρουμε μια αστεία και cool σειρά μιας άλλης εποχής και να την προσαρμόσουμε σε μια εξίσου αστεία και cool ταινία της εποχής μας, στα μέτρα πάντοτε του Γκάι Ρίτσι. Στόχος ήταν να πούμε μια ιστορία που στην πραγματικότητα κανείς δεν θα έπαιρνε και τόσο στα σοβαρά. Σε βοηθά αν δεν παίρνεις πάντα τον εαυτό σου τόσο στα σοβαρά». Αυτό ακριβώς εξάλλου νομίζω ότι είναι το σήμα κατατεθέν του Γκάι Ρίτσι, δημιουργού ταινιών όπως οι «Δύο καπνισμένες κάννες», «Snatch –Η αρπαχτή» και φυσικά οι δύο «Sherlock Holmes» με τον Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ.
«Sixties» και χίπηδες
Ο Καβίλ, βεβαίως, δεν έχει καμία σχέση με τη δεκαετία του ’60 αφού γεννήθηκε πολύ αργότερα, το 1983, στις Αγγλονορμανδικές Νήσους. Ποιο είναι άραγε το πρώτο πράγμα που μπορεί να έρχεται στο μυαλό ενός τόσο νέου ηθοποιού όποτε ακούει τη λέξη «sixties»; «Χίπηδες, ίσως!» απαντά ο Καβίλ σκάζοντας ένα σύντομο γελάκι. «Ανθρωποι που φορούσαν πολύχρωμα πουκάμισα, σανδάλια και χαϊμαλιά, αυτές οι εικόνες μου έρχονται στο μυαλό». Ο Καβίλ θεωρεί ότι εκείνη η περίοδος ήταν μια μεταβατική εποχή κυρίως για τη νεολαία. «Ισως να μην είναι καθόλου τυχαίο που η συγκεκριμένη δεκαετία υπήρξε η πιο δημιουργική του περασμένου αιώνα, η δεκαετία των μεγάλων αλλαγών. Στη δεκαετία του ’60 πολλοί νέοι άνθρωποι άρχισαν να αντιλαμβάνονται τον εαυτό τους διαφορετικά, ακολουθούσαν τον δρόμο μιας άγνωστης ως τότε ελευθερίας που ενδεχομένως να μην είχαν νιώσει ποτέ οι γονείς τους. Για την ακρίβεια, οι νέοι εκείνης της εποχής άρχισαν να μην ακολουθούν αυτά που έλεγαν οι γονείς τους σχετικά με το τι έπρεπε και τι όχι να κάνουν οι ίδιοι. Γι’ αυτό νομίζω στις τέχνες δημιουργήθηκαν τόσο πολλά καινούργια πράγματα. Αυτό έχει επίσης να κάνει με την ελευθερία. Εσπασαν πολλά ταμπού, πολλά “αυτό δεν πρέπει να το κάνω”».
Ο Ψυχρός Πόλεμος
Το παράδοξο βέβαια είναι ότι ακριβώς εκείνη η εποχή, η εποχή της μεγάλης ελευθερίας και των νέων κινημάτων, συνέπεσε με τη «χρυσή» εποχή του Ψυχρού Πολέμου, της σύγκρουσης των δύο υπερδυνάμεων, της Αμερικής και της Ρωσίας, που είναι το θέμα το οποίο το «Κωδικό όνομα UNCLE» πραγματεύεται τόσο χαριτωμένα. «Αν και ήμουν πολύ μικρός όταν οι γονείς μου μού μιλούσαν για τον Ψυχρό Πόλεμο» είπε ο Καβίλ, «το παράξενο είναι ότι όντως τους θυμάμαι να μου μιλούν. Ηταν μια παράξενη εποχή γιατί απ’ όσο μπορώ να καταλάβω πολλά πράγματα συνέβαιναν κάτω από την επιφάνεια, ήταν κατά βάθος μια ελεύθερη εποχή. Αυτό τουλάχιστον μπορώ να καταλάβω από τις εικόνες που βλέπω στην τηλεόραση. Ισως γι’ αυτό να υπάρχει μια νοσταλγία για τα sixties».
Η σωματική δουλειά του Καβίλ στο «Κωδικό όνομα UNCLE» ήταν αρκετή αλλά όχι ιδιαίτερα επίπονη. «Υπάρχουν σκηνές δράσης αλλά όλα έχουν να κάνουν με την ψυχαγωγία» είπε. «Ο Γκάι Ρίτσι θέλει να είσαι χαλαρός όταν παίζεις, έγιναν κάποιες πρόβες, τίποτε όμως μέσα σε ένα αυστηρό πλαίσιο που να σε αγχώνει. Γιατί το θέμα είναι να περνάς καλά όταν κάνεις κάτι. Αν εσύ περνάς καλά, το αποτέλεσμα θα είναι καλό. Εντάξει, δεν πετυχαίνουν όλα πάντα, αλλά τουλάχιστον ξέρεις ότι έδωσες τον καλύτερο εαυτό σου ελπίζοντας για το καλύτερο αποτέλεσμα».
Κλείνοντας επισημαίνω στον Χένρι Καβίλ ότι είναι ευτυχές που τελικά δεν τον «έπιασε» η κατάρα του Σούπερμαν, όπως έχει συμβεί με άλλους ηθοποιούς στο παρελθόν, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα τον Κρίστοφερ Ριβ, ο οποίος δεν κατάφερε ποτέ να «βγάλει» από πάνω του την μπέρτα του σούπερ ήρωα. Μετά το «Ανθρωπος από ατσάλι» («Man of Steel», 2013) ο Καβίλ υποδύεται και πάλι τον Σούπερμαν στο «Batman v Superman: Dawn of Justice», δίπλα στον Μπεν Αφλεκ που υποδύεται τον Μπάτμαν. «Σας ευχαριστώ» απάντησε κάπως τυπικά ο Καβίλ, «αν και δεν είμαι βέβαιος ότι συμφωνώ με την ιδέα αυτής της κατάρας».
HeliosPlus
