Θέμις Μπαζάκα: Με τους νέους γίνεσαι ξανά νέος

Μία από τις πιο χαρακτηριστικές φιγούρες του ελληνικού κινηματογράφου αναζητεί την πρόκληση παίζοντας σε ταινίες του... Νέου-Νέου Ελληνικού Κινηματογράφου.

Θέμις Μπαζάκα: Με τους νέους γίνεσαι ξανά νέος
«Χαίρομαι που με ανακάλυψαν ξανά οι νέοι σήμερα!» φωνάζει με την καρδιά της η Θέμις Μπαζάκα και το πάθος στη φωνή της είναι διακριτό. «Ξέρεις, υπήρξε μια περίοδος 8-10 χρόνων που δεν έκανα ταινία. Μιλάω για νέους-νέους. Τους ταλαντούχους. Είναι πραγματικά ευτυχία!». Καθόμασταν χαλαρά στους χώρους του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης στην προβλήτα Γ του λιμανιού της πόλης λίγες ώρες πριν από την επίσημη πρεμιέρα της ταινίας «Wild duck», μιας από τις τελευταίες της Μπαζάκα. Είναι το ντεμπούτο στην κινηματογραφική σκηνοθεσία μεγάλου μήκους ταινίας του Γιάννη Σακαρίδη, ενός από τους σκηνοθέτες στους οποίους η Μπαζάκα αναφέρθηκε και υποστηρίζει. «Αυτή η νέα γενιά που μπήκε δεν ήθελε να ασχοληθεί με τους παλιούς» είπε η ηθοποιός. «Με τους νέους έμαθα μια νέα γλώσσα. Ανακάλυψα μια καινούργια αισθητική. Μια διαφορετική θέση ζωής. Με έχει ανανεώσει. Κι ας είμαστε απλήρωτοι…».
Η Μπαζάκα δεν χρησιμοποίησε τη λέξη «προκατάληψη» αλλά αυτό πάνω-κάτω βγαίνει όταν λέει φωναχτά τη σκέψη που υποθέτει ότι πολλοί σκηνοθέτες κάνουν για εκείνη: «”Ε, δεν θα πάρω την Μπαζάκα που έχει κάνει Βούλγαρη”. Αυτή την εικόνα δεν τη θέλουν». Το παράδειγμα που χρησιμοποίησε για να δώσει έμφαση σε αυτό που ήθελε να πει για τους νέους είναι κάτι που της είχε πει ο σκηνοθέτης Σύλλας Τζουμέρκας («Χώρα προέλευσης»). «Θέλω να σου κόψω τα μαλλιά κοντά και ξανθά γιατί θέλω να ξεχάσω την εικόνα που έχω από σένα 20 χρόνια τώρα. Μου αρέσεις ως ηθοποιός, αλλά θέλω μια διαφορετική εικόνα σου». Και πράγματι με αυτό το μαλλί κυκλοφορούσε τον Νοέμβριο καθ’ ότι «έκλεισε» με τον Τζουμέρκα.
Η Θέμις Μπαζάκα βρίσκεται 30 χρόνια στον χώρο του ελληνικού κινηματογράφου. Στο διάστημα αυτό έχει παίξει σε 32 ταινίες και η αλήθεια είναι ότι ποτέ δεν έδωσε ιδιαίτερη σημασία στο μέγεθος των ρόλων. Στο «Wasted youth» των Αργύρη Παπαδημητρόπουλου και Γιαν Φόγκελ και στο «Συγχαρητήρια στους αισιόδοξους?» της Κωνσταντίνας Βούλγαρη έκανε μικρά περάσματα. Παραδέχεται όμως ότι λαχταρά «κάτι “επάνω” μου» γιατί αυτό είναι κάτι που έχει ξεχάσει.
Το «Wild duck», στο οποίο ο Γερμανός Φόγκελ έκανε τη διεύθυνση φωτογραφίας, δεν είναι μια ταινία εξ ολοκλήρου πάνω στην Μπαζάκα, της δίνει όμως την ευκαιρία να υποδυθεί μια ηρωίδα διαφορετική. Η ταινία είναι ένα κοινωνικό θρίλερ με φόντο ένα σκάνδαλο υποκλοπών το οποίο ερευνά ένας μηχανικός τηλεπικοινωνιών (Αλέξανδρος Λογοθέτης) μαζί με έναν πρώην συνάδελφό του (Γιώργος Πυρπασόπουλος). Η λεπτομερής έρευνα στο σύστημα κινητής τηλεφωνίας τούς οδηγεί σε ένα ύποπτο διαμέρισμα πολυκατοικίας όπου μια καρκινοπαθής ένοικος αποσπά την προσοχή του πρώτου. Η καρκινοπαθής είναι η Θέμις Μπαζάκα. «Ηταν πολύ ιδιαίτερο αυτό που έκανα στην ταινία. Η αρρώστια αυτής της γυναίκας και το πώς θα την αποδώσω με προβλημάτισαν γιατί δεν ήθελα να κάνω τίποτε δραματικό» είπε. «Συνήθως παίζω δυνατές, σκληρές, αυταρχικές γυναίκες. Αυτή η ταινία μου έβγαλε ένα κομμάτι δικό μου που δεν το δείχνω εύκολα ούτε στους φίλους μου». Η γλυκύτητα της γυναίκας που υποδύεται στο «Wild duck» ήταν μια αποκάλυψη για την ίδια, η οποία αυτοχαρακτηρίζεται «αυταρχική», «τελειομανής» και «πολύ σκληρή με τους ανθρώπους». «Η ματαιοδοξία στον ηθοποιό είναι φοβερό πράγμα, αλλά την ώρα που έπλαθα αυτή τη γυναίκα έβλεπα ότι δεν είχα άλλα περιθώρια. Δεν μπορείς να το κάνεις αλλιώς».
Η Θέμις Μπαζάκα ανέκαθεν ήταν ένα πρόσωπο του κινηματογράφου –όχι μόνο ως ερμηνεύτρια αλλά και ως θεατής. Εξακολουθεί να παρακολουθεί κινηματογράφο και νιώθει αγαλλίαση όταν βρίσκεται μπροστά σε μια σπουδαία ταινία όπως η «Οικογενειακή υπόθεση» του Ρουμάνου Καλίν Πέτερ Νέτζερ. Το στόμα της γεμίζει όταν φωνάζει «πόσο ζήλεψα!» αναφερόμενη στη ρουμάνα συνάδελφό της Λουμινίτα Γκεοργκίου. «Πόσο ζήλεψα τον χρόνο που διέστελλε μέσα της. Πόσο ζήλεψα την Παουλίνα Γκαρσία που έπαιξε στην “Γκλόρια”. Ρολάρες για γυναίκες! Εύχομαι πραγματικά να μου τύχουν τέτοια πράγματα. Γιατί τώρα ξέρω και συγχρόνως μέσω της τέχνης μου μπορώ και το ξεχνάω κιόλας».
Στην Μπαζάκα αρέσει να σκέφτεται ηθοποιούς που θαυμάζει την ώρα που παίζει. «Μου αρέσει να κολλάω σε έναν ηθοποιό ή σε μια μουσική ή σε έναν τραγουδιστή ή σε ένα τραγούδι». Οταν υποδυόταν στο «Wild duck» την καρκινοπαθή η εικόνα της Τίλντα Σουίντον τριβέλιζε το μυαλό της. «Καμία σχέση δεν έχω, αλλά η Σουίντον πάντα μου δίνει την αίσθηση ότι δεν είναι τόσο ένας χαρακτήρας αλλά ένα πλάσμα –σαν να μην πατάει 100% πάνω στη γη». Πολλές φορές η έμπνευση έρχεται από αλλού βέβαια. «Ο Αντονι Χόπκινς με τον οποίο έχω παίξει (σ.σ.: στην τηλεοπτική σειρά “Πέτρος και Παύλος”) είχε πει ότι εμπνεύστηκε για τον Χάνιμπαλ Λέκτερ παρακολουθώντας τη γάτα του. Το ανείπωτο είναι αυτό που κάνει την ερμηνεία, πέρα από τα λόγια, τη σκηνοθεσία και το πώς έχεις δουλέψει».

Η σχέση και το κινητό
Ο Γιάννης Σακαρίδης είχε πλησιάσει την Μπαζάκα πολύ καιρό πριν από την έναρξη των γυρισμάτων του «Wild duck». Επί μήνες η ηθοποιός έπινε καφέδες και τσάι στο σπίτι της μαζί με τον σκηνοθέτη και τον Αλέξανδρο Λογοθέτη. «Ο Γιάννης τραβούσε συνέχεια με το κινητό του. Εθιγε θέματα και ακολουθούσαν ατέρμονες συζητήσεις τις οποίες μετά έκοβε και έραβε. Χωρίς να το καταλαβαίνουμε μας είχε βάλει να πλάσουμε μια σχέση. Ετσι δημιουργήθηκε η σχέση». Ηταν τόσο καλά προετοιμασμένοι που τα γυρίσματα της Μπαζάκα δεν διήρκεσαν πάνω από πέντε ημέρες. «Δεν κατάλαβα ότι έκανα ταινία και αυτό οφείλεται στον Γιάννη. Η χαλαρότητα και η ηρεμία του είναι προέκταση του χαρακτήρα του».

πότε & πού:
Η ταινία «Wild duck» του Γιάννη Σακαρίδη προβάλλεται στις αίθουσες από την περασμένη Πέμπτη 8 Μαΐου.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολούθησε το Βήμα στο Google news και μάθε όλες τις τελευταίες ειδήσεις.
Exit mobile version