Στη τελευταία συνεδρίαση του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος -πριν γίνει πρωθυπουργός- ο κ. Αντώνης Σαμαράς, δέχτηκε σκληρή κριτική γιατί δεν συμφωνεί μαζί τους, από όλους τους ηγέτες του ΕΛΚ. Ήταν εκβιαστικές οι θέσεις αξιωματούχων της ευρωζώνης και ηγετών του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κομματος. Είναι ενδεικτικοί οι παρακάτω διάλογοι, δημοσιεύτηκαν στο ΒΗΜΑ, της ημέρες της συγκεκριμένης συνάντησης, δεν κράτησα την ημερομηνία του φύλου αλλά εύκολα μπορεί να βρεθεί.
Ανγκέλα Μέρκελ: Δεν καταλαβαίνω γιατί δεν συμφωνείς σε μια εθνική υπόθεση για την χώρα σου. Άλλαξε στάση».
Αντ. Σαμαράς: Το φάρμακο είναι λάθος. Δεν βγαίνει το μνημόνιο. Υπάρχει και άλλος δρόμος. Αν δεν το κάνετε τώρα, θα ξανάρθουμε την επομένη φορά και θα λέμε τα ίδια».
Άνγκελα Μέρκελ: Και τι ζητάς; Πες μας δύο πράγματα που θέλεις».
Αντ. Σαμαράς: Θέλω αλλαγές στο φορολογικό. Να στηριχθεί η Ελλάδα από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων και από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα».
Ζοζέ Μπαρόζο: Αυτό δεν γίνεται. Αρκετά έχει εκτεθεί σε κίνδυνο η ΕΚΤ με τα ελληνικά ομόλογα».
Αντ. Σαμαράς: Δώστε μου το μνημόνιο της Ιρλανδίας και της Πορτογαλίας και τότε θα πω ‘Ναι’».
Ζοζέ Μπαρόζο: Ξέχνα το. Ο μόνος δρόμος είναι το συγκεκριμένο μνημόνιο…(sic!)».
Άνγκελα Μέρκελ: Πρέπει να το καταλάβεις. Για το καλό όλων, για το ευρώ, για την Ευρώπη».
Αντ. Σαμαράς: Στηρίζω τους δημοσιονομικούς στόχους. Ο κόσμος είναι σε απελπισία γιατί δεν αποδίδουν τα μέτρα».
Ένας εκ των παρισταμένων ηγετών λέει: Αν δεν στηρίξουμε το πρόγραμμα θα έρθει η κατάρρευση της ευρωζώνης».
Κίρκι Κατάιν, Φινλανδία: Και αν αύριο γίνεις πρωθυπουργός, τι θα κάνεις;».
Αντ. Σαμαράς: Από το plan α θα πάω στο plan b. Θα πάω για επαναδιαπραγμάτευση».
Γίρκι Κατάιν: Να είσαι πιο υπεύθυνος».
Φρέντικ Ράινφελτ, Σουηδία: Δεν υπάρχει, ούτε παρακαμπτήρια οδός στα μέτρα λιτότητας».
Αυτά, τα άκρως απαράδεκτα και προκλητικά, λέχτηκαν στη πιο κρίσιμη συνεδρίαση του ΕΛΚ από τους πρωθυπουργούς που την συγκροτούν.
Αυτό που ζούμε, στον τόπο μας, είναι πρωτάκουστο και ακραία προκλητικό: ελέγχεται η Ελλάδα, από τους αξιωματούχους της ευρωζώνης, για την πορεία της ελληνικής οικονομίας, την ώρα που η ίδια η ευρωζώνη ανέλαβε την διαχείριση της κρίσης για την δική μας χώρα, μόνο. Για την Πορτογαλία, την Ισπανία την Ιρλανδία υπάρχει ένα άλλο καθεστώς παρέμβασης, τίποτα δεν είναι συγκρίσιμο: ρυθμίσεων εποπτείας της χώρας μας και των άλλων χωρών μελών, οι οποίες έχουν υπογράψει σύμβαση δανείου.
Η Ελλάδα δανείστηκε-δεν της δόθηκε οικονομική βοήθεια, δεν της χαρίστηκε η Ευρωζώνη αντίθετα, της επιβλήθηκε ένα από τα αυστηρότερα, ακριβότερα δάνεια που υπήρξαν ποτέ. Από το δάνειο αυτό και το κούρεμα, κέρδισαν πολλά λεφτά οι «δανείστριες» χώρες.
Οι χώρες μέλη της Ευρωζώνης δάνεισαν με όρους σκληρούς, πέραν και αυτών των αποικιακών χωρών: τα ποσά χρημάτων εκταμιεύονται μετά από έλεγχο της πορείας της οικονομίας, σε τακτά σύντομα διαστήματα, οι μεταρρυθμιστικές πρωτοβουλίες της κυβέρνησης γίνονται με βάση των δεσμευτικών όρων που προβλέπονται από την σύμβαση δανείου και των συνοδευτικών εγγράφων, όροι είναι υποχρεωτικοί, η ελληνική κυβέρνησης τους δέχτηκε, η ευρωζώνη δεν εκχωρεί δικαιώματα της διαχείρισης και οποιασδήποτε οικονομικής πρωτοβουλίας στην ελληνική κυβέρνηση, η ελληνική κυβέρνηση υλοποιεί, υπό την εποπτεία των δανειστών/ελεγκτών, τις αποφάσεις των αξιωματούχων της ευρωζώνης.
Ευφυείς -με παρελθόν- οι ευρωπαίοι πολιτικοί οι οποίοι πλαισιώνουν της Ευρωζώνη, ανάθεσαν το ελεγκτικό έργο σε αριθμό υπαλλήλων καριέρας, όχι στους υπουργούς της ελληνικής κυβέρνησης, αντίθετα η εντολή είναι: οι ελεγκτές ασκούν εποπτεία στην ελληνική κυβέρνηση, τους υπουργούς και για έναν έκαστο ξεχωριστά.
Δείγμα γραφής/παράδειγμα: ο φόρος για την ακίνητη περιουσία/χαράτσι δεν θα εισπράττεται από τις αρμόδιες, για την είσπραξη των φόρων, υπηρεσίες αλλά μέσω ΔΕΗ. Την απόφαση την πήραν οι τρεις υπάλληλοι ελεγκτές, όχι ο αρμόδιος υπουργός. Η Aegean αεροπορική εταιρεία για να απορροφήσει την ζημιογόνο Ολυμπιακή Air, την απόφαση δεν την πήραν οι αρμόδιες υπηρεσίες του αρμόδιου υπουργείου, η τρόικα τοποθετήθηκε πρώτη και εν συνεχεία οι υπηρεσίες των Βρυξελών αποφάσισαν. Αυτό ΕΙΝΑΙ εξάρτηση!
Αυτό σημαίνει, η χώρα έχει υποταχθεί, -δεν αφορά την εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων που προβλέπονται από τις συνθήκες ένταξης- στην ευρωζώνη, με πρόσχημα το δάνειο των μελών χωρών της ευρωζώνης, από κέντρα των Βρυξελών.
Υπήρχε σκοπιμότητα η Ελλάδα να βρεθεί υπό καθεστώς απόλυτου ελέγχου των Βρυξελών, ενδεχομένως είχαν επιφυλάξεις οι ηγεσίες της ΕΕ, για τα ανοίγματα διεύρυνσης των αγορών, τις επιχειρηματικές πρωτοβουλίες της προηγούμενης κυβέρνησης, η οποία έχασε τις εκλογές τον Οκτώβριο του 2009.
Σκοπίμως χορηγήθηκε στην Ελλάδα το δάνειο των 110 δις ευρώ, η χώρα δεν το χρειαζόταν.
Μετά την υπογραφή της δανειστικής σύμβασης η Ελλάδα δεν έχει την ευχέρεια πρόσβασης στην αγορά χρήματος όπως πριν, δεν μπορεί να δανειστεί το ποσό δανείου που θέλει, μπορεί να δανειστεί μόνο το 30% των ποσών που έχει ανάγκη.
Η Ελλάδα δεν είχε πόρους για την εξυπηρέτηση ποσού δανείου που προκύπτει από το άθροισμα του χρέους του δημοσίου του έτους 2009, πλέον το νέο δάνειο των 110 δις τον Μάιο του 2010. Το δημόσιο χρέος το έτος 2009 ήταν 298,7 δις ευρώ ή ποσοστό 127,1% του ΑΕΠ, η ανεργία 9,5%.- στοιχεία Euro/stat.
Η Ελλάδα ήταν δεκτή στις αγορές χρήματος με συγκρίσιμος όρους δανεισμού, με όλες τις χώρες μελή της ΟΝΕ. Με τέτοιες υποχρεώσεις δανειακές, σώφρων χώρα δεν δανείζεται, Τράπεζα δεν δανείζει γιατί το χρέος είναι ήδη υπερβολικό, η χώρα δεν παράγει, δεν είναι ανταγωνιστική, πολύ περισσότερο ένας φορέας όπως η ευρωζώνη, η οποία δεν έχει ρόλο τραπεζικών εργασιών, δεν είναι τράπεζα, έχει προϋπολογισμό παροχής οικονομικής βοήθειας στις χώρες μέλη που έχουν τέτοια ανάγκη χρηματοδότησης για την εξισορρόπηση διαφορών στα επίπεδα ζωής χωρών μελών, αυτό τον στόχο εξυπηρετούσε-και απέδωσε καρπούς- το Ταμείο Ντελόρ.
Για την οικονομία το κρίσιμο μέγεθος χρέους δεν είναι το χρέος του δημοσίου αλλά το συνολικό χρέος: δημόσιο χρέος + ιδιωτικό εξωτερικό χρέος, αυτό είναι το κρινόμενο μέγεθος, αν πέσει η οικονομία θα σταματήσει η παραγωγή, θα εξαφανιστεί η αγορά, κανείς δεν θα εμπιστευτεί την ελληνική εμπορική πίστη, η Ελλάδα θα την χάσει.
Το συνολικό χρέος της χώρας-δημόσιο χρέος + ιδιωτικό εξωτερικό χρέος- η Ελλάδα είχε καλούς, συγκρίσιμους δείκτες από τις περισσότερες χώρες μέλη της ευρωζώνης. Ενδεικτικά αναφέρω, δείκτες χωρών μελών της ευρωζώνης, ως ποσοστό του ΑΕΠ για κάθε χώρα μέλος: ΕΕ.- 175%. .- Ελλάδα 179%. .-Ολλανδία 234%. .- Ιρλανδία 222%. .- Βέλγιο 219%. .- Ισπανία 207%. .- Πορτογαλία 197%. .- Ιταλία 194%.
.-Στο εξωτερικό χρέος, η Ιρλανδία χρώσταγε ποσό που αντιστοιχεί στο 414% του ΑΕΠ, η Πορτογαλία το 130% του ΑΕΠ, η Ελλάδα, σύμφωνα με την Φραγκφούρτερ Αλγκεμάινε, χρώσταγε 89,5% του ΑΕΠ. [Συνολικό χρέος, στοιχεία Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, όλοι οι δείκτες, άρθρο του Γιώργου Δελαστίκ, ΕΘΝΟΣ 11/02/2010].-
Ένα άλλο μέγεθος που σκόπιμα ταλάνισε και ταλανίζει την ελληνική οικονομία, κυριαρχεί στα panels/MME, τακτικά το αναφέρουν πολιτικοί, το κάνουν όχι γιατί ξέρουν αλλά γιατί το είπε η ευρωζώνη, αλλά η ευρωζώνη είχε λόγο και εξυπηρετούσε δικές της σκοπιμότητες, ήθελε περισσότερους δείκτες ασφαλείας ελέγχου /παρέμβασης στα δρώμενα της Ελλάδος. Έχει λόγους η ευρωζώνη να θέλει τον πλήρη έλεγχο.
Να τελειώσει αυτό το θέμα του δημοσιονομικού ελλείμματος: Κατά τη διάρκεια της χρήσης, δεν υπάρχει δείκτης δημοσιονομικού ελλείμματος, είναι ένας αριθμός ένδειξης ελέγχου των εσόδων και των δαπανών του τακτικού προϋπολογισμού, μεταβάλλεται από ημέρα σε ημέρα, από ώρα σε ώρα, ο δείκτης δημοσιονομικού ελλείμματος είναι αυτός της 31/12 κάθε έτους περιλαμβάνει όλες τις εισπράξεις και όλες τις δαπάνες μέχρι την 12 νυχτερινή. Αυτούς τους αριθμούς τους επεξεργάζεται σχολαστικά το Γενικό Λογιστήριο του κράτους, περί τα τέλη Μαρτίου του επόμενου έτους το ΓΛΚ, διαβιβάζει τα στοιχεία στην στατιστική υπηρεσία η οποία τα αναγάγει σε δείκτη συγκρίσιμο με όλους τους δείκτες των χωρών μελών της ΕΕ/Ευρωζώνης. Αυτό έκανε ο υπουργός της Κυβέρνησης ΓΑΠ, για το 2009 δεν έλαβε μέτρα μείωσης των δαπανών αντίθετα άφησε να αυξηθούν και έτσι προέκυψε –σε τρία στάδια έλλειμμα 15,4% για το 2009. Για το έτος 2010 έλαβε μέτρα αύξησης των εσόδων εισέπραξε μεγάλα ποσά τους τελευταίους τρείς μήνες από τα αυθαίρετα και κυρίως την περαίωση, και από 15,4% μείωσε το δημοσιονομικό έλλειμμα σε 10,5%.
Αυτό που έκανε ο υπουργός των Οικονομικών της Κυβέρνησης του ΓΑΠ ήταν Το λάθος της Κυβέρνησης ΓΑΠ, έδωσε στην ευρωζώνη νέο εργαλείο άσκησης περισσότερης πίεσης σε βάρος της Ελλάδος: οι ελεγκτές εισπράττουν περισσότερα έσοδα, επιβάλουν λιγότερες δαπάνες ακόμα και για έργα εν εξελίξει, δεν παράγεται νέο πλούτο. Η εντολή είναι κόψτε οριζόντια, κάθετα, πλάγια από όλους τους κωδικούς του τακτικού προϋπολογισμού, αλλά αυτοί οι κωδικοί αποτελούν τον κορμό της καταναλωτικής δαπάνης, ο μεγάλος αριθμός καταναλωτών που κινεί την αγορά: οι μισθοί των μισθωτών και συνταξιούχων, ο περιορισμός των οποίων μικραίνει, πολύ, την φορολογητέα ύλη, το δράμα που ζούμε.
Οι πρωτοβουλίες του Πρωθυπουργού της Κυβέρνησης μετά τις εκλογές του Οκτωβρίου 2009 και του υπουργού του των Οικονομικών, ήταν και θα είναι για χρόνια ΤΑ μοιραία λάθη που μας οδήγησαν στην κατάσταση πενίας των πολλών, αδυναμία της χώρας παραγωγής νέου πλούτου.
Από ελληνικής πλευράς, εις ότι αφορά την κρίση και την πορεία της οικονομίας, οι ηγεσίες των κομμάτων, τα συνδικάτα, θέλουν «κρέμασμα», μετέτρεψαν και διατηρούν την χώρα σε απέραντη Λαϊκή Αγορά, ένα απέραντο ξέφραγο αμπέλι: διόρισαν και διορίζουν, ακόμα και σήμερα 06/011 κομματικούς φίλους σε θέσεις εξουσίας κλειδιά, διαχείρισης ειδικών δραστηριοτήτων ακόμα και την υγεία.
Δεν απόλυσαν ούτε έναν υπάλληλο του δημόσιου τομέα δραστηριοτήτων, κάνουν ότι μπορούν να κρατήσουν ανέγγιχτο το δημόσιο τομέα, οδήγησαν την παραγωγή σε πλήρη απραξία, …η «τρόικα» αντλεί δυνάμεις επιβολής, ξέρει, ο δημόσιος τομέας έχει όγκο κακοήθη δεν θα συνέλθει, θα επιμείνουν στη δική τους αμετακίνητη θέση, αποδίδει…ο «θάνατος» του δημόσιου τομέα δεν θα αργήσει, ο πλούτος της Ελλάδος θα γίνει περιουσία των δανειστών…η Ελλάδα χρωστάει, δεν θα ανακάμψει, τους ανήκει ο πλούτος, ολίγη υπομονή.
* Ο κ. Ευάγγελος Ι. Λαζαρίδης είναι υφηγητής Πολιτικής Οικονομίας
