«Παρά τη διαβολική φήμη μου, στην πραγματικότητα έχω την καρδιά ενός μικρού αγοριού. Τη φυλάω σε ένα βάζο πάνω στο γραφείο μου». Με αυτή την άκρως ανατριχιαστική (και χιουμοριστική) δήλωση (που εσφαλμένα αποδίδεται στον Στίβεν Κινγκ) ο Ρόμπερτ Μπλοχ (1917 – 1994) έδινε το στίγμα του συγγραφικού του έργου: δεκάδων διηγημάτων, μυθιστορημάτων και σεναρίων επιστημονικής φαντασίας και τρόμου. Με γνωστότερο ανάμεσά τους το «Psycho», στο οποίο βασίστηκε η διασημότερη (μαζί με «Τα πουλιά» και τον «Δεσμώτη του ιλίγγου») ταινία του Αλφρεντ Χίτσκοκ, «Ψυχώ». Ο παραγωγικότατος πατέρας της αμερικανικής λογοτεχνίας μυστηρίου και ο μετρ του κινηματογραφικού τρόμου ήρθαν προσφάτως και πάλι στην επικαιρότητα, αυτή τη φορά από τηλεοράσεως, με το «Bates motel» (https://www.youtube.com/watch?v=7lCWKKNGiKs).
Βασισμένο στα «Psycho» και «Ψυχώ» το σίριαλ που άρχισε να προβάλλεται στις αρχές του περασμένου Απριλίου από το αμερικανικό κανάλι A&E λόγω της επιτυχίας του πήρε παράταση και για νέο κύκλο. Τα καινούργια επεισόδια θα αρχίσουν να γυρίζονται μέσα στο καλοκαίρι, αμέσως μετά την ολοκλήρωση του πρώτου κύκλου (στις 20 Μαΐου) και θα προβληθούν το 2014.
Πρωταγωνιστές της σειράς ο Νόρμαν Μπέιτς, ο απόλυτος serial killer (τον είχε ερμηνεύσει υποδειγματικά ο Αντονι Πέρκινς στο κινηματογραφικό «Ψυχώ»), και η μητέρα του, που στην ταινία εμφανιζόταν μόνο ως μούμια στην περίφημη σκηνή με κουνιστή καρέκλα στο υπόγειο. Οπως γίνεται αμέσως κατανοητό, το σενάριο δεν αποτελεί τη συνέχεια του χιτσκοκικού θρίλερ. Αντιθέτως αναφέρεται στα παιδικά – εφηβικά χρόνια του Μπέιτς (με αναχρονιστική διάθεση καθώς τα μεταφέρει στο σήμερα) ερευνώντας τις αιτίες που τον μετέτρεψαν σε δολοφόνο. Αιτίες που έχουν ονοματεπώνυμο: Νόρμα Μπέιτς.
Η μανούλα του ήρωά μας δεν είναι σε καμία περίπτωση η μητέρα που θα θέλαμε να έχουμε. Το υποπτευόμαστε από τις πρώτες σκηνές παρατηρώντας την απάθεια (ή και την ανακούφιση) με την οποία στέκεται μπροστά στο αιμόφυρτο πτώμα του συζύγου της (ποιος άραγε να ευθύνεται για τον θάνατό του;), το επιβεβαιώνουμε στη συνέχεια της σειράς: όταν αποφασισμένη να ξεκινήσει μια νέα ζωή αγοράζει ένα παλιό μοτέλ (ίδιο και απαράλλακτο το σκηνικό με το αριστουργηματικό σκηνικό της κλασικής ταινίας) και εγκαθίσταται εκεί με τον γιο της. Υποχρεώνοντάς τον σε μια άκρως καταπιεστική, ενίοτε αφόρητη, καθημερινότητα. Την ερμηνεύει η Βέρα Φαρμίγκα με το υπαινικτικό (και τρομακτικό) βλέμμα, ενώ στον ρόλο του άμοιρου τού Νόρμαν εμφανίζεται ο Φρέντι Χάιμορ, ο μικρός Τσάρλι της ταινίας «Ο Τσάρλι και το εργοστάσιο σοκολάτας» που μεγάλωσε, άφησε τους «Ούμπα Λούμπα» και έπιασε τα καλοακονισμένα κουζινομάχαιρα.
Ωραίες ερμηνείες, υποβλητική ατμόσφαιρα, μυστήριο, απρόοπτα, πολύ αίμα… Και το σασπένς απογειώνεται, στη μετά Χίτσκοκ εποχή, με την τηλεόραση να παίρνει για άλλη μία φορά το προβάδισμα από τον κινηματογράφο –ο οποίος, για να μην ξεχνάμε, χρεώνεται τις τρεις αποτυχημένες συνέχειες και το επίσης αποτυχημένο ριμέικ της ταινίας «Ψυχώ» (το τελευταίο σε σκηνοθεσία Γκας Βαν Σαντ, το 1998).
HeliosPlus
