Τo αεροπλάνο πετούσε πάνω από τις Αλπεις, όταν στη δεξιά μου θέση στέλεχος μεγάλης εταιρείας μού ανέπτυσσε πριν από λίγο καιρό τις απόψεις του σχετικά με τις αναγκαίες παρεμβάσεις που απαιτούνται ώστε η ελληνική οικονομία να ξεφύγει από πολύ επικίνδυνες ατραπούς που έφθαναν ως τη χρεοκοπία. Η χώρα διανύει εξάλλου μια από τις πιο δύσκολες περιόδους στην οικονομική της ιστορία, με την αξιοπιστία της έναντι των αγορών και των εταίρων της να έχει κλονιστεί σοβαρά.
Στη διπλανή μου θέση (από τα αριστερά) μια γυναίκα δούλευε ασταμάτητα στον φορητό υπολογιστή της και δεν έδειχνε να ενδιαφέρεται διόλου για τα οικονομικά προβλήματα της χώρας, ή έστω για το γεγονός ότι το χιόνι στις Αλπεις είχε λιγοστέψει επικίνδυνα…
Το στέλεχος υποστήριζε, μεταξύ άλλων, ότι θα πρέπει να μειωθούν τάχιστα οι δημόσιες δαπάνες, να επιταχυνθούν οι διαρθρωτικές αλλαγές, να υπάρξουν ξεκάθαρα και χειροπιαστά μέτρα για τη μείωση του χρόνιου ελλείμματος, να καταπολεμηθεί η αναξιοκρατία και να μειωθεί η γραφειοκρατία, να βρούμε ένα νέο μοντέλο ανάπτυξης, να αποκτήσουμε ένα διαφανές και σταθερό φορολογικό σύστημα, να επισπεύσουμε τις διαδικασίες αδειοδότησης έργων υποδομής, να απεμπλακεί το κράτος ως μέτοχος από ορισμένες επιχειρήσεις, παραμένοντας όμως ως ελεγκτής και ρυθμιστής του πλαισίου μέσα στο οποίο πρέπει να λειτουργούν κ.ά.
«Και να δώσουμε έμφαση στην Παιδεία» αναφώνησε, υποστηρίζοντας με δέος ότι με τέτοιον αρχαιολογικό πλούτο θα έπρεπε, π.χ., ήδη να έχουμε το καλύτερο πανεπιστήμιο Αρχαιολογίας στον κόσμο!
Η γυναίκα στα αριστερά μου τότε αισθάνθηκε την ανάγκη να πει την πικρή της ιστορία: Υστερα από σπουδές Αρχαιολογίας στα καλύτερα κατά τεκμήριον πανεπιστήμια του εξωτερικού, βρέθηκε για επτά χρόνια να διδάσκει με πενιχρές αμοιβές και ελάχιστες πιθανότητες (για τους γνωστούς… αναξιοκρατικούς λόγους) ανέλιξης και στην ουσία επιβίωσης σε κάποιο ελληνικό πανεπιστήμιο. Ετσι, καθώς της προτάθηκε μια θέση καθηγητού Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης, πήρε ( «με μισή καρδιά» ) τον δρόμο της ξενιτιάς.
Αν και η Ελλάδα μάλλον θα συνεχίσει για πολλά χρόνια ακόμη να τρώει τα παιδιά της, στην ανατολή του νέου έτους ωστόσο το περιστατικό αφήνει μάλλον μια πικρή γεύση, σε μια στιγμή μάλιστα κατά την οποία η χώρα θα πρέπει να κάνει ό,τι δεν έκανε τόσα χρόνια, και μάλιστα εν μέσω κρίσης και με τον χρόνο να πιέζει…
