Είναι αλήθεια ότι ο τρόπος εκλογής του Ιερατείου της Εκκλησίας σήμερα (Επισκόπου, Πρεσβυτέρου και Διακόνου) δεν εδράζεται ποσώς ούτε στην Αγία Γραφή ούτε στη Θεία Αποστολική και Μεταποστολική Ιερή Παράδοση ούτε και στους Θείους και Ιερούς Κανόνες της Ορθοδόξου Εκκλησίας του Θεανθρώπου Ιησού Χριστού, «ην περιεποιήσατο διά του αίματος του ιδίου» (Πράξ. 20, 28).
Τούτο αποδεικνύουν περίτρανα οι εκάστοτε έντονες αντιδράσεις και διαμαρτυρίες, και μάλιστα πολλές φορές με πεζοδρομιακές εκφράσεις, όχι μόνον μεταξύ των εκλεκτόρων Μητροπολιτών, αλλά και από τις δυναμικές συμπεριφορές του φρουρού της Ορθόδοξης Πίστης ευσεβούς πληρώματος [«ο φρουρός της πίστεως είναι ο πιστός λαός του Θεού» (Απόφαση των Πατριαρχών)], λάθρα του οποίου γίνονται σήμερα οι εκλογές του Ιερατείου της Εκκλησίας, ενώ θα πρέπει να γίνονται «ψήφω κλήρου και λαού παντός», όπως τούτο αναφέρεται στις εκλογές και χειροτονίες των Μεγ. Αθανασίου, Νεκταρίου, Χρυσοστόμου Κων/πόλεως, Ευσταθίου Αντιοχείας, Σισινίου, Ταρασίου, Γερμανού και πολλών άλλων Ιερωμένων της Εκκλησίας, οίτινες εξελέγησαν «ψήφω του λαού παντός», «πάσης επιψηφιζομένης της πόλεως», «ψηφίσματι κοινώ πάντων κλήρου και λαού», «μαρτυρία πάντων σχεδόν των κληρικών, και του συλλόγου των παλαιών Ιερέων, και των αγαθών ανδρών», ως τούτο μαρτυρείται από τα λεγόμενα του Αγίου Γρηγορίου του Ναζ/νού, και της Εκκλησιαστικής ιστορίας, του Θεοδωρήτου, και του Σωκράτους (ΘΗΕ, τόμ. 7ος, σελ. 679-686).
Μάλιστα αναφέρονται και γεγονότα όπου Μητροπολίτες που εξελέγησαν εν αγνοία του πιστού λαού δεν έγιναν αποδεκτοί από τους πιστούς και αντ΄ αυτών εξελέγησαν άλλοι με τη συμμετοχή στην εκλογή του πιστού λαού. Οταν, π.χ., ο Πατριάρχης Κων/πόλεως Σισίνιος εξέλεξε και χειροτόνησε τον Πρόκλον ως διάδοχον του Κυζίκου, χωρίς και τη γνώμη του πιστού λαού, ο λαός δεν τον αποδέχθηκε και αναγκάστηκε ο Πατριάρχης να χειροτονήσει αντ΄ αυτού τον Δαλμάτιον, ο δε Πρόκλος «… διά τούτο έμενεν οικείας μεν εκκλησίας μη προεστώς, εν δε ταις εκκλησίαις Κων/πόλεως κατά τας διδασκαλίας ανθών» (ΗΘΕ, ένθ΄ αν.).
Η ψήφος του πιστού λαού του Θεού είναι τόσο ισχυρή ώστε έχει τη δύναμη να εκλέξει στη θέση του Μητροπολίτη και αμύητον ακόμη στην πίστη, ως τούτο συνέβη με την εκλογή του Αμβροσίου Μεδιολάνων (ΘΗΕ, ένθ΄ αν.).
Σεβόμενος τον χώρο της εγκρίτου εφημερίδος σας, κύριε Διευθυντά, δεν θα αναφερθώ στα λεγόμενα των δύο προηγηθέντων εμού για το ίδιο θέμα, του Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιεροθέου και του καθηγητού κ. Ι. Κονιδάρη, χωρίς και να προσφέρουν κάτι συγκεκριμένο και σημαντικό για τη σωστή επίλυση του θέματος, παρά μόνον οδήγησαν μάλλον εαυτούς σε βερμπαλισμούς, απλές επισημάνσεις και ευχολόγια. Επίσης δεν θα επεκταθώ περισσότερον και στα όσα ακροθιγώς πώς αναφέρομαι, κάτι που θα πράξω αν προκληθώ. Επανερχόμενος όμως στο θέμα εκλογής του Ιερατείου της Εκκλησίας (Μητροπολιτών, Πρεσβυτέρων και Διακόνων), θα επαναλάβω λίαν ευθαρσώς και με στεντόρεια φωνή ότι έχουμε ξεφύγει εντελώς από τη ΓραφοΠαράδοση και την Εκκλησιολογικο-Κανονική Τάξη και είναι αδήριτη η ανάγκη να επανέλθουμε στην τάξη εκλογής του Ιερατείου όπως ορίζει και απαιτεί η Εκκλησία του Χριστού, για να υπάρξει τάξη και ειρήνη, γιατί ο Θεός που πιστεύουμε «ου γαρ έστιν ακαταστασίας αλλά ειρήνης» (Α΄ Κορίνθ. 14, 33).
Οι Αγιοι Απόστολοι είναι λίαν σαφείς και κατηγορηματικοί στο σημείον αυτό αποτεινόμενοι προς τους Επισκόπους της Εκκλησίας: «Ταύτα και περί κανόνων υμίν διατετάχθω παρ΄ ημών, ω επίσκοποι. Υμείς δε εμμένοντες μεν αυτοίς σωθήσεσθε, και ειρήνην έξετε, απειθούντες δε κολασθήσεσθε, και πόλεμον αίδιον μετ΄ αλλήλων έξετε, δίκην της ανηκοΐας την προσήκουσαν τινύντες» (Διαταγαί των Αποστόλων, τόμ. Β΄, σελ. 180). Επίσης για την πιστή εφαρμογή των διατάξεων των Θείων και Ιερών Κανόνων φωνάζει, και μάλιστα με στεντόρεια φωνή, ο Μεγάλος Πατέρας της Εκκλησίας μας Βασίλειος και ανησυχεί βαθύτατα για τη μη πιστή τήρηση και εφαρμογή τους: «Πάνυ με λυπεί ότι επιλελοίπασι λοιπόν οι των Πατέρων Κανόνες, και πάσα ακρίβεια των εκκλησιών απελήλαται, και φοβούμαι μη κατά μικρόν της αδιαφορίας ταύτης οδώ προϊούσης εις παντελή σύγχυσιν έλθη τα της εκκλησίας πράγματα» (Καν. 89ος). Και δυστυχώς ο άγιος επαληθεύεται, γιατί σήμερα έχουμε φτάσει σε αυτό ακριβώς το τέλμα την Εκκλησία μας. Δυστυχώς ευρισκόμεθα, ως μη όφειλε, σε τελεία αποσύνθεση, από οπουδήποτε και αν ψαχθούμε, και θα χειροτερέψουμε την κατάσταση αν δεν γίνει κάτι, το συντομότερον. Κρίμα! Εν τούτοις, ο Ιερός Σύνδεσμος Κληρικών Ελλάδος (ΙΣΚΕ) έχει προ πολλού διαμαρτυρηθεί γι΄ αυτή την απαράδεκτη κατάσταση εκλογής του Ιερατείου της Εκκλησίας μας υποδεικνύοντας τα πρέποντα, ήδη δε έχει να κάνει ολοκληρωμένη πρόταση στην επιτροπή όπου θα τεθεί το θέμα αυτό και βεβαίως θα κληθεί να λάβει μέρος στον διάλογο. Μια πρόταση που θα είναι στο πλαίσιο που ορίζουν και επιτάσσουν: η Γραφή, η Ιερή Παράδοση, η Εκκλησιολογία και οι Θείοι και Ιεροί Κανόνες. Μια πρόταση όπου μιλάμε και ζητάμε την εφαρμογή σε ό,τι ακριβώς επιτάσσει και απαιτεί η Εκκλησία του Ιησού Χριστού για την εκλογή του Ιερατείου Της, και όλα αυτά με τη σημερινή γλώσσα, εκκινώντας: από την εντοπιότητα του Ιερωμένου, την έξωθεν καλήν μαρτυρίαν, την εν γένει ζωή και πολιτεία του που θα εδράζεται στη σωστή πίστη, στην τέλεια γνώση και στη σωστή ερμηνεία της Γραφής και των Θείων και Ιερών Κανόνων, στη γνώση του Ψαλτήρα και βεβαίως στην ηλικία και στην κρίση των «αγαθών ανδρών». Μια πρόταση όπου στην τελική της εκλογή, χειροτονία και τοποθέτηση θα είναι, εμμέσως πλην σαφώς, εμφανής ο δάκτυλος του Θεού, και τούτο με απώτερο πάντα σκοπό τη δόξα της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας, γιατί η Κανονική Τάξη πάντοτε φανερώνει τον βαθύτατον χαρακτήρα της εκκλησιαστικής ζωής.
Ο Πρεσβύτερος κ. Ευστάθιος Κολλάς είναι θεολόγος, Εκκλησιαστικός Συνήγορος και Πρόεδρος Εφημεριακού Κλήρου Ελλάδος.
