«Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα όζει. Η χώρα έχει πέσει σε πρωτοφανή βούρκο διαφθοράς και αδιαφάνειας. Ο απλός πολίτης καθημερινά βομβαρδίζεται από αποκαλύψεις που στην καλύτερη των περιπτώσεων χρήζουν εισαγγελικής διερεύνησης». Είναι λόγια του βουλευτή Φθιώτιδας κ. Η. Καλλιώρα, αλλά – φευ – δεν αφορούν την πρόσφατη χιονοστιβάδα αποκαλύψεων για «τον βίο και την πολιτεία» του σωματοφύλακα που είχε προσλάβει και ο οποίος πρωταγωνίστησε στη μεγάλη ληστεία της χρηματαποστολής του καζίνου της Πάρνηθας.
Ο κ. Καλλιώρας, άλλωστε, αποφεύγει να μιλάει γι’ αυτό το θέμα και κάνει καθετί για να μη βρεθεί μπροστά σε δημοσιογραφικό μικρόφωνο. Πέραν αυτού, έχει πάψει πλέον να είναι ο κήνσορας της ηθικής που γνώρισε το Κοινοβούλιο την προηγούμενη περίοδο, όταν στην κυβέρνηση ήταν το ΠαΣοΚ.
Ο βουλευτής Φθιώτιδας κ. Καλλιώρας κατά την προηγούμενη κοινοβουλευτική περίοδο επεδείκνυε ιδιαίτερη εμμονή στα θέματα του Χρηματιστηρίου και δεν έχανε ευκαιρία να ξιφουλκεί από του βήματος της Βουλής κατά των κυβερνητικών στελεχών του ΠαΣοΚ, τα οποία, όπως έλεγε, «υπέθαλπαν και ίσως συνηγορούσαν στην τέλεση του εγκλήματος της ληστρικής απάτης που συντελούνταν στη Σοφοκλέους».
Κατέθετε, ταυτόχρονα, σωρηδόν ερωτήσεις αναλόγου περιεχόμενου, ενώ… μοίραζε και μηνύσεις, για τις οποίες έκανε και τις σχετικές προαναγγελίες. «Φυσικά, υπάρχουν και περισσότερα στοιχεία και γι’ αυτό θα επισκεφθώ την Πέμπτη στις 12.00 η ώρα το κτίριο 16 της Σχολής Ευελπίδων και θα καταθέσω στο γραφείο του εισαγγελέα Ποινικής Δίωξης Αθηνών μηνυτήρια αναφορά κατά παντός υπευθύνου, διότι εδώ είναι το βήμα της Βουλής, εδώ έχουμε κράτος, εδώ έχουμε βουλευτές, εδώ έχουμε υπουργούς, έχουμε ευνομούμενη πολιτεία και δεν μπορούμε να παίζουμε με τον καθέναν», έλεγε στη συνεδρίαση της 20ής Ιανουαρίου 2001.
* Τα «παιχνίδια» και τα επενδυτικά σχέδια
Το «δεν μπορούμε να παίζουμε», πάντως, μόνον ως σχήμα λόγου μπορεί να εκληφθεί. Γιατί ο βουλευτής Φθιώτιδας, που ξεκίνησε την πολιτική του δράση ως πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ Σικάγου, «έπαιζε» πολύ με τα θέματα του Χρηματιστηρίου. Αυτό τουλάχιστον αποκαλύπτεται από έναν ογκώδη φάκελο που είχε σχηματιστεί από τετραετίας στην ΕΣΗΕΑ, στην οποία είχε καταγγελθεί επωνύμως ότι ο κ. Καλλιώρας σχετίστηκε άμεσα με ένα πολύ φιλόδοξο, πλην όμως θνησιγενές, εκδοτικό σχέδιο που είχε τη μορφή «Δουρείου Ιππου» για να προωθηθούν αδιαφανή επενδυτικά σχέδια.
Το μεγαλεπήβολο σχέδιο ξεκίνησε από τη Λαμία, την πρωτεύουσα του νομού στον οποίο εκλέγεται ο κ. Καλλιώρας. Εκεί είχε την έδρα της μία από τις πάμπολλες Ανώνυμες Εταιρείες Λήψης και Διαβίβασης Εντολών (ΑΕΛΔΕ) που ως… μανιτάρια ξεφύτρωναν από άκρου εις άκρον της χώρας την περίοδο της χρηματιστηριακής φρενίτιδας. Τον Ιανουάριο του 2001 και ενώ είχε επέλθει η «κατρακύλα» της Σοφοκλέους, η εν λόγω ΑΕΛΔΕ με την επωνυμία Σύμπραξις, αντί να περιορίσει τη δράση της, όπως έκαναν οι ομοειδείς της, μετονομάστηκε σε Ευρωπαϊκές Ενοποιημένες Εκδόσεις ΑΕ και μετακόμισε στο Νέο Ψυχικό Αττικής.
Τη συνέχεια, αλλά και το πολύ ενδιαφέρον παρασκήνιο αυτής της «μετακόμισης», δίνει ανάγλυφα ο εκ των μετόχων της ανωνύμου εταιρείας Ελληνοαυστραλός κ. Δ. Αντωνιάδης, σε υπόμνημα που κατέθεσε λίγους μήνες μετά στην Ενωση Συντακτών. «Προς το τέλος του περασμένου χρόνου με σύστησαν σε μέλος του Κοινοβουλίου, το οποίο με συμβούλεψε σχετικά με το πώς θα προωθήσω ένα έργο για το οποίο είχα έρθει σε επαφή με αρκετούς επενδυτές του εξωτερικού» γράφει.
«Το μέλος του Κοινοβουλίου» όπως υποστήριξε ο κ. Αντωνιάδης τού εισηγήθηκε ότι «για να προωθηθεί το έργο», θα έπρεπε νωρίτερα «να επενδύσω σε μιαν ανεξάρτητη εφημερίδα που μόλις διαμορφωνόταν». Η εφημερίδα είχε την επωνυμία «Ανεξάρτητος» και τα πρώτα της γραφεία ήταν στην οδό Πανεπιστημίου 57.
Στο ίδιο κτίριο στεγαζόταν (και στεγάζεται ακόμη) το πολιτικό γραφείο του κ. Καλλιώρα, κάτι που δεν μπορεί να χαρακτηριστεί συμπτωματικό, αφού, όπως διηγούνται δημοσιογράφοι που κλήθηκαν να στελεχώσουν την εφημερίδα, οι πρώτες συσκέψεις τους έγιναν στο γραφείο του βουλευτή. Στενός του φίλος, άλλωστε, και «με σχέση συμβούλου επικοινωνίας» ήταν ο δικηγόρος κ. Σπ. Τρίψας, ο οποίος ανέλαβε τον ρόλο του εκδότη της εφημερίδας.
Ο τελευταίος, μιλώντας προς τους δημοσιογράφους που προσελήφθησαν, τους είχε εξηγήσει ότι το «έργο» που ήθελε να προωθήσει ο εξ Αυστραλίας προερχόμενος και εκ Λαμίας ορμώμενος επιχειρηματίας κ. Αντωνιάδης ήταν ένα «πολιτιστικό – ψυχαγωγικό πάρκο» στην Ανάβυσσο Αττικής και σε έκταση ανήκουσα στον ΕΟΤ, για την οποία η θυγατρική του επιχείρηση Ελληνικά Τουριστικά Ακίνητα θα προκήρυσσε διαγωνισμό τον Σεπτέμβριο του 2002.
«Κατά τη διάρκεια της σύντομης σχέσης μου με την εφημερίδα, έμαθα ότι δεν θα ήταν δυνατόν να συμμετάσχω σε κυβερνητική προσφορά, σε αντίθεση με ό,τι μου είχε προταθεί από πολιτικό και τον κ. Τρίψα», γράφει ο κ. Αντωνιάδης στο υπόμνημα που απέστειλε στην ΕΣΗΕΑ τον Ιούλιο του 2002. Ο θησαυρός, δηλαδή, είχε αποδειχθεί άνθρακας και μάλιστα, αν πάρουμε τοις μετρητοίς τα λεγόμενα του ελληνοαυστραλού «επενδυτή», χρυσοπληρωμένος.
Είχε προηγηθεί το ναυάγιο του εκδοτικού εγχειρήματος των φίλων του κ. Καλλιώρα, το οποίο απεδείχθη θνησιγενές, καθώς η εφημερίδα που στο μεταξύ είχε μεταφερθεί σε δικά της πολυτελή γραφεία έκλεισε πριν καν συμπληρωθεί μήνας από την έκδοσή της. Η κυκλοφορία της, άλλωστε, εκτός από «αναιμική» ήταν και «πλασματική», αφού, όπως ομολογεί ο ίδιος ο ιδιοκτήτης της, τα περισσότερα φύλλα τα αγόραζε (ερήμην του, ισχυρίζεται) από τα περίπτερα το ίδιο το επιτελείο της εφημερίδας. Οσοι συνεργάστηκαν με την επιχείρηση, η οποία στο μεταξύ οδηγήθηκε σε πτώχευση, αναζητούσαν ματαίως κάποιον υπεύθυνο για να τους εξοφλήσει τα χρωστούμενα, και ο Ελληνοαυστραλός έβλεπε τους άλλους επενδυτές να εξαφανίζονται…
Για κάποιο χρονικό διάστημα εξαφανίστηκε όμως και ο κ. Καλλιώρας, όπως τουλάχιστον υποστηρίζουν στα υπομνήματά τους οι εργαζόμενοι στην εφημερίδα, οι οποίοι άρχισαν αγώνα για να πληρωθούν τα δεδουλευμένα τους. Οχι πάντως για πολύ. Μόλις ξεχάστηκε κάπως η υπόθεση, από το βήμα της Βουλής ύψωνε εκ νέου στεντόρεια αντιπολιτευτική φωνή και επέκρινε τους τότε κυβερνώντες επειδή «ξεχνούν ότι οι τεράστιες απώλειες του χρηματιστηρίου συνεχίζονται σήμερα με τις αρνητικές “φούσκες” και τα κανόνια εταιρειών που πολλαπλασιάζονται».
* Τα κηρύγματα και σε βιβλίο
Από τη θέση του αναπληρωτή τομεάρχη Οικονομίας της ΝΔ που κατείχε συνέχιζε το κήρυγμα κατά της διαφθοράς και της διαπλοκής. «Οι εγκάθετοι παρανομούντες θα οδηγηθούν στην κρίση της Δικαιοσύνης, όσο ψηλά και αν βρίσκονται» έλεγε προς τους συναδέλφους και εξηγούσε: «Ο λόγος είναι απλός: μόνον έτσι θα αποκατασταθεί το απαιτούμενο κλίμα εμπιστοσύνης και μόνον έτσι ο πολιτικός κόσμος της χώρας θα επανακτήσει το απαραίτητο κύρος και την αίγλη που απαιτούνται για να κυβερνηθεί στιβαρά και αξιόπιστα ο τόπος».
Και σε μια από τις τελευταίες του αγορεύσεις στην προηγούμενη Βουλή κατέληγε: «Ηρθε η ώρα οι πολίτες να αντιδράσουν πολιτικώς και να πράξουν το σωστά λεγόμενο: να αφήσουν τους ικανούς και ξεκούραστους να δώσουν νέα πνοή και οράματα στον τόπο μας. Τα όρια της αναξιοπιστίας έσπασαν με εκκωφαντικό θόρυβο».
Ενα ενδιαφέρον επιμύθιο της υπόθεσης αυτής είναι το ότι όλα αυτά (τα «κηρύγματα», όχι τα γεγονότα…) ο κ. Καλλιώρας δεν τα άφησε μόνο για τα πρακτικά της Βουλής. Τα εξέδωσε και σε βιβλίο, το οποίο προλόγισε ο νυν υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας κ. Εμμ. Κεφαλογιάννης, πριν κάνει τη γνωστή δήλωση για την «κυβέρνηση καραγκιόζηδων».
