Στην ιστορία «Το τελευταίο πρόβλημα» ο σερ Αρθουρ Κόναν Ντόιλ αποφάσισε να «σκοτώσει» τον διασημότερο ήρωά του, τον Σέρλοκ Χολμς. Το τέλος ήρθε όταν, τον Δεκέμβριο του 1893, ο Χολμς, κατά τη διάρκεια μιας σύγκρουσης με τον παντοτινό εχθρό του, τον καθηγητή Μοράιαρτι, έπεσε στους καταρράκτες του Ράιχενμπαχ. Αυτό το γεγονός είναι και η αφορμή, σήμερα έναν αιώνα περίπου μετά τον «θάνατο» του μυθικού ντετέκτιβ , για μια ιδιόμορφη αναβίωση των περιπετειών του στο Μέγαρο Μουσικής: «Η δολοφονία του Σέρλοκ Χολμς» είναι ένα μουσικό – θεατρικό θρίλερ, ένα μιούζικαλ μυστηρίου, που παίρνοντας ως αφορμή τα κείμενα του Κόναν Ντόιλ σατιρίζει με ιδιαίτερο τρόπο την πάλη ανάμεσα στο καλό και στο κακό. Είναι ένα δρώμενο γεμάτο τραγούδια και απρόοπτες εξελίξεις, που δεν επιχειρεί απλώς να αναβιώσει την εποχή κατά την οποία έδρασε ο Χολμς αλλά να «ειρωνευθεί» και να εξυμνήσει το αστυνομικό μυθιστόρημα, όπως αυτό εξελίχθηκε μέσα στον χρόνο.
Ηταν το 1887, όταν στο περιοδικό «Beeton’s Christmas Annual» έκανε την πρώτη εμφάνισή του ο διασημότερος (μαζί με τον Ηρακλή Πουαρό) ντετέκτιβ όλων των εποχών. Τη «Μελέτη πάνω στο κόκκινο» (έτσι ονομαζόταν εκείνη η ιστορία του Κόναν Ντόιλ) ακολούθησαν 4 μυθιστορήματα και 56 διηγήματα με κεντρικό πάντα ήρωα τον Χολμς. Ο εκκεντρικός ιδιωτικός αστυνομικός «πρωταγωνίστησε» πολλές φορές στον κινηματογράφο, στο θέατρο και στην τηλεόραση, κινήθηκε από το μυστήριο και τον τρόμο ως την κωμωδία και τη σάτιρα, έγινε αντικείμενο πλήθους αναλύσεων και συνεδρίων πάνω στην αστυνομική φιλολογία, για να φτάσει σήμερα να εμφανίζεται στο Μουσικό Αναλόγιο του Μεγάρου ως ήρωας ενός σύγχρονου μιούζικαλ.
Υπεύθυνοι για τη μουσικοχορευτική αυτή αναβίωση του φαινομένου Χολμς είναι οι θίασοι ΤΝΤ Music Theatre Britain και American Drama Group Europe, και ειδικότερα ο άγγλος σκηνοθέτης Πολ Στέμπινγκς, ο οποίος αποφάσισε να «ντύσει» τις περιπέτειες του ντετέκτιβ με τη μουσική των Τόμας Τζόνσον και Τζον Κένι. Αποτέλεσμα των πειραματισμών του είναι ένα θέαμα, κατά τη διάρκεια του οποίου ένα θεατρικό έργο ξετυλίγεται και αναπτύσσεται μέσα σε ένα άλλο. Αναλυτικότερα:
Η ιστορία διαδραματίζεται στο Ανατολικό Λονδίνο, γύρω στο 1890. Μια ομάδα ανθρώπων αποφασίζει να ανεβάσει μια θεατρική παράσταση βασισμένη στα κείμενα του Κόναν Ντόιλ. Οι φιλόδοξοι καλλιτέχνες, όμως, δεν είναι ηθοποιοί αλλά ο ιδιοκτήτης και οι υπάλληλοι ενός οίκου ανοχής. Μέσα εκεί αναβιώνουν οι τελευταίες στιγμές, ο αγώνας και η αγωνία του Σέρλοκ Χολμ λίγο πριν από τον θάνατό του. Μόνο που αυτή τη φορά ο Χολμς δεν είναι απαραίτητα ο ιδεώδης εκπρόσωπος του καλού, ούτε ο αντίπαλός του, ο Μοράιαρτι, είναι ο απόλυτος εκπρόσωπος του κακού. Για τους ερασιτέχνες ηθοποιούς του πορνείου όλοι οι άνθρωποι μπορούν να είναι παράλληλα και καλοί και κακοί. Ετσι, το αγγελικό και το σατανικό δεν διαχωρίζονται απαραίτητα, αλλά συνυπάρχουν, συμπληρώνουν σχεδόν το ένα το άλλο, όσο η δράση εξελίσσεται.
Και ενώ η παράσταση μέσα στην παράσταση ξεκινά, ένας πραγματικός φόνος έρχεται να ανατρέψει τα πάντα.
Οι ηθοποιοί αρχίζουν να αναζητούν τον δολοφόνο ανάμεσά τους, το καλό αντιμάχεται το κακό αλλά και συμβαδίζει μαζί του, οι ρυθμοί γίνονται καταιγιστικοί. «Η δολοφονία του Σέρλοκ Χολμς» είναι μια φάρσα πάνω στην αστυνομική φιλολογία αλλά και ένα σχόλιο για τις ανθρώπινες σχέσεις. Το έγκλημα, το μυστήριο και η διαλεύκανση αυτού είναι απλώς οι αφορμές για μια χιουμοριστική κατάδυση στα αισθήματα και στις επιθυμίες των ανθρώπων. Η αλήθεια και η απάτη είναι σχετικά, όπως άλλωστε σχετικός είναι και ο θάνατος του Σέρλοκ Χολμς, όπως τον περιέγραψε ο ίδιος ο Κόναν Ντόιλ στο «Τελευταίο πρόβλημα»: Τότε το αναγνωστικό κοινό αντέδρασε τόσο έντονα στην τραγική κατάληξη της ζωής του ήρωα, που σχεδόν υποχρέωσε τον Κόναν Ντόιλ να τον ξαναφέρει στη ζωή. Ο συγγραφέας «ζωντάνεψε» τον Σέρλοκ Χολμς για τις ανάγκες των νέων έργων του «Το σκυλί των Μπάσκερβιλ», «Η επιστροφή του Σέρλοκ Χολμς» και «Το αρχείο των υποθέσεων του Σέρλοκ Χολμς».
Με την ίδια ευκολία όπου ο νεκρός Χολμς επέστρεψε τότε στη ζωή, έτσι και τώρα, στην παράσταση του Μεγάρου, η ζωή μπλέκεται με τον θάνατο, η παρουσία με την απουσία, όλα αυτά μέσα σε ένα σκηνικό έντονου χιούμορ, το οποίο συχνά γίνεται φλεγματικό, μαύρο. Η μουσική και τα τραγούδια έρχονται να ενισχύσουν μια «υπόθεση» που ισορροπεί ανάμεσα στον ρεαλισμό και στον υπερρεαλισμό, και από την οποία αυτό που τελικά αναδεικνύεται δεν είναι η μορφή του γνωστού Σέρλοκ Χολμς αλλά ο άνθρωπος όλων των εποχών όπως βαδίζει σε δρόμους πραγματικούς και φανταστικούς, όπως σκέφτεται και ονειρεύεται, όπως πιστεύει και δυσπιστεί.
* «Η δολοφονία του Σέρλοκ Χολμς» θα παρουσιαστεί στο Μέγαρο Μουσικής την Παρασκευή και το Σάββατο, 8.30 μ.μ., στην Αίθουσα Δημήτρη Μητρόπουλου.
