Η επισήμανση από τον Πρωθυπουργό προς τα συνδικαλιστικά στελέχη του ΠαΣοΚ ότι «διεκδικήσεις που υπερβαίνουν τις δυνατότητες της οικονομίας οδηγούν σε ανεργία και πληθωρισμό» είχε συγκεκριμένους αποδέκτες· τους συνδικαλιστές της ΔΕΗ, του ΟΤΕ, του ΟΣΕ, των ΕΛΤΑ και προπαντός των υπό κρατικό έλεγχο τραπεζών.
Ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών έχει εισηγηθεί στον Πρωθυπουργό να δοθούν στους υπαλλήλους των δημοσίων επιχειρήσεων και οργανισμών αυξήσεις που θα έχουν αποτέλεσμα η συνολική δαπάνη μισθοδοσίας να μην υπερβεί το 7% σε σχέση με πέρυσι και έχει προτείνει να επιβληθούν κυρώσεις σε περίπτωση παραβιάσεων, δηλαδή να εκδιωχθούν οι διοικητές των ΔΕΚΟ που, προκειμένου να τα έχουν καλά με τους συνδικαλιστές, θα συμφωνήσουν σε μεγαλύτερες αυξήσεις. Οπως έχει εξηγήσει ο κ. Παπαντωνίου, το 7% είναι προϋπόθεση για να μπορέσει η κυβέρνηση να συγκρατήσει μέσα στο 1997 τις αυξήσεις στα τιμολόγια των ΔΕΚΟ σε χαμηλά επίπεδα και έτσι να μην ανακοπεί η πτωτική πορεία του πληθωρισμού. Ο κ. Κ. Σημίτης έχει συμφωνήσει απολύτως και έχει συστήσει μάλιστα μεγαλύτερη αυστηρότητα στην εφαρμογή της πολιτικής αυτής.
Το πρόβλημα όμως είναι ότι οι εργαζόμενοι στις ΔΕΚΟ πήραν πέρυσι λόγω εκλογών και ελαστικής εφαρμογής της εισοδηματικής πολιτικής με τα γνωστά φαύλα επιδόματα αυξήσεις που με τις «ουρές» τους εφέτος (carry over και ωρίμανση) αφήνουν ελάχιστα περιθώρια για να κρατηθεί το 7%. Συγκεκριμένα, για να μην υπερβεί η συνολική μισθολογική δαπάνη το 7%, πρέπει οι εργαζόμενοι στη ΔΕΗ να πάρουν εφέτος αύξηση μόνο 2,4%, στη ΔΕΠ 5%, στην ΕΑΒ 2,5%, στις αστικές συγκοινωνίες 2,7%, στα ΕΛΔΑ 3%, στην Ολυμπιακή 4%, στον ΟΤΕ 1,9%, στον ΟΣΕ 1% κλπ.
Το σκηνικό της κρίσης λοιπόν έχει στηθεί· οι απεργίες στη ΔΕΗ, οι στάσεις στην Ολυμπιακή κλπ. είναι το προμήνυμα και η άνοιξη θα είναι σκληρή για τις σχέσεις της κυβέρνησης και των ισχυρών συνδικάτων του δημόσιου τομέα. Από το ΥΠΕΘΟ πάντως το μήνυμα είναι ότι η τελευταία γραμμή άμυνας της κυβέρνησης θα είναι για αυξήσεις 2%+2%.
