Η ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ένταξης της χώρας στην Οικονομική και Νομισματική Ενωση (ΟΝΕ) σημαίνει ότι είναι πολύ πιθανόν κάποιος που συνάπτει σήμερα ή τα επόμενα χρόνια στεγαστικό δάνειο να αποπληρώσει μέρος αυτού σε εύρο, στο κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα, και όχι σε δραχμές. Πώς διαγράφονται λοιπόν οι προοπτικές της στεγαστικής πίστης στην Ελλάδα εν όψει της Νομισματικής Ενωσης; Στη νομισματικά Ενωμένη Ευρώπη, αναφέρεται στη μελέτη, το μεγάλο εμπόδιο για την άσκηση εργασιών στεγαστικής πίστης από χώρα σε χώρα δεν θα είναι το συναλλαγματικό, αλλά τα διαφορετικά νομικά καθεστώτα, κυρίως όσον αφορά την αναγνώριση τίτλων ιδιοκτησίας και τις διαδικασίες ανάκτησης – κατάσχεσης ακινήτων, καθώς και ο βαθμός επάρκειας και ακρίβειας διαθέσιμων πληροφοριών γύρω από τις τιμές των ακινήτων.
Παρ’ όλα αυτά, επισημαίνεται, συν τω χρόνω, οι έλληνες καταναλωτές θα βρεθούν σε θέση να ενημερώνονται καλύτερα για τα συγκριτικά κόστη δανεισμού από ίδρυμα σε ίδρυμα οπουδήποτε στην Ευρώπη, ενώ τα τελευταία θα εξοικειωθούν με τις ιδιομορφίες εθνικών αγορών, γι’ αυτό και ο ανταγωνισμός θα οξυνθεί.
Αν υπάρξει ανταγωνισμός, τα ιδρύματα που προέρχονται από απελευθερωμένες αγορές (κυρίως τη βρετανική) θα βρεθούν σε πλεονεκτική θέση, καθώς αυτά έχουν τόσο τα χαμηλότερα κόστη όσο και τη μεγαλύτερη παράδοση στην αποτελεσματική διαχείριση των διαφόρων κινδύνων, αλλά και στην ευέλικτη προσέγγιση των πελατών. Το γεγονός αυτό, αναφέρεται, είτε θα οδηγήσει σε πιέσεις για περισσότερη ελευθερία στις πιο ελεγχόμενες αγορές (όπως η ελληνική) είτε, αντιθέτως, σε πιέσεις για κάποιες πανευρωπαϊκές ρυθμίσεις γύρω από την άσκηση εργασιών στεγαστικής πίστης, ίσως με τη δικαιολογία της προστασίας ιδρυμάτων ή διαδικασιών κοινωνικής σημασίας.
Πολύ ενδιαφέρον, αναφέρεται, είναι το ζήτημα των επιτοκίων που θα πληρώνουν οι δανειολήπτες μετά την ΟΝΕ. Θα είναι ίδια με τα ως τότε επιτόκια δραχμών ή θα αντικατασταθούν από τα τότε ισχύοντα επιτόκια εύρου; Αν ισχύσει το δεύτερο, επισημαίνεται, οι δανειολήπτες κυμαινόμενων επιτοκίων πιθανότατα θα εξέλθουν ωφελημένοι από τη μετατροπή, αν και, ακριβώς λόγω του ότι η ΟΝΕ προϋποθέτει σύγκλιση των οικονομιών των χωρών που θα λάβουν μέρος, η διαφορά επιτοκίων μεταξύ εθνικού νομίσματος και εύρου δεν θα είναι μεγάλη.
