Το φωτιστικό κήπου Jardisol της εταιρείας Arol Polytek τροφοδοτείται ενεργειακά από τον ήλιο. Ενδείκνυται για τον φωτισμό κήπων, αυλών, μονοπατιών και το φως που παράγει είναι αντίστοιχο με το φως ενός λαμπτήρα των 60 Watt. Η διάρκεια φωτισμού που προσφέρει ημερησίως κυμαίνεται από τρεις ως τέσσερις ώρες, ανάλογα με την ηλιοφάνεια που έχει προηγηθεί κατά τη διάρκεια της ημέρας.
Το πιο ενδιαφέρον χαρακτηριστικό του Jardisol είναι η ηλεκτρονική διαχείριση της μπαταρίας του. Στη φάση του φωτιστικού βρίσκεται ένας ηλεκτρονικός ρυθμιστής που ελέγχει τη φόρτιση και την αποφόρτιση της μπαταρίας των 12 Volt. Ανάλογα με τις ανάγκες της, ο ρυθμιστής δίνει εντολή για γρήγορη ή αργή φόρτιση, ενώ ταυτόχρονα ελέγχει τη θερμοκρασία. Η εργονομική αυτή διαχείριση εξασφαλίζει τη μακροβιότητα και τη σωστή λειτουργία της μπαταρίας. Η κατασκευάστρια εταιρεία προσφέρει εγγύηση τεσσάρων ετών. Η τιμή του προϊόντος στη Γαλλία κυμαίνεται από 3.000 ως 3.500 φράγκα (περίπου 130.000 – 160.000 δρχ.). Ο Πραξιτέλης μετακομίζει στο Παρίσι
Οι κάτοικοι του Παρισιού θα έχουν σύντομα τη δυνατότητα να βρίσκουν αυτοκίνητο για τις εντός πόλεως μετακινήσεις τους στην πλησιέστερη «πιάτσα», να το οδηγούν ώς τον προορισμό τους και κατόπιν να το εγκαταλείπουν χωρίς τύψεις όπου τους αρέσει. Η όλη διαδικασία θα τους επιβαρύνει μόνο με χρέωση της έξυπνης κάρτας με την οποία θα είναι εφοδιασμένοι. Ο λόγος γίνεται για το σύστημα «Πραξιτέλης» (βλέπε στην ίδια στήλη «Το Βήμα», 24.3.1996), ένα σύστημα self drive ταξί που, ύστερα από ένα διάστημα δοκιμής στην πόλη Σεν-Κεντέν-εν Υβελίν, ετοιμάζεται να μετακομίσει στη γαλλική πρωτεύουσα μέσα στο καλοκαίρι.
Για την παρισινή δοκιμή του «Πραξιτέλη» (Praxitele) θα παρασχεθούν, σε περιορισμένο αριθμό οδηγών, έξυπνες κάρτες που θα τους επιτρέπουν να χρησιμοποιούν περί τα 50 ηλεκτρικά οχήματα τύπου Clio της Renault. Οταν ένας πελάτης του συστήματος θέλει να βρει αυτοκίνητο θα πρέπει να κατευθυνθεί στην πλησιέστερη «πιάτσα» του συστήματος και να τοποθετήσει την κάρτα του στην υποδοχή που βρίσκεται κοντά στο παρμπρίζ του αυτοκινήτου. Αν η κάρτα είναι εντάξει (τροφοδοτούμενη κανονικά από τον αντίστοιχο τραπεζικό λογαριασμό), τότε η πόρτα του αυτοκινήτου ξεκλειδώνεται και αμέσως ενημερώνεται ο κεντρικός σταθμός ελέγχου ότι το αυτοκίνητο ξεκινά τη διαδρομή.
Η χρέωση της κάρτας του οδηγού γίνεται με συγκεκριμένη μονάδα ανά λεπτό χρήσης, πράγμα που σημαίνει ότι κριτήριο είναι η διάρκεια της διαδρομής και όχι τα χιλιόμετρα που καλύπτει, όπως περίπου γίνεται και στα ταξί. Οταν ο πελάτης – οδηγός φθάσει στον προορισμό του εγκαταλείπει το όχημα και αμέσως ειδοποιείται το κέντρο ελέγχου που δίνει τις απαραίτητες εντολές για την αυτόματη μετάβαση του ηλεκτρικού Clio σε κάποια από τις «πιάτσες».
Το κέντρο ελέγχου ρυθμίζει επίσης τον αριθμό των οχημάτων που βρίσκονται σε κάθε «πιάτσα» και, αν διαπιστώσει ότι υπάρχουν υπερβολικά πολλά οχήματα σε κάποια από αυτές και έλλειψη σε άλλες, φροντίζει να τα κατανείμει ομοιόμορφα. Οι «πιάτσες» θα δημιουργηθούν, σε πρώτη φάση, κοντά στα μεγάλα εμπορικά κέντρα, στους σιδηροδρομικούς σταθμούς και άλλους συγκοινωνιακούς κόμβους. Στις «πιάτσες» θα γίνεται αυτόματα πάντα και η επαναφόρτιση της μπαταρίας των ηλεκτρικών οχημάτων.
Το σύστημα «Πραξιτέλης» είναι προϊόν συνεργασίας μεταξύ της αυτοκινητοβιομηχανίας Renault, του οργανισμού συγκοινωνιών CGEA, του Εθνικού Ινστιτούτου Ερευνας για την Αυτοματοποίηση και τη χρήση Υπολογιστών της Γαλλίας (INIRA) και άλλων φορέων. Η ενδεχόμενη επιτυχία του «Πραξιτέλη» θα εξάψει, όπως είναι φυσικό, το ενδιαφέρον των διαφόρων εταιρειών ενοικίασης αυτοκινήτων, καθώς θα σημάνει πραγματική επανάσταση για τις αστικές συγκοινωνίες. Οπως εξηγούν οι εμπνευστές του συστήματος, η ιδέα ενός αυτοκινήτου που το μοιράζονται πολλοί χρήστες προσφέρει πολύ μεγαλύτερη ευελιξία από τα λεωφορεία και είναι σαφώς φθηνότερη λύση από τα ταξί με οδηγό. Ο θόλος της ηχομόνωσης…
Τα δισκοπωλεία, τα καφενεία με ηλεκτρονικά παιχνίδια και άλλοι χώροι που κινούνται στον ρυθμό απείρων ντεσιμπέλ θα πρέπει να αντιμετωπίσουν σοβαρά τη λύση του Virtual Audio Imager. Τι είναι αυτό; Ενα προϊόν που ανέπτυξε η αμερικανική εταιρεία Brown Innovations και που επιτρέπει σε κάθε «πελάτη» να απολαμβάνει τον αυστηρά ατομικό του θορυβώδη χώρο, χωρίς να ενοχλεί σχεδόν καθόλου τους γύρω του.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα χρήσης του Virtual Audio Imager είναι το καφενείο Cybersmith Cafe που βρίσκεται στην Πολιτεία της Νέας Υόρκης. Εκεί κάθε πελάτης μπορεί να επιδίδεται σε θορυβώδη βιντεοπαιχνίδια, ο συνολικός χώρος του καφενείου είναι όμως ήσυχος και φιλόξενος. Το μυστικό βρίσκεται στους ακρυλικούς θόλους του Virtual Audio Imager που «παγιδεύουν» τους ήχους σε περιορισμένη εμβέλεια.
Το σύστημα βασίζεται ουσιαστικά σε δύο στερεοφωνικά ηχεία, τοποθετημένα κάτω από έναν σφαιρικό ακρυλικό θόλο. Ο ήχος που παράγεται από τα μεγάφωνα εστιάζεται στον χώρο που βρίσκεται ακριβώς κάτω από τον θόλο. Ετσι, ενώ στα αφτιά τού χρήστη ο ήχος φθάνει με όλη του την ένταση, ακριβώς έξω από την εμβέλεια του θόλου η έντασή του πέφτει απότομα κατά 80%! …και ένα ήσυχο αεροπορικό ταξίδι
Ανάλογα προβλήματα με τους θορυβώδεις επίγειους κοινόχρηστους χώρους αντιμετωπίζει κανείς και στις καμπίνες των αεροπλάνων. Ολοι μας έχουμε κατά καιρούς υποφέρει στα αεροπορικά ταξίδια από τον θόρυβο σε καμπίνες που σφύζουν από επιβάτες ή όπου οι κραδασμοί των κινητήρων εκδηλώνονται ιδιαίτερα επιθετικά απέναντι στα αφτιά μας. Τα προβλήματα αυτά ενδέχεται να περιορισθούν σημαντικά στο μέλλον χάρη σε ένα σύστημα που ανέπτυξε η γαλλική εταιρεία Dassault Electronique.
Το σύστημα ANCAS (Active Noise Controller for Aircraft Seat), που ελληνικά σημαίνει «ενεργός ελεγκτής θορύβου για αεροπορικά καθίσματα», λειτουργεί στη βάση της εκπομπής ήχων «αντίθετων» προς εκείνους που προκαλούν την αρχική ενόχληση.
Η συσκευή του ANCAS βρίσκεται ενσωματωμένη στο κάθισμα του επιβάτη και αποτελείται από δύο διαφορετικά εξαρτήματα. Η ακουστική μονάδα του συστήματος ενσωματώνεται στην πλάτη του καθίσματος και η ηλεκτρονική μονάδα του βρίσκεται κάτω από το κάθισμα. Τα μικρόφωνα της ακουστικής μονάδας διαχωρίζουν τους ήχους που προσλαμβάνουν και ύστερα ο ηλεκτρονικός ελεγκτής καθορίζει τον «αντι-ήχο» που θα πρέπει να παραγάγει η συσκευή. Ο «αντί-ήχος» αυτός εκπέμπεται από τα μεγάφωνα της ακουστικής μονάδας.
Το σύστημα «αντεπιτίθεται» σε κάθε ήχο που ταλαιπωρεί τα αφτιά του επιβάτη συμπεριλαμβανομένων και των ήχων του κινητήρα. Τα μικρόφωνα της ακουστικής μονάδας είναι όμως τοποθετημένα κατά τέτοιο τρόπο που να μην αλλοιώνουν τις φωνές των τριγύρω επιβατών. Ετσι μπορεί κανείς να συνομιλήσει κάλλιστα με τον διπλανό του ή με την αεροσυνοδό σε πιο ήσυχο όμως περιβάλλον.
