Με ένα «κλικ» του ποντικιού μπορεί να κερδίσετε εκατομμύρια αλλά μπορεί και να χάσετε το σπίτι σας. Εχουν συμβεί και τα δύο. Οι ναοί του τζόγου άνοιξαν τις ηλεκτρονικές πύλες τους και προσφέρουν από το Internet ρουλέτα, κουλοχέρηδες, πόκερ, στοιχήματα, Λόττο. Εμείς δοκιμάσαμε μία φορά την τύχη μας και, παρά τα κέρδη, δεν έχουμε σκοπό να παίξουμε ξανά Εξαιτίας της ανωνυμίας που απολαμβάνει αυτός ή αυτή που παίζει στον υπολογιστή, οι εξαρτημένοι από τον τζόγο παίκτες μπορεί να καταστρέψουν τους εαυτούς τους χωρίς να έχει κάποιος άλλος την ευκαιρία να τους σταματήσει»
Πωλείται καθιερωμένο ηλεκτρονικό καζίνο με χιλιάδες παίκτες με «πραγματικά χρήματα». Μηνιαία κέρδη: 420.000 δολάρια. Τιμή: 6 εκατ. δολάρια μετρητά.
Πωλείται εταιρεία λογισμικού τυχερών παιχνιδιών Internet (Μπίνγκο και ορισμένα παιχνίδια καζίνου) στην τιμή των 2 εκατ. δολαρίων.
Οι «μικρές» αυτές αγγελίες δημοσιεύονται στο site της River City Group, εταιρείας παροχής συμβουλών που δραστηριοποιείται στον χώρο της βιομηχανίας παιχνιδιών. Εχουν περάσει πάνω από τέσσερα χρόνια από τις 18 Αυγούστου 1995 όταν άνοιξε τις (ηλεκτρονικές) πύλες του το πρώτο καζίνο στο Internet και είναι φανερό πλέον ότι η αγορά έχει θεριέψει για τα καλά.
Και πώς να μη συμβεί κάτι τέτοιο όταν το λειτουργικό κόστος είναι πολύ χαμηλό και δυνητικοί παίκτες όλοι όσοι έχουν πρόσβαση στο Διαδίκτυο από όλο τον κόσμο; Αν ένα «πραγματικό» καζίνο μπορεί να κοστίσει ακόμη και 300 εκατ. δολάρια και απασχολεί εκατοντάδες εργαζομένους, στον Warren Eugene, ο οποίος ίδρυσε το πρώτο ηλεκτρονικό καζίνο, στοίχισε μόλις 1,5 εκατ. δολάρια και κατά την πρώτη περίοδο της λειτουργίας του απασχολούσε μόνο 17 υπαλλήλους.
Αλλά πόσοι είναι σήμερα οι τζογαδόροι του Internet; Ενας από τους καλύτερους γνώστες του θέματος, ο Sebastian Sinclair της εταιρείας Christiansen/Cummings, τους υπολογίζει σε περίπου 25 εκατ. παγκοσμίως. Με άλλα λόγια, δυόμισι φορές ο πληθυσμός της Ελλάδας, νούμερο καθόλου ευκαταφρόνητο, αλλά όχι και τόσο εντυπωσιακό. Και μπορεί μέσα στο 1999 το συνολικό ποσό που θα παιχθεί στον κυβερνοχώρο να ξεπεράσει το 1 δισ. δολάρια, παρουσιάζοντας αύξηση 100% σε σχέση με το 1998, αλλά συγκρινόμενο με τα ποσά που παίζονται στους «επίγειους» ναούς του τζόγου είναι ασήμαντο. Μόνο στις ΗΠΑ θα παιχθούν εφέτος πάνω από 600 δισ. δολάρια! Ενδεικτική είναι η εκτίμηση της Cyber Dialogue ότι μόνο το 2% των αμερικανών πολιτών που σερφάρουν στο Δίκτυο έχει επισκεφθεί site τυχερών παιχνιδιών και από αυτούς ένα μικρό μόνο μέρος έχει παίξει με χρήματα. Ο Sinclair πάντως προβλέπει συνεχή διόγκωση της αγοράς με τζίρο τουλάχιστον 3 δισ. δολάρια το 2001. Η σχετική έρευνα αγοράς της λονδρέζικης Datamonitor PLC κάνει λόγο για τζίρο 10 δισ. δολαρίων το 2002.
Το νομικό κενό
Τι γίνεται όμως όσον αφορά τα νομικά ζητήματα που ανακύπτουν; Ποιο είναι το νομικό καθεστώς που ρυθμίζει τον τζόγο στο Δίκτυο; Και πρώτα απ’ όλα σε ποιον τόπο θεωρείται ότι διεξάγεται το παιχνίδι από νομικής άποψης; στη χώρα όπου εδρεύει η επιχείρηση που έχει το καζίνο ή στη χώρα από την οποία παίζει ο χρήστης; ή ταυτόχρονα και στις δύο χώρες; ή απλώς στον εξ ορισμού παγκόσμιο κυβερνοχώρο; Τα ερωτήματα είναι μάλλον περίπλοκα και φέρνουν σε αμηχανία τόσο τις δικαστικές αρχές όσο και τις κυβερνήσεις. Καθώς ο χώρος του Δικτύου παραμένει νομικά αρρύθμιστος και πολιτικά ανεξέλεγκτος, αυτό που επικρατεί είναι οι επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στο Δίκτυο να υπάγονται στην έννομη τάξη του κράτους στο οποίο εδρεύουν. Με άλλα λόγια, η ελληνική πολιτεία, π.χ., δεν έχει τη νομική δυνατότητα να θέσει οποιουσδήποτε περιορισμούς ή να ασκήσει οποιονδήποτε έλεγχο σε ένα ηλεκτρονικό καζίνο που εδρεύει στην Αυστραλία, παρά το γεγονός ότι αυτό προσφέρει τις «υπηρεσίες» του και στους έλληνες πολίτες που μένουν στη χώρα μας. Αν, δηλαδή, κάποιος παίξει από την Ελλάδα σε ένα αυστραλιανό site και κερδίσει χρήματα τα οποία δεν έφθασαν ποτέ στον ίδιο, τότε θα πρέπει να προσφύγει στην αυστραλιανή δικαιοσύνη! Το μόνο που μπορεί να κάνει το ελληνικό κράτος είναι να απαγορεύσει με νόμο στους έλληνες πολίτες να παίξουν από ηλεκτρονικό υπολογιστή που βρίσκεται στην Ελλάδα. Οσο για τους μηχανισμούς με τους οποίους μπορεί να ελέγξει κάτι τέτοιο… τρέχα γύρευε.
Οι ΗΠΑ έχουν ασχοληθεί περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη χώρα με παρεμφερή ζητήματα, τόσο επειδή είναι το βασίλειο του τζόγου (Λας Βέγκας κτλ.) όσο και επειδή το Internet είναι πολύ πιο διαδεδομένο από ό,τι στην Ευρώπη και στον υπόλοιπο κόσμο. Εχουν σχηματιστεί δύο στρατόπεδα. Από τη μία πλευρά είναι εκείνοι οι οποίοι προσπαθούν με οποιονδήποτε τρόπο να θέσουν όσο περισσότερα εμπόδια γίνεται στην ανάπτυξη του ηλεκτρονικού τζόγου επειδή τον θεωρούν την πλέον επικίνδυνη μορφή τζόγου και από την άλλη είναι αυτοί που είτε για λόγους συμφέροντος (επιχειρηματίες κ.ά.) είτε για λόγους αρχής («αναφαίρετο ατομικό δικαίωμα») είναι υπέρ της ελεύθερης ανάπτυξής του.
Απαγορεύεται η λειτουργία δικτυακών καζίνων τα οποία ελέγχονται από επιχειρήσεις που έχουν έδρα τις ΗΠΑ και λειτουργούν στην επικράτειά της. Αυτό δεν σημαίνει ωστόσο ότι δεν υπάρχουν δικτυακά καζίνα αμερικανικών συμφερόντων. Για την ακρίβεια, αυτά είναι τα περισσότερα. Απλώς εμφανίζουν ως έδρα κράτη τα οποία τους παραχωρούν αυτή τη δυνατότητα με οικονομικά ανταλλάγματα. Μάλιστα πολλά από αυτά ουσιαστικά έχουν σχεδόν το σύνολο των εγκαταστάσεών τους στις ΗΠΑ και έχουν ως βιτρίνα τις επίσημες ιστοσελίδες που διατηρούν στη χώρα της επίσημης έδρας τους. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα καζίνου που δηλώνει ως έδρα κράτος της Καραϊβικής. Ζητήσαμε από ένα στέλεχός του με το οποίο είχαμε έρθει σε επαφή για τις ανάγκες του ρεπορτάζ μια διεύθυνση επικοινωνίας και εκείνο μας έδωσε διεύθυνση που αντιστοιχεί σε πόλη της πολιτείας της Αλαμπάμα! Ορισμένες πολιτείες έχουν απαγορεύσει και σε πολίτες τους να έχουν συναλλαγή με οποιαδήποτε δικτυακά καζίνα. Μάλιστα υπάρχει και κατατεθειμένο νομοσχέδιο στη Γερουσία που προβλέπει κάτι ανάλογο να ισχύσει στο σύνολο της χώρας, κάτι που πάντως είναι αμφίβολο ότι θα γίνει.
Ενας από τους ειδικούς στο θέμα είναι ο Tom W. Bell, επίκουρος καθηγητής της Νομικής Σχολής του Chapman University. Σε μελέτη με τίτλο «Τζόγος στο Internet: δημοφιλής, ανένδοτος και (τελικά) νόμιμος», που διεξήγαγε εφέτος για λογαριασμό του Cato Institute, αναφέρει τα εξής: «Οι νομοθέτες και οι υποστηρικτές της απαγόρευσής του δεν μπορούν να σταματήσουν αποτελεσματικά τον τζόγο στο Internet. Μακροπρόθεσμα σχεδόν σίγουρα θα νομιμοποιηθεί, όπως τόσες άλλες μορφές τζόγου. Βραχυπρόθεσμα ωστόσο θα δεχθεί ισχυρές πιέσεις». Και ποιοι είναι οι λόγοι που θα συμβεί κάτι τέτοιο; «Η ζήτηση των καταναλωτών και τα προσδοκώμενα κέρδη από τη φορολογία που θα εισπράττει το κράτος θα δημιουργήσουν τεράστια πολιτική πίεση που θα οδηγήσει σε νομιμοποίηση». «Το Βήμα» επικοινώνησε με τον Bell, ο οποίος ήταν κατηγορηματικός όταν του θέσαμε υπόψη τη δυνατότητα μιας διεθνούς συνεργασίας που θα ρυθμίζει συνολικά το ζήτημα. Δεν έχει αμφιβολίες ότι ακόμη και αν ξεκινούσε μια τέτοια προσπάθεια θα ήταν καταδικασμένη σε αποτυχία: «Πρακτικά μιλώντας ο τζόγος στο Δίκτυο φαίνεται πολύ ισχυρός για να υποκύψει σε μια διεθνή ρύθμιση. Χρειάζεται μία μόνο χώρα η οποία να παράσχει ένα ασφαλές καταφύγιο για τις επιχειρήσεις του χώρου, δίνοντας έτσι άμεση πρόσβαση στους καταναλωτές από όλο τον κόσμο». Διαπιστώνει μια σύγχυση όσον αφορά το τι ακριβώς ισχύει σε κάθε πολιτεία των ΗΠΑ και πιστεύει ότι η πλήρης νομιμοποίηση του ηλεκτρονικού τζόγου θα είναι επωφελής και για τους παίκτες. Οι τελυταίοι θα αναζητήσουν μακροπρόθεσμα εκείνα τα sites που θα έχουν δημιουργήσει με την πάροδο του χρόνου κάποιο «όνομα» και αυτά θα εμπιστεύονται.
Οι Μπανανίες της ρουλέτας
Ηλεκτρονικά καζίνα έχουν ως έδρα κράτη της Καραϊβικής, της Αφρικής, της Ευρώπης ενώ αρκετά είναι και στην Αυστραλία. Στην Αντίγκουα υπάρχουν 32 από αυτά. Ο Vere Murphy είναι ο κυβερνητικός αξιωματούχος του λιλιπούτειου κράτους της Καραϊβικής που είναι υπεύθυνος για τη λειτουργία τους. Δηλώνει ότι η Αντίγκουα έχει εισπράξει περίπου 7 εκατ. δολάρια από αυτά, είτε με τη μορφή άδειας λειτουργίας, η οποία είναι ετήσια και στοιχίζει στο καθένα 100.000 δολάρια, είτε με τη μορφή προστίμων στην περίπτωση που παραβιάζουν κάποιους κανόνες. Και από φόρους; Ε, λοιπόν, τα κέρδη δεν φορολογούνται, παρ’ όλο που τα «χοντρά» ποσά θα συγκεντρώνονταν από τους φόρους. Ο λόγος είναι απλούστατος. Αυτό θα ήταν αντικίνητρο για τους επιχειρηματίες του τζόγου. Αν η Αντίγκουα επιβάλλει επαχθείς όρους, θα μεταφέρουν την έδρα τους κάπου αλλού. Οι προσφορές δεν λείπουν. Και μπορεί τα 7 εκατ. δολάρια να μην είναι πάρα πολλά αλλά είναι πολύ εύκολο χρήμα. Επιπλέον πρέπει να λάβουμε υπόψη μας και τον πληθυσμό του κράτους. Η Αντίγκουα έχει μόλις κάτι παραπάνω από 50.000 κατοίκους.
Η κυβέρνηση μιας αφρικανικής χώρας όμως φαίνεται ότι είχε μια καλύτερη ιδέα. Η Λιβερία, γνωστή μας από τη «σημαία ευκαιρίας» που παρέχει στις ναυτιλιακές εταιρείες, τώρα εισέρχεται δυναμικά και στον χώρο του ηλεκτρονικού τζόγου. Αλλά όχι για να «πουλήσει» δικαιώματα σε εταιρείες που θα δραστηριοποιούνται από το έδαφός της. Αποφάσισε να ιδρύσει ηλεκτρονικό καζίνο στο οποίο θα έχει η ίδια όλα τα δικαιώματα και φυσικά τα σίγουρα κέρδη. Βεβαίως αναζητεί διεθνή συνεργασία αλλά μόνο όσο αφορά την τεχνική υποστήριξη. Ζητήματα τεχνογνωσίας, λογισμικού και διαχείρισης του Δικτύου θα ανατεθούν σε σχετικές εταιρείες, οι οποίες θα αποζημιωθούν για τις υπηρεσίες τους αλλά δεν θα είναι ιδιοκτήτριες. Οσοι ενδιαφέρεστε να συμμετάσχετε σε αυτή την πολλά υποσχόμενη συνεργασία μπορείτε να πληροφορηθείτε όλες τις λεπτομέρειες στην επίσημη ηλεκτρονική διεύθυνση της κυβέρνησης www. tgliberia. com. Βιαστείτε όμως γιατί οι προσφορές θα γίνονται δεκτές μόνο ως τις 15 Δεκεμβρίου, όπως πληροφορούμαστε από την κατατοπιστική ανακοίνωση!
Η ψυχολογία του τζογαδόρου
Οι συνθήκες που επικρατούν σε ένα «πραγματικό» καζίνο διαφέρουν προφανώς πάρα πολύ από αυτές που επικρατούν σε ένα καζίνο του κυβερνοχώρου, το οποίο ο παίκτης «επισκέπτεται», ας πούμε, από το σπίτι του. Αντιστοίχως διαφοροποιείται και η ψυχολογική κατάστασή του. Ο Scott Wood είναι καθηγητής Ψυχολογίας στο Drake University. Διδάσκει, μεταξύ άλλων, το μάθημα «Ψυχολογία του τζόγου». Μεγάλωσε στην Boulder City, μια επαρχιακή πόλη κοντά στο Λας Βέγκας, και το γεγονός αυτό φαίνεται ότι δεν τον άφησε ανεπηρέαστο. Επικοινωνήσαμε μαζί του. Το πρώτο πράγμα που μας είπε ήταν για την Ελλάδα: «Εχουν περάσει αρκετά χρόνια από τότε που επισκέφτηκα τελευταία φορά την Ελλάδα. Είναι όμορφη η χώρα σας και φυσικά η πηγή του δυτικού πολιτισμού». Και μας πληροφόρησε ότι οι Πτολεμαίοι επινόησαν τον τζόγο με τη μορφή των ζαριών. Οσον αφορά το θέμα μας, επισημαίνει προς «Το Βήμα»: «Τα “ζωντανά” καζίνα διαθέτουν πολλές πηγές επίδρασης στον παίκτη που δεν υπάρχουν στο Internet. Η πλέον προφανής διαφορά είναι η έλλειψη άλλων παικτών. Αυτό σημαίνει ότι σε ορισμένα παιχνίδια, όπως τα ζάρια ή το μπλακ τζακ, ο παίκτης μέσω Δικτύου μπορεί να παίξει γρηγορότερα. Επιπλέον η παρουσία άλλων παικτών συνήθως μας κάνει να παρατείνουμε τον τζόγο μας». Τι ρόλο όμως παίζει το ότι διεξάγεται στην οθόνη του υπολογιστή; «Είναι πιθανόν να φανεί στον παίκτη σαν ηλεκτρονικό “παιχνίδι”, ειδικά αν έχει εμπειρία από videogames. Δυστυχώς οι οικονομικές συνέπειες είναι απολύτως πραγματικές. Είναι ένα ζήτημα πολύ σημαντικό που ακόμη δεν έχει απασχολήσει την επιστημονική έρευνα όσο θα έπρεπε».
Τα sites του τζόγου είναι γύρω στα 400. Πάντως πολλές από τις επιχειρήσεις του χώρου ελέγχουν περισσότερα από ένα η καθεμία. Αυτά που παρουσιάζουμε εδώ είναι απλώς ενδεικτικά. Ξεκινώντας από μια μηχανή αναζήτησης θα βρείτε διάφορες παραλλαγές.
www.intercasino.com Το πρώτο καζίνο του Διαδικτύου με ποικιλία παιχνιδιών. Οι ιδιοκτήτες του διατείνονται ότι έχουν μοιράσει πάνω από 2 δισ. δολάρια σε κέρδη.
www.intertops.com Ενα από τα μεγαλύτερα sites. Εχει παιχνίδια καζίνου και στοιχήματα.
www.casino.org Αλλο ένα μεγάλο καζίνο που διαθέτει και τους τρεις τρόπους παιχνιδιού (download, java, HTML).
www.diamondclubcasino.com Παρέχει οκτώ παιχνίδια καζίνου στους περίπου 20.000-25.000 παίκτες που το επισκέπτονται καθημερινά.
www.eurobet.com Βρετανικό «στοιχηματζίδικο» που άνοιξε και στο Internet από το… Γιβραλτάρ. Η έμφαση είναι στο ποδόσφαιρο, με Τσάμπινος Λιγκ, αγγλικό, ιταλικό και άλλα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα.
www.youbet.com Ισως το κορυφαίο site για ιπποδρομίες.
www.cyber-lotto.com Το γνωστό λόττο με τζακ ποτ 5,8 εκατ. δολάρια!
Οι ιδιαίτερες παγίδες
Ολοι όσοι θεωρούν τις διάφορες μορφές τζόγου βλαπτικές καταδικάζουν βεβαίως και τον τζόγο που πραγματοποιείται στο Δίκτυο. Αλλά ποιοι είναι οι ιδιαίτεροι κίνδυνοι που συνδέονται με αυτόν;
1 Το Internet αυξάνει δραματικά την ευκολία πρόσβασης σε τυχερά παιχνίδια καθώς παρέχει την ανεπανάληπτη δυνατότητα να παίζει κάποιος χωρίς να το κουνήσει από το σπίτι του και μάλιστα σε 24ωρη βάση. Επομένως πολλαπλασιάζει όλους τους κινδύνους που συνδέονται με τον τζόγο.
2Η ταυτότητα του παίκτη ουσιαστικά αποκρύπτεται από τη διεύθυνση του καζίνου, αλλά συχνά και από τους οικείους του. Για παράδειγμα, τα «επίγεια» καζίνα διαθέτουν «μαύρη λίστα» με πρόσωπα στα οποία απαγορεύεται η είσοδος, ανάμεσα στα οποία συγκαταλέγονται και ορισμένοι παθολογικοί τζογαδόροι, δηλαδή εξαρτημένοι από τον τζόγο. Ετσι, π.χ., ένας συγγενής εθισμένου τζογαδόρου μπορεί να ενημερώσει σχετικά όλα τα καζίνα της Ελλάδας. Ανάλογοι μηχανισμοί φυσικά δεν υπάρχουν στα «μαγαζιά» του κυβερνοχώρου, που έτσι κι αλλιώς δεν μπορούν να πιστοποιήσουν την πραγματική ταυτότητα του παίκτη.
3 Το Δίκτυο δίνει τη δυνατότητα πρόσβασης στον τζόγο σε ανηλίκους. Οπως απορρέει από τα δύο προηγούμενα σημεία, τα παιδιά μπορούν να εκτεθούν σε επικίνδυνα για αυτά τυχερά παιχνίδια. Ενας πιτσιρικάς μπορεί πολύ εύκολα να υποδυθεί τον… πατέρα του, ας πούμε, χρησιμοποιώντας τα στοιχεία της πιστωτικής του κάρτας. Το πιθανότερο είναι ότι θα γίνει αντιληπτός μόνο όταν φτάσει η «λυπητερή» του λογαριασμού της πιστωτικής στον… πραγματικό πατέρα. Αλλά δεν σημαίνει πως εκεί θα σταματήσει και η ζημιά. Λόγω της ευκολίας εθισμού που παρουσιάζουν οι ανήλικοι σε διάφορες δραστηριότητες μπορεί στην πραγματικότητα να είναι η αρχή, μόνο, μιας καταστρεπτικής συνήθειας.
«Το Internet όχι μόνο παρέχει στον καθένα πανεύκολη πρόσβαση σε υψηλής εξάρτησης μορφές τζόγου, αλλά επιπλέον πολλαπλασιάζει τη δυνητική καταστρεπτικότητα αυτής της εξάρτησης. Εξαιτίας της ανωνυμίας που απολαμβάνει αυτός ή αυτή που παίζει από τον υπολογιστή, οι εξαρτημένοι από τον τζόγο παίκτες μπορούν να καταστρέψουν τους εαυτούς τους χωρίς να έχει κάποιος άλλος την ευκαιρία να τους σταματήσει». Αυτά λέει ο Bernie Horne, μέλος της (αμερικανικής) Εθνικής Συμμαχίας Ενάντια στην Εξάπλωση του Τζόγου, συμπυκνώνοντας τις βασικές αντιρρήσεις των πολεμίων του δικτυακού τζόγου. Ο Fred Marino το ξέρει από πρώτο χέρι. Επαιζε συστηματικά σε καζίνο του Internet. Αποτέλεσμα; Εχει χρέη 80.000 δολαρίων (πάνω από 25 εκατ. δρχ.) και η γυναίκα του πήρε διαζύγιο.
4 Τα ζητήματα ασφαλείας είναι σημαντικά. Ποιος μπορεί να εγγυηθεί ότι το λογισμικό που χρησιμοποιείται για να βγάλει τα αποτελέσματα του κουλοχέρη ή της ρουλέτας λειτουργεί απολύτως αμερόληπτα και δεν είναι «πειραγμένο»; ή ότι θα γίνει σωστή χρήση των στοιχείων της πιστωτικής κάρτας; Ποιος μπορεί να εγγυηθεί ότι δεν θα «πέσει» η σύνδεση σε μια κρίσιμη φάση με απρόβλεπτες συνέπειες; ή ότι θα αποδώσει τα κέρδη στον νικητή ένα ηλεκτρονικό καζίνο το οποίο διακόπτει αιφνιδιαστικά τη λειτουργία του; Θα πάει στην Αντίγκουα για να διεκδικήσει τα λεφτά του ο «τυχερός» αυτός παίκτης; Ολοι αυτοί είναι υπαρκτοί κίνδυνοι και όποιος θελήσει να παίξει θα πρέπει να γνωρίζει ότι αναλαμβάνει και ένα σχετικό ρίσκο. Από την άλλη, δεν θα πρέπει να υπερβάλλουμε ως προς το μέγεθος αυτού του ρίσκου. Επειδή ακριβώς όλα αυτά τα ζητήματα είναι ιδιαίτερα σημαντικά, τα μεγαλύτερα από τα ηλεκτρονικά καζίνα προσπαθούν να τα αντιμετωπίσουν όσο πιο αποτελεσματικά, και κυρίως όσο πιο πειστικά για τους πελάτες τους, γίνεται. Ο ανταγωνισμός είναι σκληρός και αν ένα καζίνο βγάλει κακή φήμη αυτό θα κυκλοφορήσει αστραπιαία στον κυβερνοχώρο.
Μιλήσαμε με τον Ionas Alm, διευθυντή του Diamond Club Casino, και με τη Cindy Collins, που εργάζεται στο τμήμα εξυπηρέτησης πελατών της Cyber-lotto. Το Diamond Club χρησιμοποιεί το σύστημα κρυπτογράφησης webdollar για το απαραβίαστο των συναλλαγών μέσω Δικτύου. Η εταιρεία που το έχει κατασκευάσει διαχειρίζεται και τη διακίνηση των εντολών που δίνουν οι πελάτες του Diamond Club. Επιπλέον, δικλίδα ασφαλείας είναι ότι για ποσά άνω των 500 δολαρίων ο παίκτης πρέπει να χρησιμοποιήσει έναν κωδικό ο οποίος του έχει αποσταλεί ταχυδρομικά. Το λογισμικό που καθορίζει την τυχαία σειρά εμφάνισης των αριθμών, τραπουλόχαρτων κ.ά. έχει κατασκευαστεί από ανεξάρτητη εταιρεία λογισμικού, την Bossmedia. Μια άλλη ανεξάρτητη εταιρεία πρόκειται να αξιολογήσει αυτό το πρόγραμμα. Η Cindy Collins μας εξήγησε ότι μια παρόμοια διαδικασία τηρείται και στο Cyber-lotto. Εχουν αναπτυχθεί ανάλογα προγράμματα κρυπτογράφησης των δεδομένων. Υπεύθυνη για τις συναλλαγές είναι η τράπεζα Paribas, σε λογαριασμό της οποίας καταλήγουν τα ποσά που παίζονται. Η Cyber-lotto έχει πρόσβαση σε αυτά μόνον αφού ο πελάτης έχει προηγουμένως εισπράξει τα όποια κέρδη.
Οδηγός για αμετανόητους τζογαδόρους
Τι πρέπει να γνωρίζω προτού αποφασίσω να παίξω;
«Οι πιθανότητες να κερδίσει ο παίκτης σε οποιοδήποτε παιχνίδι τζόγου, στο Internet ή όχι, είναι πάντα λιγότερες από το να χάσει. Επομένως θα πρέπει να θεωρηθεί αποκλειστικά ως μια μορφή διασκέδασης. Κάθε παίκτης θα πρέπει να περιορίσει το ποσόν που θα παίξει σ’ αυτό που είναι διατεθειμένος να απολέσει. Σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να το υπερβεί προσπαθώντας να καλύψει τις όποιες ζημιές. Το πιθανότερο είναι να χάσει ακόμη περισσότερα, κάτι που μακροπρόθεσμα είναι απολύτως βέβαιο» απαντά ο Scott Wood, καθηγητής ψυχολογίας των τυχερών παιχνιδιών.
Τι είδη τζόγου υπάρχουν στο Δίκτυο;
1. Το πιο διαδεδομένο είναι τα καζίνα, με όλα τα σχετικά παιχνίδια, όπως ρουλέτα, διάφορα πόκερ, μπλακ τζακ, κουλοχέρηδες, ζάρια, μπακαρά, κένο κ.ά.
2. Μεγάλη εξάπλωση τελευταία παρουσιάζουν τα «στοιχηματζίδικα». Ουσιαστικά πρόκειται για γραφεία στοιχημάτων με αντικείμενο το αποτέλεσμα αθλητικών αγώνων: ιππόδρομος, μποξ, ποδόσφαιρο, τένις, ράγκμπι, μπάσκετ κ.ά.
3. Η τρίτη και πολύ λιγότερο διαδεδομένη κατηγορία είναι οι λοταρίες. Λόττο και μπίνγκο είναι τα τυχερά παιχνίδια αυτού του είδους που ανακαλύψαμε στο Δίκτυο.
Τι χρειάζομαι για να παίξω στο Internet;
Χρειάζεστε υπολογιστή που να έχει σύνδεση με το Δίκτυο και πιστωτική κάρτα, τα στοιχεία της οποίας πρέπει να γνωστοποιήσετε, μέσω Internet κατά κανόνα, στη διεύθυνση του site που παρέχει τα τυχερά παιχνίδια. Σπανίως υπάρχουν εναλλακτικοί τρόποι πληρωμής, όπως τραπεζική επιταγή. Στην πιστωτική σας κάρτα θα «περάσουν» και τα όχι και τόσο πιθανά κέρδη σας.
Πώς διεξάγεται το παιχνίδι;
«Μεταφέρεστε» στη «διεύθυνση» του σχετικού site. Εκεί εμφανίζεται ένα menu από το οποίο επιλέγετε το παιχνίδι που θέλετε να παίξετε. Αφού κάνετε την επιλογή σας, βλέπετε στην οθόνη ένα εικονικό περιβάλλον το οποίο αναπαριστά το συγκεκριμένο παιχνίδι. Ακολουθώντας τις απλές οδηγίες με τη βοήθεια του «ποντικιού» αγοράζετε μάρκες, ποντάρετε, ρίχνετε ζάρια, «ανοίγετε» τραπουλόχαρτα κτλ. Την ίδια στιγμή γίνεται μεταφορά δεδομένων από τον υπολογιστή σας προς το site και το αντίστροφο. Για να παίξετε με πραγματικά χρήματα θα πρέπει να κάνετε «εγγραφή» δίνοντας ένα όνομα (ό,τι θέλετε), έναν κωδικό και τα στοιχεία της πιστωτικής σας κάρτας.
Τι ποσά μπορώ να παίξω;
Συνήθως τα ποσά που μπορεί κανείς να παίξει κάθε φορά που ποντάρει κυμαίνονται από 1 ως 300 δολάρια. Σπανιότερα μπορεί να παίξει ακόμη και με υποδιαιρέσεις του δολαρίου.
Υπάρχουν διαφορετικοί τρόποι για να παίξω σε ένα ηλεκτρονικό καζίνο;
Από τεχνική άποψη υπάρχουν τρεις τρόποι. Ορισμένα sites προσφέρουν και τους τρεις.
1) Download: Από το site «κατεβάζετε» δωρεάν ένα πρόγραμμα (συνήθως ένα συμπιεσμένο zip αρχείο) το οποίο εγκαθιστάτε στον υπολογιστή σας. Η διαδικασία είναι εξαιρετικά απλή και περιγράφεται με εξίσου απλές οδηγίες. Το πρόγραμμα περιέχει όλα όσα χρειάζονται για να παίξετε. Κάθε φορά που θέλετε να παίξετε στο συγκεκριμένο site, «τρέχετε» αυτό το πρόγραμμα, το οποίο αναλαμβάνει να κάνει και τη σύνδεση με το site. Το πλεονέκτημα αυτού του τρόπου είναι η πολύ καλή ποιότητα των γραφικών, του ήχου και γενικώς του εικονικού περιβάλλοντος που δημιουργεί. Το μειονέκτημα είναι ότι το πρόγραμμα καταλαμβάνει μεγάλη χωρητικότητα (μπορεί να φθάνει και τα 15 ΜΒ) και, ανάλογα με την ταχύτητα σύνδεσης με το Internet, μπορεί να χρειαστείτε πολύ χρόνο για να το κατεβάσετε. Αν όμως σκοπεύετε να παίζετε συχνά, αξίζει τον κόπο.
2) Java Applet: Δεν χρειάζεται να «κατεβάσετε» πρόγραμμα, μπορείτε να παίξετε κατευθείαν και με κάποια γραφικά και ήχο. Το μειονέκτημα είναι ότι, ανάλογα με την ταχύτητα σύνδεσης με το Internet, είναι πιθανόν η Java να σας «κρεμάσει». Επιπλέον, τα γραφικά είναι σαφώς υποδεέστερα από αυτά που παρέχει το πρόγραμμα της πρώτης περίπτωσης.
3) HTML: Η πιο «λιτή» εκδοχή είναι αυτή που χρησιμοποιεί τη γλώσσα HTML. Η ποιότητα των γραφικών είναι σαφώς χειρότερη και δεν υπάρχει ήχος. Το πλεονέκτημα: εκτός από το ότι δεν χρειάζεται αντιγραφή λογισμικού (download), μπορείτε να παίξετε σε πολύ γρήγορους χρόνους. Ο,τι πρέπει δηλαδή για όσους θεωρούν τη «βιτρίνα» αδιάφορη και τον χρόνο πολύτιμο.
«Πώς κέρδισα έξι δολάρια… και γιατί δεν θα ξαναπαίξω»
Περασμένα μεσάνυχτα. Οι απόπειρες για βραδινή έξοδο έχουν αποτύχει παταγωδώς, η τηλεόραση παίζει σαχλαμάρες και ο Πετράκης (ο γάτος μου) κοιμάται του καλού καιρού και δεν αντιδρά στα πειράγματά μου. Μου έρχεται ιδέα λαμπρή! Θα παίξω σε καζίνο του Internet. Τι σόι ρεπόρτερ είμαι αν δεν αποκτήσω προσωπική άποψη για το θέμα με το οποίο καταπιάνομαι τόσες ημέρες τώρα; Και πιο προσωπική από το να παίξεις τα χρήματά σου δεν γίνεται. Ανοίγω τον υπολογιστή και πάω να βάλω κάτι να πιω. Καταλήγω στην… αθώα πορτοκαλαδίτσα. Επιβάλλεται καθαρό μυαλό, σκέφτομαι, και επιβραβεύω τον εαυτό μου για τη σωφροσύνη μου. Η αλήθεια είναι ότι είχα κάνει την προεργασία μου. Την προηγούμενη ημέρα είχα «σταμπάρει» ένα συγκεκριμένο καζίνο, είχα «κατεβάσει» το πρόγραμμα εγκατάστασης και είχα παίξει με «μηδενικές μάρκες», χωρίς χρήματα δηλαδή. Τώρα όμως έχει έρθει η μεγάλη ώρα. Θα τινάξω την μπάνκα στον αέρα!
«Τρέχω» το πρόγραμμα, συνδέομαι με το Internet και φτάνω στην επίμαχη ερώτηση. «Θα παίξεις με “real money”;». Κάνω κλικ στο «ναι» και εγγράφομαι. Συνοπτικές διαδικασίες. Ονομα, κωδικός, στοιχεία της πιστωτικής και έτοιμος για τρελά κέρδη. Περιδιαβάζω λίγο τα παιχνίδια και διαπιστώνω ότι ως έμπειρος τζογαδόρος ξέρω μόνο τη ρουλέτα, κι αυτή μέτρια. «Μεταφέρομαι» στην (εικονική) «αίθουσα» όπου παίζεται το συγκεκριμένο παιχνίδι. Ξεπροβάλλει μια σχετικά πειστική, αν και γελοίου μεγέθους, ρουλέτα και η τσόχα με τα νούμερα. Αναλογίζομαι τη σύνθετη στρατηγική που θα ακολουθήσω. Η πείρα μετράει και πάλι. Στάνταρ κόκκινο χρώμα. Ο,τι και αν γίνει θα ποντάρω στο κόκκινο. Μπορεί να δίνει κέρδος 1 προς 1 αλλά έχω 50% πιθανότητες. Καθόλου άσχημα. Και τώρα το πιο σημαντικό. Πόσα; Επειδή πιστεύω στην τύχη μου, δεν συγκρατούμαι και αγοράζω μάρκες αξίας του ιλιγγιώδους ποσού των… πέντε δολαρίων. Ταυτόχρονα θέτω και έναν αυστηρό περιορισμό: ό,τι και αν γίνει δεν θα αγοράσω ούτε μάρκα παραπάνω. Στη χειρότερη περίπτωση απλώς θα χάσω το ισόποσο των 1.500 δραχμών περίπου. Στην καλύτερη… δεν θα χρειαστεί να τελειώσω αυτό το ρεπορτάζ, θα τα ‘χω κονομήσει για τα καλά.
Ενας ήχος που μιμείται αρκετά επιτυχημένα τον θόρυβο που κάνει η μπίλια που γυρίζει υποδηλώνει ότι το παιχνίδι ξεκινάει. Ακούγεται μια ηλεκτρονική γυναικεία φωνή: «place your bets». Είμαι έτοιμος να ποντάρω. Το μήνυμα επαναλαμβάνεται, από τη γυναικεία, χωρίς όμως ίχνος θηλυκότητας, φωνή. Κοφτή και επιτακτική, περισσότερο στρατηγό που δίνει εντολές θυμίζει.
Τοποθετώ το «ποντίκι» πάνω σε μια μάρκα αξίας ενός δολαρίου. Εμφανίζεται ένα σαχλό σχέδιο που παριστάνει ένα χέρι. Μεταφέρω το ποντίκι πάνω στο «κόκκινο». Το «χέρι» αφήνει τη μάρκα πάνω του και εγώ περιμένω με αγωνία το αποτέλεσμα. Μου φαίνεται ότι η μπίλια κυλάει βασανιστικά αργά. Ευτυχώς η φωνή το έχει βουλώσει επιτέλους και ακούγεται μια τζαζ μελωδία που κάνει κάπως πιο υποφερτή την ατμόσφαιρα. Η μπίλια σταματάει στο «15». Γκαντεμιά! Είναι μαύρο και μόλις έχασα ένα δολάριο. Δεύτερη προσπάθεια, πάλι με ένα δολάριο. Ερχεται «8», πάλι μαύρο. Δεν πτοούμαι, τρίτη προσπάθεια, «17», ξανά μαύρο. Αρχίζω να χτυπάω νευρικά το χέρι μου στο γραφείο. Δεν μπορεί, λέω. Την τέταρτη φορά θα έρθει κόκκινο. Εχω τις πιθανότητες με το μέρος μου. Ναι, σίγουρα θα έρθει κόκκινο. Χωρίς δισταγμό ποντάρω τα δύο δολάρια που μου έχουν απομείνει. Είναι απίστευτο, αλλά η μπίλια κολλάει σε μαύρο, στο «15» και πάλι. Τώρα «τα ‘χω πάρει». Αλλά για να κυριολεκτώ, τα έχω δώσει. Μέσα σε τρία-τέσσερα λεπτά έχασα όλα όσα ποντάρισα και κόντρα στις πιθανότητες ήρθε 4 στις 4 «μαύρο». Απάτη! Θέλω τα λεφτά μου πίσω!
Δεν μπορώ να ανεχθώ αυτή την εξέλιξη. Κάτι πρέπει να κάνω. Θα παίξω άλλα πέντε δολάρια. Μόλις παραβιάζω το όριο που είχα θέσει. Το πρώτο βήμα για τη χρεοκοπία έχει γίνει. Η τύχη όμως γυρνάει επιτέλους υπέρ μου. Ερχονται δύο απανωτά «κόκκινα», το «3» και το «7», και περιορίζω τη χασούρα. Μετά όμως συμβαίνει το αναπάντεχο: έρχεται… «πράσινο», το «00». Μόλις τώρα συνειδητοποιώ ότι οι πιθανότητες που έχω δεν είναι 50-50. Γιατί μπορεί τα νούμερα από το «1» ως το «36» να είναι μισά «μαύρα» – μισά «κόκκινα», αλλά είχα ξεχάσει και τα «πράσινα» «0» και «00», επομένως οι πραγματικές πιθανότητες που είχα για κάθε ποντάρισμα δεν ήταν 18 στις 36, αλλά 18 στις 38, δηλαδή μόλις 47,37%. Αποφασίζω ότι πρέπει να βάλω έναν νέο στόχο. Θέλω οπωσδήποτε να μη χάσω. Αν πάρω πίσω όσα έπαιξα, σταματάω. Πράγματι με δύο «κόκκινα» στη σειρά συγκεντρώνω τα 10 δολάρια. Είμαι έτοιμος για αξιοπρεπή απόσυρση από το παιχνίδι. Μπορεί να μην κέρδισα, αλλά τουλάχιστον δεν έχασα. Το χέρι μου όμως με τρώει. Δεν τηρώ τον όρο που είχα βάλει. Συνεχίζω. Μια φορά «μαύρο», δυο φορές «κόκκινο». Συγκεντρώνω συνολικά 16 δολάρια, τα έξι από αυτά είναι κέρδος. Ωρα να την κάνω. Αυτή τη φορά στάθηκα τυχερός, θα είμαι άραγε και την επόμενη; Οχι, γιατί δεν θα υπάρξει επόμενη. Μπορεί να κέρδισα ένα ποσόν, έστω αστείο, αλλά το τεστ απέτυχε. Δεν μπόρεσα να συγκρατήσω τον εαυτό μου. Παρασύρθηκα, παραβιάζοντας τους περιορισμούς που είχα θέσει. Και μπορεί τα λεφτά που έπαιξα να ήταν λίγα, αλλά αν την πάτησα μια φορά ποιος θα εγγυηθεί ότι δεν θα την ξαναπατήσω όταν το παιχνίδι χοντρύνει; Κι αν τότε η τύχη μού γυρίσει την πλάτη;
