Ο Τσαρλς Λίντμπεργκ ήθελε να πετάξει από την πρώτη φορά που είδε αεροπλάνο. Πιτσιρικάς ακόμη στο Ντιτρόιτ του Μίσιγκαν, ένιωσε ένα ανεξήγητο εσώτερο φτερούγισμα τη στιγμή που ο έλικας άρχισε να δέρνει ηδυπαθώς αέρα. Τότε βέβαια δεν μπορούσε να φανταστεί ότι οι Μοίρες είχαν ήδη αποφασίσει γι΄αυτόν, όπως άλλωστε και παλαιότερα για τον Οτο Λίλιενταλ, τους αδελφούς Ράιτ και κάμποσους άλλους αιθεροβάμονες τρελούς. Ούτε καν του περνούσε από το μυαλό ότι θα γινόταν ο πρώτος που θα διέσχιζε τον Ατλαντικό με ένα μονοπλάνο βαπτισμένο από τον ίδιο «Πνεύμα του Αγίου Λουδοβίκου», ότι θα χριζόταν από την ιστορία «Οδυσσέας των αιθέρων», ότι ένα ολόκληρο έθνος θα τον αποκαλούσε χαϊδευτικά «Μοναχικό Αετό», ότι θα γινόταν ο «αργοναύτης» μιας νέας εποχής, ο απόλυτος αμερικανός ήρωας.
Ο ιδιοκτήτης ενός νεοϋορκέζικου ξενοδοχείου ήταν εκείνος που πρόσφερε το έπαθλο των 25.000 δολαρίων σε όποιον αποτολμούσε να διασχίσει τα 3.600 μίλια από τη Νέα Υόρκη στο Παρίσι, μια υπερπτήση του Ατλαντικού Ωκεανού, που για τα δεδομένα της εποχής ισοδυναμούσε με καθαρή αυτοκτονία. Ο Λίντμπεργκ δεν περίμενε ένα ευνοϊκό δελτίο καιρού όπως οι υπόλοιποι «διαγωνιζόμενοι». Αδημονούσε, όπως εξήγησε ο ίδιος αργότερα, να γευτεί «το κρασί των θεών». Ετσι, στις 20 Μαΐου 1927 πήρε πάραυτα θέση για την απογείωση από το Roosevelt Field του Λονγκ Αϊλαντ. Η πτήση διήρκεσε 33,5 ώρες. Πέταξε πάνω από τη Νέα Σκωτία, τη Νέα Γη, πάνω από το νότιο άκρο της Ιρλανδίας και της Αγγλίας. Εν συνεχεία, παρά την ανηλεή υπνηλία του, πέταξε πάνω από τη Μάγχη και τη Γαλλία. Λίγο μετά τις 10.00 εκείνη τη λαμπερή νύχτα της 21ης Μαΐου το «πνεύμα του Αγίου Λουδοβίκου» άρχισε να κάνει κύκλους πάνω από το αεροδρόμιο Λε Μπουρζέ. Ο Λίντμπεργκ δεν μπορούσε να εξηγήσει τι ήταν όλο εκείνο το κυκλοφοριακό χάος που διαφαινόταν στους δρόμους γύρω από το αεροδρόμιο. Μόνο όταν άγγιξε το έδαφος αντιλήφθηκε ότι εκατοντάδες γάλλοι ανέμεναν σε κατάσταση υστερίας τον ήρωα του Νέου Κόσμου.
Η υστερία διήρκεσε πολλά χρόνια σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη. Ο Λίντμπεργκ όμως διατήρησε ως το τέλος της ζωής του χαμηλό, χωρίς ακροβατικές πτήσεις, προφίλ. Την ήσυχη οικογενειακή ζωή του ήρθαν να αμαυρώσουν το 1929 η απαγωγή και η δολοφονία του δίχρονου γιου του Τσαρλς του νεότερου. Ο δολοφόνος Μπρούνο Ρίτσαρντ Χάουπτμαν, ένας μαραγκός από το Μπρονξ, κατέληξε στην ηλεκτρική καρέκλα. Τα επόμενα χρόνια ο Λίντμπεργκ δούλεψε στενά με τον τιμημένο με Νομπέλ Ιατρικής δόκτορα Αλέξις Κάρελ. Μετά το 1936 προειδοποίησε επανειλημμένα για την αεροπορική ισχύ της ναζιστικής Γερμανίας αλλά η παρασημοφόρησή του από τον ίδιο τον Χέρμαν Γκέρινγκ το 1938 προκάλεσε έντονες αντιδράσεις. Στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου οι δηλώσεις του υπέρ της αμερικανικής ουδετερότητας προκάλεσαν το μένος του Φραγκλίνου Ρούζβελτ που τον εξανάγκασε να παραιτηθεί από το εφεδρικό αεροπορικό σώμα και να υπηρετήσει πλέον ως ιδιώτης την πολεμική προσπάθεια. Ως το τέλος της ζωής του, το 1974, ο Τσαρλς Λίντμπεργκ δεν έπαψε να ακολουθεί εκείνο το πρώτο, αρχέγονο φτερούγισμα.
